Het is 'gelukt'. De 'heren' van Kampenion 1 mogen aankomend seizoen uitkomen in de 1e divisie. Nadat Pecos 1 - het team waaraan Kampenion 1 dit jaar de titel moest laten - het aankomende seizoen i.v.m. de bezetting samengaat met Pecos 2, kwam er een plek vrij in de 1e divisie. Die vrije plek mag Kampenion innemen op basis van de gewogen teamrating.
Met het behalen van de 1e divisie wordt er weer een uniek hoofdstuk geschreven in de geschiedenis van Kampenion. Nadat het vlaggenschip van Kampenion - Met Gert-Jan de Lange, Ton Ringenier en Ivan Hollander - in het najaar van 2015 de titel in de Hoofdklasse op de slotdag moest laten aan De Brug 1 - dat ook toen al bestond uit o.a. Waldo Hagenaars en Edwin Tiele - wist het een seizoen later voor het eerst te promoveren naar de landelijke competitie. Na een prima debuutseizoen eindigde het weliswaar op een degradatieplek, maar in het daaropvolgende seizoen mocht het toch weer uitkomen in de 3e divisie. Gelukkig maar, want dat seizoen - voorjaar 2017 - pakte het de titel en promoveerde het naar de 2e divisie.
Ook in het voorjaar van 2018 en 2019 werd de titel in de 3e divisie behaald; in de tussenliggende seizoenen bleek handhaving in de 2e divisie steeds een te grote opgave. Ondertussen was ook de teamsamenstelling gewijzigd; Ivan nam in het najaar van 2017 afscheid en zijn plek werd ingevuld door Julian Plette, die het niveau van zijn team uit Wezep ontgroeid was. Na het voorjaarsseizoen van 2019 kondigde Ton aan beperkt in actie te kunnen komen en zijn prioriteiten niet altijd meer bij het tafeltennissen te kunnen leggen, waardoor Robin Lieftink vanuit team 2 werd doorgeschoven. Het najaarsseizoen van 2019 werd een onvergetelijk seizoen, met name door de wedstrijd op de slotdag tegen FTTC 1. Kampenion moest deze wedstrijd met 6-4 winnen om zich te handhaven, terwijl FTTC voor dezelfde opdracht 5 punten nodig had. In de laatste wedstrijd van de dag wist Julian het 6e punt op het scorebord te zetten, waardoor voor de eerste keer werd gehandhaafd in de 2e divisie.
Omdat zowel Gert-Jan als Julian zich door bleven ontwikkelen, werd voor hen gezocht naar een teamgenoot die goed mee kon op 2e divisie niveau. Een teamgenoot werd er echter niet gevonden, maar een teamgenote wel: Dobrila Jorguseska kwam naar Kampenion. Dat bleek meteen een succes, want na vier wedstrijden stond het op een keurige 2e plaats en op ruime afstand van de degradatieplaatsen. Helaas gooide Corona roet in het eten; zowel het voorjaars- als het najaarsseizoen van 2020 werden na 4 wedstrijden beëindigd en in het voorjaar van 2021 werd er helemaal geen competitie gespeeld. Daarna volgde weer een nieuw hoofdstuk; Dobrila kondigde haar afscheid aan en de jeugdige en talentvolle Mark Hankel - die tot dusver geen ervaring had op landelijk niveau - kwam bij het team. In het najaar van 2021 handhaafde het team zich keurig op ruime afstand van de degradatieplaatsen.
Vanaf het voorjaar van 2022 deden de 'heren' van Kampenion dan écht mee om promotie naar de 1e divisie. Nadat het i.v.m. een vooruitgespeelde wedstrijd het hele seizoen ruim aan kop leek te staan, bleek het in de praktijk een nek aan nek race te zijn tussen Vriendenschaar 1 en Kampenion 1. Op de slotdag was Kampenion al uitgespeeld en had het een voorsprong van 10 punten op Vriendenschaar, waarvan het wel tweemaal nipt verloor. Tegen het al gedegradeerde Bit.nl 2 - dat wel in een sterke opstelling achter de tafel verscheen - kwam Vriendenschaar echter in geen enkele wedstrijd in de problemen en eindigde het seizoen voor Kampenion in mineur. In het najaar van 2022 leek de titel bij voorbaat een lastige opgave; Pecos 1 had drie spelers met een rating rond/boven de 2000. Daar kon Kampenion niet aan tippen, maar desondanks zette het - na terugtrekking van US 1 - bijna evendikke uitslagen neer tegen de nummers 3 t/m 5 als Pecos en wist het in de onderlinge thuiswedstrijd de punten te delen. Omdat één van de spelers van Pecos na de wedstrijd in Kampen met 'zwangersschapsverlof' ging, was er toch weer hoop op de titel. Die hoop vervloog al een beetje toen bleek dat invaller Ronald Rijsdorp in de daaropvolgende twee wedstrijden al zijn enkelpartijen won en het daarmee zelfs beter deed dan de reguliere spelers, waarna alle hoop vervloog toen Pecos in de tweede onderlinge ontmoeting in een wedstrijd van bijna zes uur een 8-0 voorsprong nam en de wedstrijd met 9-1 naar zich toe trok. Kampenion zou - hoewel het maar liefst drie van de vier thuiswedstrijden met 10-0 wist te winnen - wederom op de 2e plaats eindigen en wederom 2e divisie blijven spelen. Maar het werd - net als vorig seizoen - allemaal anders. En - in tegenstelling tot vorig seizoen - allemaal beter.
Kampenion gaat het aankomende seizoen de 1e divisie in met Gert-Jan de Lange, Mark Hankel en Kaj Ronde, die het 'blauw' van Smash '70 verruild voor het 'rood' van Kampenion. Julian Plette - i.v.m. de zekerheid 1e divisie te kunnen spelen en een beperktere beschikbaarheid dan afgelopen seizoenen waardoor een groter team noodzakelijk is - 'bewandeld' de omgekeerde weg.
Helaas wist de heren van team 2 (na degradatie) geen plekje te bemachtigen in de 3e divisie; twee teams beschikten over een hogere gewogen teamrating en er bleken ook evenzoveel plaatsen vrij te komen in de 3e divisie. In ongewijzigde samenstelling zal het hoogstwaarschijnlijk de voornaamste titelkandidaat gaan zijn in hun Hoofdklasse-poule en hopen we in het najaar van 2023 weer over twee divisie-teams te beschikken.

Op zaterdag 15 december werd in Emmeloord het 45ste (!) Poldertoernooi gehouden. Velen wilden tussen de najaars- en de voorjaarscompetitie het ritme vasthouden en zo ook acht Kampenionners cq. spelers die onder de naam van Kampenion meededen. Het werd een vrij succesvol toernooi, zeker gezien het beperkte aantal ‘Kamper’ deelnemers.
In de hoogste categorie C/D had Kampenion in het enkelspel met Ivan Hollander, Robin Lieftink, Thomas Niemeijer, Julian Plette en Ton Ringenier vijf ijzers in het vuur. Daarvan wist alleen Robin zich niet te plaatsen voor de volgende ronde. Ivan en Ton troffen elkaar in de kwartfinale en het was Ivan die vrij overtuigend won. Thomas vond zijn waterloo ook in die kwartfinale. In de halve finale werden Ivan en Julian aan elkaar gekoppeld en hier was het Julian die na een spannende partij in vier games won. In de finale trof Julian de sterke Bart van der Zanden (Trias) en beiden maakten er een mooie en spannende partij van. Een 5e game moest de beslissing brengen en daarin bleek Bart slagvaardiger. Niettemin een keurige 2e plaats voor Julian en een 3e plaats voor Ivan.
In de categorie E deed Gerard Palland mee en vooral onder de Olympische gedachte: deelnemen is belangrijker dan winnen. Gerard was al blij dat hij kon meedoen. Hij heeft weer de nodige ritme kunnen opdoen. Steven Peter IJkema - die zaterdag onder de naam van Kampenion speelde vanwege het dubbel met Julian - verloor in de finale van de Bulgaarse Emmeloorder speler Nedelchev. Een nette 2e plaats dus voor Steven Peter. Ik vermoed dat Emmeloord komend seizoen veel plezier gaat beleven van the Bulgarian surprise.
In de categorie F plaatste Jan Ringenier zich als 2e voor de vervolgronde. Hij versloeg Jos de Munnik (TT Zwolle) op het nippertje in de 5e game en was in een ook al spannende partij oud-teamgenoot Peter Mourits (Dronten ‘74) in vier games nipt de baas. In de halve finale nam diens teamgenoot Rick Holwerda op een zoete manier wraak: Jan verloor met driemaal 8 - 11. Niettemin een keurige 3e plaats.
In het dubbelspel deden de Kampenionners in de hoogste C/D-klasse ook van zich spreken. De koppels Ivan en Thomas en Robin en Ton wisten zich voor de finale te plaatsen en daarin toonden Ivan en Thomas zich de beteren. Robin en Ton hadden in de poule o.a. Julian en Steven Peter verslagen. Maar een 1e en 2e plaats dus voor Kampenion in de C/D-categorie. Op zich niet zo verwonderlijk natuurlijk als je kijkt naar het niveau waarop het 1e en 2e seniorenteam komend seizoen acteren.
In de E-categorie werden Gerard en Jan op onderling resultaat uitgeschakeld. Zij kwamen in een heel sterke poule uit, want de nummers 1 Paul Feenstra en Nedelchec (Emmeloord) en 2 Bart en Cedric Oliva (Argus) in de poule speelden later de finale tegen elkaar die door vader en zoon Oliva werd gewonnen waar zij in de poule nog in drie games verloren.
Het was een leuk en nuttig toernooi. De spelers hebben het ritme of wat kunnen terugvinden (Gerard) of vast kunnen houden. Complimenten aan de organisatie voor de wijze waarop het toernooi is georganiseerd.
Met sportieve groet,
Jan Ringenier,
wss Kampenion
Halverwege nam ik met je de tussenstanden door van de vijf jeugdteams. Team 1 was toen dichtbij plaatsing voor de Play-off in landelijk C, team 2 stond 3e in de Hoofdklasse en deed nog mee voor de titel, team 3 stond ook al 3e in de 3e klasse en had ook nog titelkansen, team 4 stond voorlaatste en wist dus - heel belangrijk - één team achter zich te houden en team 5 tenslotte stond 2e op 1 puntje van koploper Staphorst 5. De teams hebben over het algemeen leuk tot goed gepresteerd in de tweede helft van de competitie. Ik neem de verrichtingen van deze teams en de eindstanden met je door.
Team 1 Bert Beks, Jarno van den Heuvel en Jomar Schilder
Landelijk C Argus 2, Assen 1, Blauw-Wit 1, DTS 1, GTTC Groningen 1, Kampenion 1, SMD 1 en De Treffers ’70 2
Team 1 wist zich in de zevende wedstrijd inderdaad te plaatsen voor de Play off - de bovenste vier - via een keurige 3 - 7 zege in Almelo op Blauw-Wit 1. Bert, Jarno en Jomar wonnen ieder tweemaal en verloren ook allen een partij. Het begon als (met Blauw-Wit 1) gedeeld nummer drie en het ontmoette nog eenmaal de teams SMD 1 uit Winterswijk, De Treffers ’70 2 uit Klazienaveen en Blauw-Wit 1 uit Almelo.
De eerste wedstrijd bij SMD in Winterswijk werd een bijzondere. Jomar, die moeilijk(er) diepte kan inschatten, had moeite met de lichte achtergrond in de speelzaal aldaar. Op zijn vraag of daar iets aan kon worden gedaan, kreeg hij een duidelijk antwoord: nee. Daarom trok Jomar zich na zijn eerste wedstrijd terug ‘met een diepteblessure’. Het werd verder een moeizame wedstrijd tegen een team dat uit spelers bestaat die niet tot de meest technische behoren. Maar tafeltennis is geen jurysport, het gaat erom dat je je partijen weet te winnen. En dat deden de spelers van SMD beter dan die van team 1: 7 - 3. Bert en Jarno wonnen beiden een enkelpartij en wisten samen het dubbel te winnen.
In de tweede wedstrijd kwam koploper De Treffers ’70 2 op bezoek dat uit talentvolle spelers bestaat. Helaas verschenen de bezoekers met slechts twee spelers: Chris Verwoerd (12) en Brent Ronde (10). En Bert, Jarno en Jomar moesten allen hun meerdere erkennen in die jonge gasten. Brent en Chris oogden ondanks hun jonge leeftijd volwassener en dat zag je al in de service terug. Ook hun techniek mocht er zijn, net als de wil om te winnen. Maar - toegegeven - zij brengen dan ook meer uurtjes achter de trainingstafel door dan ‘onze jongens’. Achteraf ‘was het maar goed’ dat de gasten met slechts twee spelers verschenen. Dat leverde team 1 in ieder geval nog 3 punten (cadeau) op. Opnieuw een 7 - 3 nederlaag dus.
In de laatste wedstrijd ontving team 1 Blauw-Wit 1 dat vooraf 3 punten meer had verzameld. De gasten verschenen met Rick Hartveld, Jasper Woolderink en Bas Hartveld. Team 1 speelde in de vertrouwde opstelling en dus met Jarno, Jomar en Bert. De wedstrijd ging in het begin gelijk op al hadden de bezoekers het betere van het spel in de enkelpartijen. Jarno speelde te passief en angstig om het Rick moeilijk te kunnen maken. Jomar was in vier nipte games net wat sterker dan Jasper en Bert verloor de 1e game met 17 - 19 (!) van Bas en verloor daarna in drie games waarbij ook de 3e spannend was.
In het dubbel waren Bert en Jarno in vier games net wat sterker dan de tweelingbroers Bas en Rick.
Na het dubbel kwamen de Kamper spelers beter in hun spel. Bert en (vooral) Jarno gooiden de schroom van zich af. Jarno won zijn twee resterende enkelpartijen en ik hoop dat hij daar zoveel van heeft geleerd dat hij het komend seizoen vol op de aanval speelt. Dat is namelijk zijn grote kracht. Bert verloor een spannende partij en won er één. Ook hij stond goed te spelen; zijn forehand opening zat er vaak goed op. Jomar bleef ongeslagen. Hij won na het dubbel een hangpartij tegen Rick en versloeg Bas in vieren, beide aanvallend ‘met de handrem erop’.
Zo eindigde team 1 als derde in poule A van landelijk C. Dat is een redelijke prestatie. Jarno en Jomar hadden de nodige ritme, maar Bert moest uit een ‘competitieslaap’ worden gewekt. Hij had even nodig om ritme op te doen, maar pakte het daarna goed op.
De stand na 7 wedstrijden:
De Treffers '70 2 7 - 49
SMD 1 7 - 40
Kampenion 1 7 - 39
Blauw-Wit 1 7 - 39
Assen 1 7 - 31
GTTC Groningen 1 7 - 30
DTS 1 7 - 28
Argus 2 7 - 24
De eindstand in de kampioensgroep:
De Treffers '70 2 10 - 68 P
SMD 1 10 - 56
Kampenion 1 10 - 52
Blauw-Wit 1 10 - 51
Team 2 Ernst van den Broek, Jannick van den Broek en Luuk Regterschot
Hoofdklasse DTV ’84 1, Heino 1, Kampenion 2, De Toekomst 1, De Veluwe 1 en Trias 1
Halverwege de competitie deden drie teams mee in de strijd om de titel: De Veluwe 1, De Toekomst 1 en Kampenion 2. Team 2 had 1 puntje achterstand op De Toekomst 1 en 4 op De Veluwe 1. Met nog vijf wedstrijden te gaan was er nog wel wat mogelijk.
Welnu, team 2 trok in de tweede competitiehelft ongeveer de lijn van de eerste door. Mede omdat op het oog minder sterke teams als DTV ’84 1 en Heino 1 beide over een heel sterke speler beschikken - respectievelijke Jery Wormmeester en Tijmen Prins - wist team 2 geen heel overtuigende resultaten te behalen.
In de zesde wedstrijd verloor het met 6 - 4 bij DTV ’84 1 (3x Jery) en in de zevende wedstrijd boekte het een nipte zege op Heino 1 (3x Tijmen). Omdat de beide concurrenten tegen hetzelfde probleem aanliepen, wisten ook die niet verder afstand te nemen. Zo bleven de verschillen ongeveer gelijk.
In de achtste wedstrijd kwam team 2 bij Trias 1 in Twello wel tot een prima resultaat: 2 - 8 winst. Het deed daarmee goede zaken, want De Veluwe 1 (6 - 4 winst) en De Toekomst 1 (5 - 5) verloren wat terrein. Maar in de voorlaatste competitiewedstrijd hielden team 2 en De Toekomst 1 elkaar in een leuke wedstrijd op 5 - 5 en was De Veluwe 1 ‘de lachende derde hond die er met het been vandoor ging’. Met nog één wedstrijd te gaan, hadden de Apeldoorners 5 punten voorsprong op team 2 en dat terwijl de Kampenaren ook nog eens bij De Veluwe 1 in Apeldoorn op bezoek moesten.
In een leuke wedstrijd toonden de spelers van De Veluwe 1 aan dat zij de terechte kampioen in de Hoofdklasse zijn. Zij wonnen de wedstrijd met 6 - 4. Toch kunnen Ernst, Jannick en Luuk terugkijken op een goed seizoen. Als debutant hebben zij vrijwel tot de laatste wedstrijd meegedaan om het kampioenschap. De verschillen waren niet groot in de Hoofdklasse, mede omdat - ik gaf het hiervoor al aan - de nummers 4 (DTV ’84 1) en 5 (Heino 1) over een heel sterke speler beschikken. We zagen dan ook heel veel close uitslagen in de poule.
Maar ik ben ervan overtuigd dat Ernst, Jannick en Luuk dit seizoen veel hebben geleerd en ook de broodnodige ervaring hebben opgedaan. Daar kunnen zij het komend seizoen hun voordeel mee doen. Qua tegenstanders zal er echter niet zoveel veranderen. De Toekomst 1, DTV ’84 1 en Heino 1 blijven in de Hoofdklasse. En met Vitesse ’35 1 uit Hengelo komt er een sterke kampioen uit de 1e klasse bij.
Ernst en Jannick deden ook dit seizoen weer onverstoorbaar hun ding. Beiden zijn echte rallyspelers en dat is heel mooi om te zien. De wat jongere Luuk moet proberen iets van het onverstoorbare van zijn teamgenoten over te nemen. Bij Luuk zie je nog te snel en te vaak aan de buitenkant hoe hij zich van binnen voelt. Daar kan een tegenstander gebruik van maken. Dit is natuurlijk geen verwijt, maar een constatering. Al met al kan team 2 terugkijken op een vrij aardig seizoen.
De eindstand:
De Veluwe 1 10 - 62 P
De Toekomst 1 10 - 55
Kampenion 2 10 - 55
DTV '84 1 10 - 54
Heino 1 10 - 44
Trias 1 10 - 30 D
Team 3 Jonathan Dekker, Maurits Koers en Joost Lok
3e klasse GTC 1, Kampenion 3, NTC Leogang 2 en 3, Smash ’70 3 en TT Zwolle 1
Halverwege de competitie stond team 3 op een 3e plaats en had het een achterstand van 1 punt op GTC 1 en 3 punten op koploper Smash ’70 3. Het vervelende was dat team 3 juist tegen die twee concurrenten met slechts twee spelers had moeten aantreden. Beide wedstrijden gingen verloren. Ik schreef halverwege het seizoen o.a. de volgende woorden: ‘als team 3 in de tweede helft van het seizoen gewoon compleet kan aantreden, dan zie ik nog wel (kampioens)kansen voor het team’.
Team 3 begon heel sterk aan die twee competitiehelft. Het versloeg TT Zwolle met 7 - 3 en nam zelfs alle 10 punten mee terug naar Kampen in de uitwedstrijd bij NTC Leogang 3. En dat terwijl de beide concurrenten juist punten begonnen te morsen. In de achtste speelronde deed team 3 prima zaken. Zelf won het met liefst 8 - 2 van de ene concurrent GTC 1, terwijl de andere concurrent Smash ’70 3 in eigen huis met 3 - 7 verloor van NTC Leogang 2 dat ook nog ging meedoen. Op dat moment was al wel bekend dat Maurits de laatste twee competitiewedstrijden zou missen vanwege een reis naar China.
In de negende speelronde hield team 3 de schade beperkt in de uitwedstrijd bij Smash ’70 3 dat overigens al behoorlijk wat terrein prijs had moeten geven. Met twee spelers aantredend verloor het slechts met 6 - 4, terwijl de concurrentie nauwelijks profiteerde. Team 3 ging daarom met een voorsprong van 7 punten op … NTC Leogang 2 de laatste speelronde in. En in die laatste speelronde kwam juist dat team op bezoek in Kampen.
Vervelend was het dat team 3 opnieuw met alleen Jonathan en Joost het duel met de Nunspeters moest aangaan. Dat wel in de wetenschap dat het aan 2 punten genoeg had om het kampioenschap veilig te stellen. Het werd heel spannend die laatste competitiewedstrijd. NTC Leogang 2 begon dus met een voorsprong van 0 - 3 aan de wedstrijd. Joost en Jonathan verloren hun eerste enkelpartij en dus stond het 0 - 5. Het dubbel - normaal gesproken altijd heel sterk bij team 3 - liep in het begin ook niet en de tegenstanders Mark en Yochem namen een 0 - 2 voorsprong. Daarna begon het dan toch te lopen. J&J wonnen de 3e en 4e game overtuigend, maar in de beslissende 5e game stokte het weer. De spelers beseften toen weer dat het 1e puntje kon worden binnengehaald en speelden daarom (te) voorzichtig. Uiteindelijk waren J&J dan toch de gelukkigsten na 12 - 10. Het eerste puntje was binnen.
Jonathan verloor daarna van David en dus stond het 1 - 6. De partij tussen Joost en Mark was een spannende. Er was nauwelijks krachtsverschil met het blote oog waar te nemen. Maar omdat ik brildragend ben, zag ik Joost winnen na 12 - 10, 10 - 12, 13 - 11 en 11 - 9. Daarmee haalde Joost het kampioenspunt binnen: 2 - 6.
Nadat de felicitaties waren uitgewisseld, moesten nog twee partijen worden gespeeld. Jonathan verloor in vier games van Mark en Joost bracht de eindstand op 3 - 7 door Yochem in vier games te verslaan.
En team 3 is ook de terechte kampioen. Het speelde 4x (!) met slechts twee spelers en toch eindigde het als 1e met een voorsprong van 3 punten op NTC Leogang 2 en 6 op zowel TT Zwolle 1 als GTC 1. Een heel knappe prestatie. Felicitaties aan Jonathan, Joost en Maurits.
Jammer is het dat zowel Jonathan als Joost stoppen met tafeltennis. Beiden gaan wat anders doen. Wij vinden dat jammer, maar kunnen hen uiteraard niet tegenhouden. Wij wensen hen daarbij veel succes en wie weet zien we hen nog eens bij Kampenion terug.
De eindstand:
Kampenion 3 10 - 59 P
NTC Leogang 2 10 - 56
TT Zwolle 1 10 - 53
GTC 1 10 - 53
Smash '70 (H) 3 10 - 51
NTC Leogang 3 10 - 28 D
Team 4 Yoram Eijsbroek, Henrico Leusink en Hielke Schilder
4e klasse Dronten ’74 1, Kampenion 4, Staphorst 3, Torenstad 3, De Veluwe 4 en Zwartsluis 2
Halverwege de competitie was team 4 erin geslaagd om in ieder geval één team achter zich te houden: Dronten ’74 1. En dat was belangrijk, omdat (alleen) de nummer laatst degradeert. Ik had er alle vertrouwen in dat team 4 in de tweede competitiehelft wat beter zou presteren dan in de eerste, omdat Henrico zijn ritme had gevonden en daarom wel meer punten zou gaan pakken.
Welnu, dat gebeurde inderdaad al scheelde het niet veel. In de zesde wedstrijd kwam koploper Staphorst 3 op bezoek en die wedstrijd ging met 1 - 9 verloren (uit 10 - 0). De week erna verloor team 4 met 2 - 8 van Torenstad 2 (uit 7 - 3). Weer een week later won team 4 DE wedstrijd van het seizoen bij nummer laatst Dronten ’74 1 met 3 - 7 (thuis 8 - 2) en toen was eigenlijk al zeker dat team 4 zich zou handhaven. In de voorlaatste wedstrijd won team 4 met 6 - 4 van Zwartsluis 4 (uit 6 - 4 verlies) en dat is netjes. In de laatste wedstrijd van het seizoen deelde team 4 de punten met De Veluwe 4 (thuis 4 - 6 verlies) en zo haalde het in de tweede competitiehelft met 21 punten 2 puntjes meer dan in de eerste helft.
Met een gemiddelde van 4 punten per wedstrijden heeft team 4 als debutant in de 4e klasse naar de mogelijkheden gepresteerd. Hielke en ook Henrico kwamen goed mee, waar Yoram het moeilijk had. Mogelijk dat dit voor hem ook de reden is om te stopen met competitie spelen. Natuurlijk is ook dat jammer, maar als je er geen plezier meer in hebt is dat een verstandige keuze.
De eindstand:
Staphorst 3 10 - 73 P
Torenstad 3 10 - 62
De Veluwe 4 10 - 57
Zwartsluis 2 10 - 47
Kampenion 4 10 - 40
Dronten '74 1 10 - 21 D
Team 5 Eline Boomsma, Sanne van den Broek en Martijn Looman
Startersklasse Emmeloord 3, Kampenion 5, Smash ’70 4, Staphorst 5 en TT Zwolle 3
Poule A van de Startersklasse was een heel spannende. Drie teams waren dit seizoen aan elkaar gewaagd: Staphorst 5, Smash ’70 4 en … Kampenion 5. Deze drie teams gaven elkaar in de competitiehelft al weinig toe en deden dat ook in de tweede. Halverwege stond Staphorst 5 op 14 punten, team 5 op 13 punten en Smash ’70 4 op 11 punten.
Team 5 kwam in een poule van 5 teams uit en dus hoefden in totaal maar 8 wedstrijden te worden gespeeld. Halverwege nog 4 te gaan dus. Team 5 begon goed aan die tweede helft met een 5 - 0 zege op TT Zwolle 3. De week erna was het vrij, maar vervolgens versloeg het Emmeloord 3 en weer met de cijfers 5 - 0. Zo stond team 5 ineens aan kop. Maar de wedstrijden tegen de beide concurrenten moesten toen nog komen.
Op zaterdag 1 december ging het op bezoek bij Smash ’70 4 en in die wedstrijd wisten de meisjes Eline en Sanne alleen het dubbelspel te winnen. De wedstrijd ging dus met 4 - 1 verloren. Omdat de andere concurrent Staphorst 5 met 5 - 0 van TT Zwolle 3 won, was duidelijk dat team 5 alleen nog kampioen kon worden als het in de laatste competitiewedstrijd thuis met tenminste 4 - 1 van datzelfde Staphorst 5 zou weten te winnen.
Het werd een spannende wedstrijd op zaterdag 8 december. Team 5 speelde voor het eerst dit seizoen met (alle) drie spelers: Eline, Martijn en Sanne. Sanne verloor de openingspartij heel nipt met driemaal 9 - 11 van Sander, maar Martijn bracht de stand weer op 1 - 1 door Liander met 3 - 0 te verslaan. In het dubbel verloren Eline en Sanne in een leuke partij van Liander en Sander. In de 1e en 2e game was het spannend, maar daarna drukten de gasten door. Zij brachten de stand daarmee op 1 - 2 en daardoor was Staphorst 5 kampioen geworden. Proficiat!
In de vierde partij verloor Eline in vier games van Liander en in de laatste partij was Martijn in een spannende partij in vier games net ietsje sterker dan Sander. Zo won Staphorst 5 met 2 - 3.
Het was een heel leuke competitie waarin Eline, Martijn en Sanne goed hebben gespeeld. De meisjes houden de bal al goed op tafel, maar zijn misschien nog ietsje te voorzichtig. Ze mogen komend seizoen wel ‘wat venijniger’ slaan. Dus niet (te) bang zijn om wat harder te slaan. Dan komen ook minder ballen terug. Geloof me maar. Martijn is al wat ouder en mede daardoor ook al wat verder.
De eindstand:
Staphorst 5 8 - 29 K
Smash '70 (H) 4 8 - 27
Kampenion 5 8 - 26
Emmeloord 3 8 - 10
TT Zwolle 3 8 - 8
Over het algemeen hebben de vijf jeugdteams redelijk tot goed gepresteerd. Geen enkel team degradeerde en team 3 werd kampioen. De teams 2 en 5 hebben heel lang meegedaan in de strijd om de titel, maar eindigden uiteindelijk beide als derde.
Komend seizoen schrijft Kampenion opnieuw vijf teams in voor de competitie en dat is in deze tijd al een mooie ‘prestatie’.
Eind januari 2019 gaat de voorjaarscompetitie van start. De komende weken kunnen we het wat rustiger aandoen, al zijn er op zaterdag 22 december natuurlijk nog de Clubkampioenschappen.
Wat mij opvalt, is dat de betrokkenheid van de ouders er niet groter op wordt. Waar in het vorig seizoen ouders nog bereid waren om 1 of 2 bardiensten voor hun rekening te nemen op de zaterdagmiddag, daar was dat dit seizoen niet of nauwelijks het geval. Ik vind dat jammer, want nu moeten telkens anderen binnen Kampenion worden gevonden om de bar te bemensen of om als zaalwacht te fungeren. En er kan een keer een tijd komen dat er geen anderen meer kunnen worden gevonden … Wel is het luek om te zien dat enkele ouders regelmatig komen kijken.
Ik wens jullie allemaal vast goede Kerstdagen en een fijne jaarwisseling toe.
Met sportieve groet,
Namens het wedstrijdsecretariaat,
Jan Ringenier
Voor de senioren stonden deze week de laatste competitiewedstrijden op het programma. Voor de meeste teams stond er weinig tot niets meer op het spel. Slechts de teams 3, 9 en vooruit ook 8 hadden nog punten nodig om zich te handhaven in de klasse waarin zij uitkomen. Het werd één van de minder succesvolle weken voor Kampenion met slechts twee zeges, vier puntendelingen en vijf nederlagen. Team 3 en 8 hebben zich uiteindelijk weten te handhaven. Team 9 eindigde op een degradatieplaats na een 3 - 7 nederlaag tegen concurrent Smash ’70 6 in een wedstrijd met veel ‘Hitchcockachtige elementen’. De teams 2 en 6 stelden de titel vorige week al veilig. Ik neem de wedstrijden met je door, vermeld daarbij de eindstanden en leg die ook nog naast de prognoses die ik voor het seizoen gaf.
2e divisie: De Toekomst 1 - Kampenion 1; uitslag 5 - 5
Gert-Jan de Lange, Julian Plette en Ton Ringenier tegen Erik Ernst, Rutger Carelse en invaller Tom Bleumink
Gert-Jan 2, Ton 2 en Julian 1
Nog één (uit)wedstrijd en dan neemt team 1 voorlopig afscheid van de 2e divisie. Daar ga ik tenminste vanuit. Die uitwedstrijd voerde team 1 naar afdelingsgenoot De Toekomst 1 waartegen het in Kampen een vrij kansloze 1 - 9 nederlaag leed. Ik vertel geen gekke dingen als ik ‘zeg’ dat team 1 nu voor een beter resultaat ging. In Lochem aangekomen bleek de veelbelovende Emine Ernst afwezig. Zij werd vervangen door coach Tom Bleumink, die dus transformeerde van non playing captain tot playing captain.
De eerste vier partijen gingen nogal snel. Gert-Jan verloor in de openingspartij van de zeer geroutineerde Erik. Erik had overal een (beter) antwoord op en won vrij eenvoudig in drie games. Julian nam het toen op tegen Rutger die in Kampen nog ontbrak. Julian kwam er ook al nauwelijks aan te pas - wat scores betreft - en verloor net als Gert-Jan ‘in straight games’. Ton moest in de 1e game tegen - bijna naamgenoot - Tom even zoeken, maar vond het niet direct. Daarna kwam Ton beter in zijn spel en won hij drie games op rij.
In het dubbel waren Gert-Jan en Julian kansloos tegen Erik en Rutger. Ook de dubbelpartij ging in drie games verloren. Leken zij weken geleden steeds beter op elkaar ingespeeld te raken, de laatste weken verliezen zij over het algemeen ruim. Het is dus nog steeds zoeken voor Gert-Jan en Julian. Beiden hebben lang met een andere partner gespeeld en dan is het logisch dat je erg moet wennen. Niettemin had ik verwacht - maar zeker gehoopt - dat dit eerder zijn beslag zou hebben gekregen. Komend seizoen liggen er een divisie lager weer nieuwe kansen om te laten zien dat de beste speelstijlen wel degelijk bij elkaar passen. Zo stond het dus 3 - 1 voor De Toekomst 1.
Na het dubbel nam Rutger tegen Gert-Jan een 2 - 0 voorsprong. De 1e game won Rutger ruim, maar in de 2e kwam GJ al beter in zijn spel. Die lijn trok hij door in de 3e game die hij ruim won. Daarna was er evenwicht. Toch was het GJ die zowel de 4e als 5e game met het kleinst mogelijke verschil won. Ton had hierna ook al weinig in de melk te brokkelen tegen kopman Erik die zichzelf voortdurend oppept. Ook Ton verloor ‘in straight games’ en kwam nimmer in de buurt van gamewinst. Julian had het hierna lang lastig met het spel en materiaal van Tom. Hij was ongeveer drie games zoekende. Pas bij een 2 - 1 achterstand in games vond hij het juiste antwoord om daarna de 4e en 5e game toch nog eenvoudig te winnen. Zo stond het 4 - 3.
Ton en Rutger speelden hierna een ‘aparte’ partij tegen elkaar. De partij als geheel was spannend, maar de games op zich niet. Na 7 - 11, 11 - 7, 6 - 11 en 11 - 5 moest een 5e games de beslissing brengen. En die was eigenlijk nog het spannendst. Ton won die met 8 - 11. Gert-Jan had geen enkele moeite met het spel en materiaal van Tom en boekte dan ook een eenvoudige driegames zege. Daarmee bracht hij zijn team voor het eerst op voorsprong: 4 - 5. In de laatste partij was het aan Julian en Erik om de eindstand te bepalen. De 1e game was bloedstollend. Na lang aarzelen viel die met 14 - 12 naar de kant van de ervaren Erik. In de 2e game drukte Erik door en die won hij met ruim verschil. In de 3e game stond Julian er weer, maar Erik stond er nog steeds en bleef ook staan. Ook deze game ging naar de meest ervaren speler en die luistert - tenminste dat neem ik aan - naar de naam Erik.
Zo sloot team 1 het verblijf in de 2e divisie dus af met een puntendeling bij De Toekomst 1. Ondanks dat de tegenstander met een invaller speelde, is dit een goed resultaat. Zeker als je naar de rating en percentages van Erik en Rutger kijkt.
Komend seizoen komt team 1 dus weer in de 3e divisie uit. Een jaar geleden zat het in dezelfde situatie. Toen - Julian nam destijds de plaats in van Ivan - was het enige tijd zoeken en in de tweede helft van de competitie viel alles op zijn plaats en behaalde het het kampioenschap op de laatste speeldag. Ik ga ervan uit dat komend seizoen niet lang hoeft te worden gezocht en dat team 1 er vanaf de eerste wedstrijd staat. De spelers kunnen dan de ervaring van dit seizoen goed gebruiken.
De eindstand:
US 1 10 - 77 P
Disnierats 1 10 - 62
De Toekomst 1 10 - 54
BIT.NL 1 10 - 46
Kampenion 1 10 - 36 D
HTC 1 10 - 25 D
Felicitaties aan de spelers van US 1 dat - zoals verwacht - de meer dan terechte kampioen is geworden.
Mijn prognose voor team 1 luidde: een 6e en laatste plaats. Met een 5e plaats heeft team 1 toch weer een team onder zich weten te houden.
Hoofdklasse: Bosman/Wezep 1 - Kampenion 2; uitslag 5 - 5
Jordy ten Have, Thomas Niemeijer en Robin Lieftink tegen Hermen van de Schootbrugge, Jeroen Rotman en Eljakim Doorneweerd
Thomas 2, Jordy 1, Robin 1 en dubbel 1
Team 2 stelde vorige week al de titel veilig in poule B van de Hoofdklasse. En omdat in de najaarscompetitie de beide kampioenen in de Hoofdklasse promoveren, is het komend seizoen verzekerd van een plaats in de 3e divisie. Driewerf hoera! Niettemin moest het afgelopen zaterdag nog eenmaal in actie komen en wel tegen buurman Bosman/Wezep 1 dat tweede stond. Een mooi affiche! En een prachtige afsluiting van het seizoen.
Aan de kant van Wezep speelde Hermen zijn drie partijen achter elkaar. Allereerst tegen Jordy die namens team 2 begon. Beiden waren de eerste twee games volmaakt aan elkaar gewaagd: 9 - 11 en 12 - 10. In de 3e game was Hermen net ietsje beter om in de 4e game afstand te nemen. Robin speelde een enigszins vergelijkbare partij tegen Hermen. Hier ging de 1e game ruim naar Hermen, maar de 2e nipt naar Robin. In de 3e game wist Hermen afstand te nemen en in de 4e was hij net iets slagvaardiger. Thomas was langer gelijkwaardig aan Hermen. Na 9 - 11, 11 - 8 en 8 - 11 was de 4e game bloedstollend. Met 13 - 15 wist Thomas nipt een beslissende 5e game te voorkomen.
Als ik het wel heb, werd toen het dubbel gespeeld: Jordy en Thomas tegen Eljakim en Jeroen. De 1e game ging nipt naar Jordy en Thomas en daarna bleven zij het betere duo en wonnen zij ook de 2e en 3e game.
Na het dubbel was het de beurt aan Thomas en Jeroen. Beiden gaan altijd vol op de aanval spelend voor de winst. Won Thomas in Kampen in vijf games, ditmaal won Jeroen in vier games. Robin had ditmaal minder moeite met Eljakim dan enkele weken geleden in Kampen. Hij won nu soeverein in drie games. Jeroen en Jordy maakten er een mooie en spannende partij van. En ‘natuurlijk’ duurde die partij de volle vijf games. Was Jordy in Kampen de gelukkigste van de twee na de thriller, ditmaal was Jeroen kennelijk aan de beurt. Hij won met 12 - 10 in de 5e game.
Thomas rekende daarna snel af met zijn oud-teamgenoot Eljakim. Beiden speelden samen in Kampenion 3 en 2 (jeugd). Thomas won overtuigend. Robin moest ditmaal zijn meerdere erkennen in Jeroen die als het loopt, heel moeilijk te verslaan is. Zo dwingend speelt hij. En het liep bij Jeroen. Robin vond ditmaal geen antwoord en verloor in drie games. In de laatste partij nam Jordy het op tegen Eljakim die in de onderlinge partij in Kampen ‘boven zichzelf uit steeg’ en Jordy net liet ontglippen. Ditmaal liet Jordy het niet zover komen; hij won ‘in straight games’ waarvan alleen de 2e spannend was.
Toen de rookwolken waren opgetrokken en de houtsplinters waren neergedaald, stond er een 5 - 5 eindscore op het wedstrijdformulier. Ik denk dat beide teams wel vrede met die uitslag kunnen hebben. Team 2 wist daarmee een nederlaag af te wenden tegen de nummer 2. En Bosman/Wezep 1 bewees - zelfs in deze samenstelling - over een meer dan goed Hoofdklasseteam te beschikken en eindigde keurig als tweede. En zeker gezien het feit dat Wiebren van de Schootbrugge na de tweede speelronde - met een 6 uit 6 score - het land heeft verlaten.
De eindstand:
Kampenion 2 10 - 71 P
Bosman/Wezep 1 10 - 56
Swift (D) 1 10 - 52
DTV '84 1 10 - 47
Blauw-Wit 2 10 - 41 ?
De Brug 2 10 - 33 D
Mijn prognose voor team 2 luidde: een 1e plaats. De heren zijn prima met de zware druk omgegaan!
Hoofdklasse: DTS 1 - Kampenion 3; uitslag 6 - 4
Bas de Vries, Gerben Wolterink en Gertjan Wessels tegen Pepijn Bruinink, Stefan Holwerda en Desney Mansveld
Bas 2 en Gerben 2; Gertjan 0
Team 3 leek zich de afgelopen weken in veiligheid te hebben gespeeld door voldoende voorsprong te houden op nummer laatst Thibats 1. Afgelopen week kwam er echter ‘een vervelend bericht’ vanuit de NTTB Oost. Doordat er in totaal drie teams kunnen degraderen uit de 3e divisie, is er mogelijk een versterkte degradatie nodig uit de Hoofdklasse. De ‘zwakste’ nummer 5 kan daardoor ook degraderen. Een en ander is afhankelijk van het eindresultaat van Trias 1 in de 3e divisie C. Met nog één wedstrijd te gaan, komen daar op papier de nummers 2 t/m 5 voor de tweede degradatieplaats - naast Entac 2 - in aanmerking. En die vier teams staan binnen 2 punten van elkaar!
Met nog één wedstrijd te gaan, staat team 3 zelf op plaats vier. Het heeft 1 mager puntje voorsprong op de buren van TT Zwolle 2, maar het onderling resultaat is in Kampens voordeel. Een spannende laatste speelronde dus waarbij door een aantal dus ook nog wordt gekeken naar de schermutselingen in de 3e divisie C.
Team 3 loopt op zijn tenen, maar presteert meer dan behoorlijk. Dat is in het kort de titel boven deze najaarscompetitie voor team 3. Met op zijn tenen lopen bedoel ik dan dat de vaders (van een jong gezin) Bas en Gerben en de in Utrecht wonende Gertjan dit seizoen vaker in actie ‘moeten’ komen dan hen lief is. En dit vooral omdat vierde speler Wim in ‘down under’ is. Heel knap vind ik het dan ook dat de tegenstanders in de poule team 3 niet ‘down’ of zo je wilt er niet onder wisten te krijgen.
Team 3 had in de laatste wedstrijd nog een aantal punten nodig om (ook) buurman TT Zwolle 2 achter zich te houden. Als Trias 1 namelijk in de 3e divisie als derde team uit Oost zou degraderen, was een derde degradant uit de Hoofdklasse nodig. En je kunt dit soort zaken het beste maar niet aan de ‘rekenmeesters’ overlaten.
Om direct maar weer met de deur de sportzaal binnen te vallen, Bas, Gerben en Gertjan verkochten hun huid zo duur mogelijk. Niettemin stond team 3 na het dubbel op een 3 - 1 achterstand. Bas kwam tegen de linkshandige Pepijn weliswaar knap van een 2 - 0 achterstand in games terug tot 2 - 2, maar moest de beslissende 5e game met 11 - 8 aan Pepijn laten. Gerben nam het daarna op tegen materiaalspeler Stefan. Ik ben er niet bij geweest, maar ik kan mij zo voorstellen dat de partij er één was van het ‘betere schuif- en kapwerk’: Gerben en Stefan voor al uw schuif- en kapwerk. Uiteraard bedoel ik dit niet vervelend. Niettemin was de partij al na drie games geschiedenis en het was Gerben die met het meeste plezier aan die partij zal terugdenken. Gertjan had de ondankbare taak om tegen kopman Desney te moeten starten. Ik herinner me nog dat Desney in Kampen destijds ‘werelds’ stond te spelen. Gertjan speelde echter een prima pot en dwong Desney tot het uiterste. Na 9 - 11, 12 - 10, 13 - 15 en 13 - 11 moest een 5e game de beslissing brengen. Of Desney toen nog een extra versnelling vond, of Gertjan kramp kreeg ‘rond het 35 kilometerpunt’ weet ik niet. Wel weet ik dat Marathonman Gertjan het hoofd moest buigen.
In het dubbel moesten Bas en Gerben in drie games hun meerdere erkennen in het duo Desney en Pepijn.
Na het dubbel moest Bas de 1e game nog aan materiaalspeler Stefan laten, maar daarna vond Bas de juiste tactiek en voerde die ook prima uit. Hij kwam niet meer in de problemen en won eenvoudig drie games op rij. Gertjan kon tegenstander Pepijn minder goed partij bieden dan eerder Desney. Dit kan uiteraard ook de verdienste van Pepijn zijn. Hoe dan ook, Pepijn won vrij eenvoudig in drie games. Gerben mocht het toen opnemen tegen Desney. Beiden waren lang aan elkaar gewaagd, ook al lopen de speelstijlen mijlen ver uiteen. Desney sleepte zowel de 1e (15 - 13) als de 2e game (11 - 9) er nipt uit en nam in de 3e game meer afstand: 11 - 7. Zo stond het 5 - 2 en was het voor team 3 zaak om nog een paar puntjes extra mee te snoepen.
In de achtste partij nam Gertjan tegen Stefan een 0 - 2 voorsprong. De 3e game ging naar Stefan die in de 4e game het gelukkigst was na 12 - 10. Kennelijk kreeg Gertjan daardoor een ’tikkie’, want ook de 5e game ging naar Stefan. Bas en Desney waren vervolgens drie games aan elkaar gewaagd, maar het stond toen wel 1 - 2 voor Bas na 11 - 9, 10 - 12 en 9 - 11. Tacticus Bas toonde zich vervolgens in de 4e game de sterkste: 5 - 11. In de laatste partij van de avond zorgde Gerben voor een ‘prettig’ bonuspuntje door de deze avond nog ongeslagen Pepijn in drie games te verslaan. De verschillen waren weliswaar klein, maar dat maakt - vanuit Kamper gezichtspunt - de voldoening alleen maar groter.
Zo nam team 3 vier heel belangrijke punten mee terug uit Enschedé. Hoe belangrijk die vier punten waren, bleek een dag later en liefst tweemaal. Eerst vervulde Effekt ’74 1 - dat de titelkansen dit seizoen in rook zag opgaan na de 10 - 0 nederlaag bij … team 3 - zijn sportieve plicht door het bezoekende TT Zwolle 2 met een 7 - 3 nederlaag terug te sturen naar de provinciehoofdstad. Daardoor bleef team 3 buurman TT Zwolle 2 voor: 2 punten op precies te zijn. Naderhand kwam het bericht door dat Trias 1 in eigen huis de degradatiekraker tegen GTTC Groningen 1 met liefst 2 - 8 had verloren waardoor het op de valreep degradeert naar de afdeling Oost.
Papa Bas kwam dit seizoen liefst 9x in actie en papa Gerben 8x. De Utrechtste Gertjan speelde 6x. Zo’n seizoen hopen zij niet nog eens mee en door te maken. Respect aan de drie dat zij dat dit seizoen hebben weten op te brengen. Het is aan de ‘deskundigen’ om naar een oplossing voor komend seizoen te zoeken!
De eindstand:
Blauw-Wit 1 10 - 72 P
Effekt '74 1 10 - 57
DTS 1 10 - 49
Kampenion 3 10 - 45
TT Zwolle 2 10 - 43 ?
Thibats 1 10 - 34 D
Felicitaties aan de kampioenen van Blauw-Wit uit Almelo.
Mijn prognose voor team 3 luidde: een 4e plaats. Ondanks de ‘overuren’ die de spelers hebben gemaakt, hebben zij zich daar keurig aan gehouden.
Promotieklasse: Kampenion 4 - De Veluwe 2; uitslag 2 - 8
Danny Bruins, Nick Kuipers en Hans de Vries tegen Johan Bullinga, Wim Hogeboom en Bert Ham
Nick 2; Danny 0 en Hans 0
Team 4 had zich één speelronde voor het eind al in veiligheid gespeeld en dat is een knappe prestatie gezien de rugproblemen van Peter. Het feit dat het geen enkele maal een beroep heeft hoeven te doen op een invaller uit een lager team, is een compliment aan Danny, Hans, Nick en Peter. Zelfs reserve Ralph heeft in het eigen team niet in actie hoeven te komen. Team 4 kon dus vrijuit spelen tegen De Veluwe 2 voor wie nog wel het nodige op het spel stond. Dat was namelijk in een titelstrijd verwikkeld met Heino 1 dat nummer 3 De Brug 3 ontving. Wat een ontknoping.
Ondanks dat er voor team 4 niets meer op het spel stond, deden Danny, Nick en Hans hun sportieve plicht. Zij verkochten hun huid zo duur mogelijk. Dat dit niet direct in de einduitslag tot uitdrukking komt, doet daar niets aan af.
Na het dubbel stonden de gasten op een 1 - 3 voorsprong. Danny verloor in vier games van Johan in een partij waarin de houtsplinters je om de oren vlogen. Ongelooflijk wat slaan Danny en (vooral) Johan hard. Nick en Wim zorgden ook al voor een mooie partij. Na 12 - 10, 12 - 14, 12 - 10 en 8 - 11 moest een 5e game de beslissing brengen. Het was Nick die daarin het slagvaardigst was: 11 - 6. Hans kwam tegen boem boem Bert - tweemaal korte noppen - keurig van een 0 - 2 achterstand in games terug tot 2 - 2. De beslissende game was spannend en uiteindelijk was Bert de gelukkigste na 9 - 11.
In het dubbel namen Danny en Nick tegen Johan en Wim een 2 - 0 voorsprong in games. Maar de gasten kwamen knap terug tot 2 - 2. In de beslissende game maakten Johan en Wim het verschil: 5 - 11.
Drie partijen later stond het 2 - 5. Nick moest tegen Johan opnieuw diep gaan. Na 11 - 5, 9 - 11, 11 - 7 en 9 - 11 moest opnieuw een 5e game de doorslag geven. En opnieuw wist Nick hier het verschil te maken: 11 - 4. Danny en Bert volgden dat voorbeeld - van die vijfpitter dan - en gaven elkaar ook weinig toe. Na 11 - 8, 13 - 15, 11 - 7 en 9 - 11 moest ook hier een 5e game worden gespeeld. net als in zijn 1e partij tegen Hans bleek Bert na 9 - 11 de gelukkigste. Hans moest daarna zijn meerdere erkennen in Wim die in vier games won.
Nick had daarna geen antwoord op de heel vlak spelende - lees: beukende - Bert. Bert ‘verstaat de kunst’ de ballen op een zodanig moment te raken dat hij met zijn korte nippen vrijwel overal doorheen slaat. En zo lang hij het foutenpercentage binnen aanvaardbare marges weet te houden, is hij lastig te bespelen. En Bert hield dat percentage binnen de perken en won ‘in straight games’ waarvan twee met nipt verschil. Hans speelde een soortgelijke partij tegen Johan. Ook Hans verloor in drie games waarvan tweemaal met 9 - 11. De laatste partij tussen Danny en Wim ging weer over de volle vijf games. Na 11 - 9, 8 - 11, 9 - 11 en 11 - 4 werd het weer tijd voor een beslissende 5e game. Die ging met 8 - 11 naar Wim.
Zo verloor team 4 met 2 - 8 van De Veluwe 2 en dat mag je een enigszins geflatteerde nederlaag noemen. Zes partijen gingen over de volle vijf games en daarvan wist het (wist Nick) er twee te winnen.
De eindstand:
Heino 1 10 - 68 P
De Veluwe 2 10 - 66
De Brug 3 10 - 57
Kampenion 4 10 - 45
Smash '70 (H) 2 10 - 34 D
Rijssen 1 10 - 30 D
Felicitaties aan de spelers van Heino 1.
Mijn prognose voor team 4 luidde: een 4e plaats. Hier geldt hetzelfde als bij team 3; ondanks de overuren hebben de spelers zich prima aan mijn prognose gehouden.
2e klasse: Kampenion 5 - Bosman/Wezep 3; uitslag 4 - 6
Sebastian Holzapfel, Robin Makkink en Simon van der Woude tegen Bert van Weeghel, Jan van ’t Hul en Gert-Jan Doorneweerd
Simon 2, Robin 1 en dubbel 1; Sebastian 0
Team 5 heeft de afgelopen weken geworsteld, maar is niet boven gekomen. Dus geen Luctor et Emergo, maar Luctor et Emergency zeg maar. Begrijp me goed, dit is geen schande. Gerard Palland sukkelt helaas al vanaf vrijwel het begin van de competitie met zijn gezondheid en moest vanaf speelronde vier zelfs afhaken. En dat terwijl hij op dat moment kopman en team 5 koploper was. De problemen konden wel worden opgevangen, er hoefde slechts eenmaal een beroep op een invaller te worden gedaan, maar de spelers liepen af en toe op de tenen. Dan is het niet zo gek dat het sterke GTC 1 ‘boven komt drijven’ (om in termen te blijven): Luctor et Genemuido.
Vrijdagavond ontving team 5 de buren van Bosman/Wezep 3 waarvoor nog wel het nodige op het spel stond. Dat is met Harderwijk 1 in een strijd verwikkeld om (degradatie)plaats vijf te ontlopen. De Harderwijkers hadden echter de beste papieren, want zij hadden voor de laatste speelronde 3 punten voorsprong en een positieve onderlinge score. Omdat Harderwijk 1 met 7 - 3 verloor bij GTC 1 - dat tijdens die wedstrijd kampioen werd (proficiat) - hadden de Wezepers 7 punten nodig tegen team 5.
Die wetenschap maakte deze laatste competitiewedstrijd spannend en ook gelet op het scoreverloop in de wedstrijd. In de openingspartij moest Sebastian in drie nipte games zijn meerdere erkennen in Bert. Robin mocht het daarna opnemen tegen Jan. In Wezep wist Robin niet wat hem overkwam. Zo onnatuurlijk, zo verrassend en zo dwingend die krasse zestiger uit Wezep speelt. Ditmaal had Robin wat beter het oog in het spel van Jan. Met het blote oog was het verschil tussen beiden nauwelijks waar te nemen. Maar omdat ik een bril op heb, constateerde ik dat Robin na 12 - 10 in de 5e game (!) had gewonnen. Simon moest daarna tegen de heel direct spelende Gert-Jan de 1e game aan de tegenstander laten. Maar door vervolgens met de nodige topspin te gaan spelen, kon Gert-Jan zijn (liefst) vlakke slagen steeds minder gebruiken. Simon won dan ook drie games op rij.
Het dubbel is dit seizoen vaak een sterk wapen van team 5, ongeacht de samenstelling. Ditmaal bracht het Robin en Simon achter de tafel en ook deze combinatie bleek succesvol. Samen gaven zij Bert en Jan - toch geen kinderachtige tegenstanders - geen enkele kans.
Zo stond het 3 - 1 voor team 5 en dat betekende dat de bezoekers alle resterende zes partijen moesten winnen om degradatie nog af te wenden.
Na het dubbel zorgden Robin en Bert voor een thriller die herinneringen opriepen aan Hitchcock in diens beste jaren. Na 11 - 6, 7 - 11, 15 - 13 en 11 - 13 moest een 5e game de beslissing brengen. Na enig aarzelen sloeg de balans door in Wezeper voordeel: 11 - 13. Bert hield daarmee de hoop op handhaving levend. De partij tussen Sebastian en Gert-Jan deed niet zo heel veel voor die partij onder. Weliswaar waren de games minder spannend, maar na vier games stond het ook gewoon 2 - 2. In de beslissende 5e game was Gert-Jan net wat slagvaardiger: 8 - 11. Simon vond daarna geen antwoord op het spel van Jan, ook al heeft hij al vaker tegen hem gespeeld. Wat hij ook probeerde, Jan had een beter antwoord paraat. Simon verloor dan ook kansloos in drie games. Zo stond het dus plotseling 3 - 4 en had Bosman/Wezep 3 nog steeds kansen om zich te handhaven.
De achtste partij - die tussen Robin en Gert-Jan - stond weer garant voor spanning. Via 0 - 1, 2 - 1 en 2 - 2 moest de 5e game de beslissing brengen. Uiteindelijk bleek Gert-Jan de gelukkigste na 9 - 11. Het was toen de beurt aan Simon en Bert. En ook dat werd een boeiende partij. De backhand van Simon was weer eens doorslaggevend. Beiden speelden sterk, maar Simon kwam op een 2 - 0 voorsprong en dat speelt net iets gemakkelijker. Je kunt dan meer ‘forceren’. Bert sleepte de 3e game er met 11 - 13 uit, maar de 4e game ging met dezelfde cijfers naar Simon waardoor de tussenstand op 4 - 5 kwam en Bosman/Wezep 3 officieel gedegradeerd was. In de laatste partij van de avond moest Sebastian het antwoord schuldig blijven op het spel van Jan. Je moet een aantal keren tegen hem hebben gespeeld om zijn spel te kunnen doorgronden. Sebastian heeft nog niet zo vaak tegen Jan gespeeld en doorgrondde diens spel niet; integendeel ‘hij zakte door de grond’.
Zo verloor team 5 de laatste thuiswedstrijd met 4 - 6 van een sterk Bosman/Wezep 3. Het is een dooddoener, maar het team van de Wezepers was te breed en het krachtsverschil tussen de spelers onderling was te groot. Als het vaker in de samenstelling van vanavond had gespeeld, was het op zeker niet gedegradeerd. In deze samenstelling heeft het ook niets in de 3e klasse te zoeken.
Team 5 heeft lang meegedaan om de titel, maar haakte in speelronde negen definitief af. Maar de spelers hebben door de situatie met Gerard Palland nog weer eens bevestigd gekregen dat er belangrijker zaken zijn dan tafeltennis, o.a. gezondheid.
De eindstand:
GTC 1 10 - 66 P
Vined 1 10 - 61
Kampenion 5 10 - 55
Harderwijk 1 10 - 44
Bosman/Wezep 3 10 - 44 D
DTV '84 3 10 - 30 D
Felicitaties nogmaals aan - de terechte - kampioen GTC 1.
Mijn prognose voor team 5 luidde: een 2e plaats. Mede door de situatie rond Gerard bleef team 5 daar iets bij achter.
2e klasse: De Veluwe 4 - Kampenion 6; uitslag 2 - 8
Jomar Schilder, Dick Hoekman en invaller Jan Ringenier tegen Sipko van Luttikhuizen, Esther van der Heijden en invaller Rosanne van den Esschert
Dick 3, Jan R 2, Jomar 2 en dubbel 1
Voor team 6 stond er niets meer op het spel nadat het vorige week al de titel veilig stelde in de ontmoeting met directe concurrent De Brug 5. Afgelopen week moest het op bezoek bij De Veluwe 4 dat op een haar na gedegradeerd was. Omdat bij team 6 Guido en Jackie verhinderd waren, moest worden gezocht naar een invaller en die werd gevonden in de persoon van Jan Ringenier.
Team 6 speelde over het algemeen een goede wedstrijd. Dick kwam eigenlijk niet in de problemen. Tegen Esther, van wie hij in Kampen nog verloor, speelde hij zo dwingend dat zij niet onder de druk uitkwam. Dick won ‘in straight games’. Tegen Sipko was het af en toe oppassen voor diens ongecompliceerde slagen. Dick ‘morste’ weliswaar een game, maar kwam ook nu niet of nauwelijks in de problemen. Een soortgelijk beeld gaf zijn partij tegen Rosanne te zien. Rosanne speelde met veel risico en wist daardoor keurig een game mee te pakken. Maar ook nu kwam de zege van Dick niet in gevaar. Zo bleef Dick zonder al teveel problemen ongeslagen.
Jomar had het in zijn openingspartij tegen Sipko meer dan lastig. Hij wilde uitgaan van eigen spel en dat is nu juist heel lastig tegen Sipko die een soort ‘alles of niets spelletje’ speelt. Hoe meer je tegen hem doet, hoe lastiger je het krijgt. Of je moet zoveel beter zijn dat je hem overvleugeld. Zover kwam Jomar niet, want hij verloor ‘in straight games’. Tegen Esther kwam hij met goed spel 2 - 0 voor, maar daarna werd zijn spel te open waardoor Esther profiteerde en terugkwam tot 2 - 2. In de beslissende 5e game pakte Jomar de draad weer op en die game won hij weer en daarmee ook de partij. Tegen Rosanne kwam Jomar niet in de problemen en dus won hij twee van de drie partijen.
Jan begon tegen Rosanne en had het zeker niet gemakkelijk. Vooral in de 2e game niet waarin hij op een gegeven moment met 2 - 7 achter stond. Hij kwam echter knap terug en sleepte die game er nog uit om in de 3e game niet meer in de problemen te komen. Ook tegen Sipko kon hij ‘aardig uit de voeten’. De bal op tafel houden en de juiste bal uitzoeken, als Sipko daarvoor tenminste al niet aanvallend in de fout was gegaan. In de 3e game wilde Jan teveel; hij wilde zo snel mogelijk het punt maken en dan ga je tegen Sipko - met de beperkte aanvallende mogelijkheden die Jan heeft - de bietenbrug op. In de 4e game ging Jan weer ‘terug in zijn hok’ en lokte hij Sipko daar juist uit. Jan won in vier games. Tegen Esther waren de verschillen klein, maar het was telkens Esther die in de finale van de game het koelbloedigst of het slagvaardigst was. Zij won in drie games.
In het dubbel toonden Dick en Jomar zich te sterk voor Esther en Sipko.
Zo won team 6 de laatste wedstrijd van het seizoen met 2 - 8 bij De Veluwe 4 en sloot het de competitie in stijl af.
De eindstand:
Kampenion 6 10 - 70 P
Wijk 16 1 10 - 56
Batfighters 1 10 - 51
De Brug 5 10 - 48
De Veluwe 4 10 - 39 D
Trias 5 10 - 36 D
Mijn prognose voor team 6 luidde: een 2e plaats. Ik had niet verwacht dat (vooral) Jomar het zo goed zou doen in de 2e klasse. De routiniers Dick en Jackie verloren heel weinig en dan is het als team(genoten) uiteraard wat gemakkelijker spelen. Guido bleef - mede door blessureproblemen - wat achter. Ach en in dit soort gevallen vind ik het uiteraard niet erg om ongelijk te krijgen.
2e klasse: TT Zwolle 6 - Kampenion 7; uitslag 5 - 5
Rick Bolks, Sietse Wagteveld en invaller Gert Lok tegen Rienk Taborski, Jos van der meer en Marcel Vergonet
Rick 2, Sietse 2 en dubbel 1; Gert 0
Team 7 was na speelronde 9 zeker van degradatie. Sterker nog, zelfs de laatste plaats stond vast. Toch kunnen de spelers - het klinkt misschien gek - terugkijken op een vrij aardig seizoen. Als je nagaat dat Rick en Sietse pas enkele seizoenen geleden het batje weer hebben opgepakt na jaren niet te hebben gespeeld en dat ook Marijke nog maar kort geleden haar rentree maakte, dan kan mijn conclusie niet anders luiden. Handhaving zat er dit seizoen niet in, maar de spelers zijn wel tot een acceptabel percentage en niveau gekomen. Afgelopen vrijdag ging team 7 op bezoek bij TT Zwolle 6 dat plaats vijf bezette en met de wedstrijd tegen de nummer laatst voor de boeg nog hoopte nummer vier Heino 4 voorbij te streven.
Team 7 wilde - ondanks dat het met invaller Gert (4e klasse) speelde - uiteraard zijn sportieve plicht vervullen. Na het dubbel was er (nog) balans tussen beide teams. In de openingspartij moest Rick zijn meerdere erkennen in de jonge Rienk die heel aanvallend is ingesteld. Rick had geen kans en verloor in drie games. Sietse kwam daarna tegen Jos nauwelijks in de problemen. Weliswaar moest hij de 3e game aan Jos laten, maar in de 4e game was Sietse weer bij de les: 6 - 11. Gert was vervolgens in de 1e game tegen Marcel kansloos, maar hij herstelde zich daarna goed. Dat leidde weliswaar niet tot gamewinst, maar wel tot twee nipt verloren games.
In het dubbel - toch niet de favoriete partij van team 7 - boekten Rick en Sietse een verrassende zege op Rienk en Marcel. Dat kwam vooral door de prima start, want zij wonnen de 1e en 2e game met ruim verschil. De gastheren kwamen daarna knap terug tot 2 - 2, maar in de beslissende game namen Rick en Sietse alsnog afstand: 6 - 11.
Drie partijen later stond het zelfs 3 - 4. Rick toonde zich in vier games sterker dan Jos, waarna Gert in de 1e game tegen de sterke Rienk sneu weg kwam na 18 - 16. Daarna bleek Rienk duidelijk te sterk. Sietse stond hierna tegen Marcel geen game af. Hij won de 1e ruim en de 2e en 3e met klein verschil.
Van de laatste drie partijen wist team 7 er nog één te winnen. Eerst verloor Gert in vier games van Jos, een nederlaag met perspectief. Daarna was Rick in vijf games net wat sterker dan Marcel. Na vier games stond het 2 - 2, maar in de beslissende 5e game nam Rick aftand: 4 - 11. In de laatste partij van de avond ondervond ook Sietse de kracht van Rienk. Hij verloor in drie games en had alleen in de 2e (12 - 10) winstkansen.
Zo kwam team 7 knap tot een puntendeling in Zwolle en die uitslag zal in Heino met gejuich begroet zijn. TT Zwolle 6 degradeerde daardoor namelijk officieel uit de 2e klasse en dat met een puntentotaal van 48 in een sterke poule! Dat mag je wrang noemen.
De eindstand:
DTV '84 2 10 - 59 P
Smash '70 (H) 4 10 - 57
NTC Leogang 2 10 - 51
Heino 4 10 - 49
TT Zwolle 6 10 - 48 D
Kampenion 7 10 - 36 D
Felicitaties aan de spelers van DTV ’84 2 dat in deze sterke en spannende poule uiteindelijk de meeste punten behaalde. Het feit dat het nog geen 6 punten per wedstrijd behaalde, geeft ook aan hoe sterk de poule was. overigens wist team 7 DTV ’84 2 heel knap 9 punten afhandig te maken.
Mijn prognose voor team 7 luidde: een 6e plaats. Soms haat ik het om gelijk te krijgen. Niettemin vind ik een puntentotaal van 36 in deze samenstelling (zie mijn inleiding bij dit team) een keurige prestatie.
2e klasse: Kampenion 8 - De Spinners 1; uitslag 3 - 7
Jan Ringenier, Djengis van Nek en Roelard Bos tegen Johan Hanekamp, Peter Leurink en Wilfred Hanekamp
Djengis 3; Jan R 0 en Roelard 0
Team 8 verzekerde zich vorige week via een 1 - 9 zege op nummer laatst Smash ’70 5 vrijwel zeker van een langer verblijf in de 2e klasse. Als het tegen nummer 2 De Spinners 1 een paar puntjes zou meesnoepen, dan was handhaving zeker. Maar team 8 wilde meer. Het wilde winnen om de nare smaak van de maximale 10 - 0 nederlaag in Emst - het speelde toen met twee invallers - wat weg te spoelen.
Een opsteker was dat vooral bekend werd dat Overa 1 tegen kampioen Warnsveld 1 ‘niet verder is gekomen’ dan een 7 - 3 nederlaag. Daarmee stond de handhaving van team 8 vooraf al definitief vast.
Het werd een bijzondere wedstrijd tussen beide teams. Jan gaf tweemaal - tegen Johan en Peter - een 2 - 0 voorsprong in games uit handen om vervolgens de partij nog te verliezen. Tegen Wilfred verloor hij in vier games. Daarbij mag niet onvermeld blijven dat Johan (linkshandig) en Wilfred (rechtshandig) beiden met anti topspin op (meestal) de backhand spelen, net als Djengis aan Kamper kant overigens. Driemaal anti topspin op één avond. Waar kom je dat nog tegen anno 2018?
Roelard had het ook al moeilijk vrijdagavond. Eerst verloor hij in drie games - waarvan twee nipt - van Wilfred. In zijn tweede partij kwam hij sneu / ongelukkig weg in de 1e en 2e game tegen Peter: 11 - 13 en 10 - 12. Overigens gaf Roelard in die 2e game een grote voorsprong prijs. De 3e game ging met ruimer verschil naar Peter. Tegen Johan was Roelard nog het best op dreef. Hij wist echter een 1 - 0 en 2 - 1 voorsprong niet vast te houden en verloor alsnog in vijf games. Dat was het ‘grote manco’ van Roelard en Jan deze avond.
Djengis was weer eens ‘op zijn Djengis’ op dreef. Onopvallend opvallend of opvallend onopvallend. Zoals wel vaker dit seizoen kwam hij in enkele games weer eens uit geslagen positie terug om die game en de partij nog te winnen. In zijn eerste partij tegen Peter ‘overleefde’ hij in de beslissende 5e game 2 wedstrijdpunten om de game en de partij nog met 12 - 10 te winnen. In zijn tweede partij tegen Johan moest Djengis ook al tweemaal de verlenging in om ‘uiteraard’ die game nog te winnen: 11 - 7, 12 - 10, 8 - 11 en 17 - 15. Ook in zijn laatste partij tegen Wilfred ging het niet over rozen, al kun je ook stellen dat hij de dorens wist te vermijden. Djengis won in vier games: 11 - 8, 11 - 9, 12 - 14 en 11 - 9. En warempel, hij verloor zowaar een game in de verlenging.
In het dubbel waren Djengis en Jan im grossen ganzen de minderen van Peter en Wilfred. Zij verloren in vier games.
Zo verloor team 8 terecht met 3 - 7 van De Spinners 1. De nederlaag viel wellicht 1 puntje te hoog uit, maar de Emster zege was verdiend. Team 8 eindigde uiteindelijk op plaats vier met een voorsprong van 7 punten op nummer voorlaatst Overa 1. De vier kunnen terugkijken op een goed seizoen.
De eindstand:
Warnsveld 1 10 - 71 P
De Spinners 1 10 - 57
Swift (D) 4 10 - 54
Kampenion 8 10 - 51
Overa 1 10 - 44 D
Smash '70 (H) 5 10 - 23 D
Felicitaties nogmaals aan Warnsveld 1 dat in de tweede competitiehelft het verschil wist te maken.
Mijn prognose voor team 8 luidde: een 6e en laatste plaats. Ondergetekende was vooraf ietwat verblind door de wat geflatteerd hogere ratings van de spelers van de (4) teams uit de Regio IJsselstreek. Verder kunnen de spelers ook terugkijken op een goed seizoen. Simone bleef daarbij wat achter, vooral omdat team 8 niet heel veel spelers tegenkwam met een open speltype. Daardoor sloeg zij zich nog wel eens stuk. Maar het niveau heeft zij op zich wel.
3e klasse: Kampenion 9 - Smash ’70 6; uitslag 3 - 7
Jan de Vries, Bertil Oving en Jarno van den Heuvel tegen Simon van Halm, Wim van Selling en Auke van Selling
Bertil 1, Jan de V 1 en Jarno 1
Team 9 staat al het hele seizoen bij de onderste twee teams. Degradatie leek lang tijd onafwendbaar. Niet dat de situatie nu zo heel veel is verbeterd, maar team 9 had nog een kansje om zich te handhaven. Daarvoor was wel een Houdini-act nodig. Het moest dan zelf winnen van concurrent Smash ’70 6 en ook nog eens 4 punten meer halen dan Heino 6 dat de ‘veilige’ 4e plaats bezette. Een heel moeilijke - maar dus geen onmogelijke - opgave.
Maar zie, ‘Heino 6 werkte keurig mee’ aan deel 1 van het scenario. Dat verloor namelijk met 9 - 1 bij het lastig te bespelen Vined 2. Dat betekende dat team 9 aan 5 punten genoeg had om zich te handhaven. Het was afwachten of Smash ’60 6 zou meewerken aan deel 2 van het scenario.
Voor tegenstander Smash ’70 6 gold overigens vrijwel hetzelfde als voor team 9, zij het dat de Hattemers 6 punten nodig hadden om zich te handhaven. Een puntje meer dan team 9.
Met die wetenschap begonnen de zes spelers aan de wedstrijd. En wat voor een wedstrijd. Ik heb zelden een wedstrijd met minder krachtsverschil - en dus heel veel spanning - gezien als in de eerste vijf partijen van Kampenion 9 - Smash ’70 6. Na de eerste vijf partijen - die alle over de volle vijf games gingen - stond het 2 - 3. De beslissende 5e games eindigden respectievelijk in 9 - 11, 11 - 8, 11 - 8, 11 - 13 en 10 - 12 !!!
Daarna was er duidelijk minder spanning. Jan was vrijwel kansloos tegen Auke en verloor ‘in straight games’. Zo stond het 2 - 4 en waren de gasten in het voordeel. Zij hadden nog 2 punten nodig, waar team 5 drie van de vier partijen moest winnen om zich te handhaven.
In de zevende partij was Jarno twee games vrijwel gelijkwaardig aan routinier Wim, maar het stond toen wel 0 - 2 na 9 - 11 en 11 - 13. In de 3e game nam Wim meer afstand: 5 - 11. Zo stond het 2 - 5 en was het lot van team 9 bijna bezegeld.
Het was toen de beurt aan Bertil en Auke. En die partij sloot weer helemaal aan bij de geest van de eerste vijf partijen. Na 11 - 8, 9 - 11, 11 - 7 en 7 - 11 moest er weer een 5e game aan te pas komen. Uiteindelijk bleek Auke na 10 - 12 de gelukkigste. Hij bezorgde zijn team daarmee handhaving en team 9 degradatie.
Er moesten nog twee partijen worden gespeeld en die werden ‘keurig’ verdeeld. Jarno moest in drie games zijn meerdere erkennen in mr. forehand Simon. Jan en Wim sloten de wedstrijd in stijl af. Inderdaad, er moest een 5e game de beslissing brengen na 7 - 11, 11 - 8, 12 - 10 en 13 - 15. In die beslissende game wist Jan het verschil te maken: 11 - 3.
Zo verloor team 9 met 3 - 7 van Smash ’70 6. De gevolgen van die uitslag heb ik hiervoor al aangegeven. Beide teams kwamen in een heel sterke poule van de 3e klasse uit. Het feit dat tegenstander Smash ’70 6 - degradant uit de 2e klasse en ongewijzigd acterend - t/m de 7e partij van de laatste wedstrijd in degradatiegevaar was, zegt wat dat betreft genoeg. De spelers van team 9 ‘moeten uithuilen en - normaal gesproken - opnieuw beginnen in de 4e klasse’.
De eindstand:
Emmeloord 1 10 - 73 P
Dronten '74 2 10 - 65
Vined 2 10 - 51
Smash '70 (H) 6 10 - 39
Heino 6 10 - 37 D
Kampenion 9 10 - 35 D
Felicitaties aan Emmeloord 1 met de behaalde titel!
Mijn prognose voor team 9 luidde: een 5e plaats. Het werd dus zelfs nog een plaats minder.
4e klasse: Bosman/Wezep 4 - Kampenion 10; uitslag 5 - 5
Martijn Haanappel, Jannick van den Broek en Ernst van den Broek tegen André Plette, Gertjan van Diepen en Lianne Puttenstein
Ernst 2, Jannick 2 en Martijn 1
Team 10 speelt - ik gaf het vaker aan - in een bijzondere poule. Na acht speelrondes konden vier teams - waaronder team 10 - nog kampioen worden. Vorige week versloeg het weliswaar concurrent NTC Leogang 4 (6 - 4), maar het zag Harderwijk 3 verder uitlopen. Gek genoeg speelde team 10 zich vorige week ook pas definitief in veiligheid. Harderwijk 3 kan de titel nu nauwelijks nog ontlopen, mede omdat team 10 op bezoek gaat bij Bosman/Wezep 4 dat tweede staat.
In de ‘knotsgekke’ poule van team 10 denk je na de negende speelronde wel zo ongeveer alles hebben meegemaakt. Maar daar dachten de spelers van Bosman/Wezep 4 en team 10 anders over. Zelden zal een wedstrijd in tafeltennis een vreemder scoreverloop hebben gehad dan deze.
Na het dubbel stond team 10 op een 4 - 0 achterstand. Martijn kwam in de openingspartij tegen Andre driemaal net tekort en verloor dus in drie games waarin de verschillen klein waren. Jannick kwam daarna tegen Gertjan knap van een 2 - 0 achterstand in games terug tot 2 - 2, maar zag de beslissende 5e met 9 - 11 naar Gertjan gaan. Ernst was daarna vrijwel gelijkwaardig aan tegenstander Lianne, maar verloor niettemin nipt ‘in straight games’.
In het dubbel moesten Ernst en Martijn in vier games hun meerdere erkennen in het duo André en Gertjan.
Toen Martijn daarna in drie games van Gertjan verloor, leek team 10 deze avond tegen een zeperd op te lopen. En dat terwijl Bosman/Wezep 4 wellicht nog in de titel ging geloven.
In de zesde partij waren Ernst en André verantwoordelijk voor een thriller. Na 8 - 11, 11 - 9, 12 - 10 en 8 - 11 moest een 5e game de beslissing brengen. Daarin bleek Ernst de gelukkigste na 10 - 12. Jannick was daarna in drie games net wat sterker of slagvaardiger dan Lianne: 8 - 11, 9 - 11 en 8 - 11. Zo stond het dus 5 - 2.
In de achtste partij boekte Ernst een verrassend eenvoudige zege op Gertjan. Hij won ‘kinderlijk eenvoudig’ met 7 - 11, 3 - 11 en 4 - 11. Martijn leek vervolgens tegen Lianne op zijn derde nederlaag af te stevenen na 11 - 3 en 11 - 4. Wat er daarna veranderde, weet ik niet. Maar feit was dat Martijn drie games op rij won: 3 - 11, 9 - 11 en 6 - 11. In de laatste partij legde Jannick het laatste stukje van de puzzel met de titel ‘huzarenstukje’. Hij bleef tegenstander André in drie spannende games nipt de baas.
Ongelooflijk toch? Bosman/Wezep 4 en Kampenion 10 delen uiteindelijk met 5 - 5 de punten na een 5 - 0 tussenstand. Complimenten aan en respect voor Ernst, Jannick en Martijn. Gedrieën kunnen zij terugkijken op een enerverend, bijzonder en heel leerzaam seizoen. Ik denk dat zij in één competitie meer dingen hebben meegemaakt dan een ander in vijf seizoenen.
De eindstand:
Harderwijk 3 10 - 64 P
NTC Leogang 4 10 - 61
Bosman/Wezep 4 10 - 57
Kampenion 10 10 - 55
Emmeloord 2 10 - 40 D
TT Zwolle 10 10 - 23 D
Felicitaties aan Harderwijk 3 dat (inderdaad) beslag wist te leggen op de titel.
Mijn prognose voor team 10 luidde: een 4e plaats. Daar hebben de drie Musketiers zich prima aan gehouden.
5e klasse: Kampenion 11 - Wijhe 3; uitslag 6 - 4
Gerard Wessels, Henny Boxman en Alice Ringenier tegen Harrie Geerligs, Jan Sanders en Gerrit Oosterink
Alice 3, Gerard W 2 en Henny 1
Voor team 11 stond er niet meer op het spel dan de eer. Het heeft vrijwel het hele seizoen op plaats twee gestaan en het was ook al duidelijk dat het op die plaats zou eindigen. Tegenstander Wijhe 3 kon de punten nog goed gebruiken.
Het werd een spannende wedstrijd tussen beide teams met een verrassende hoofdrol voor Alice die - volgens haar - al vermoeid aan de wedstrijd begon. Na het dubbel stond het 2 - 2. Gerard verloor de openingspartij van Harrie. Hij won nog wel de 1e game, maar de drie games erna waren voor Harrie. Henny bracht zijn team weer langszij door tegenstander Jan niet of nauwelijks kans te geven. Alice nam daarna gedecideerd een 2 - 0 voorsprong tegen Gerrit, maar die antwoordde nog overtuigender en won de 3e en 4e game met ruim verschil. In de beslissende 5e game was het echter Alice die verrassend over de langste adem bleek te beschikken.
In het dubbel boden Alice en Gerard goed partij aan Harrie en Jan, maar zij kwamen niet verder dan winst in de 2e game. Omdat de 1e, 3e en 4e game naar de bezoekers gingen, brachten zij de stand op 2 - 2.
Na het dubbel kwam Henny tegen Harrie knap van een 0 - 2 achterstand terug tot 2 - 2. Dit had kennelijk de nodige kracht gekost, want in de beslissende game toonde Harrie zich weer de sterkste. Gerard en Gerrit speelden vervolgens een heel wisselvallige partij tegen elkaar. Wat te zeggen van de gamestanden 2 - 11, 11 - 2, 4 - 11 en 11 - 9? In de beslissende game was Gerard net iets slagvaardiger: 11 - 8. Alice rekende hierna in drie games - waarvan twee nipt - af met Jan. Doe maar net of je thuis bent … Zo stond het 4 - 3 voor team 11.
In de achtste partij kon Henny het niet bolwerken tegen Gerrit. De verschillen waren weliswaar niet groot, maar het was Gerrit die in vier games won. Alice sleepte daarna tegen Harrie zowel de 1e (14 - 12) als de 2e game (12 - 10) op de wenkbrauwen uit. Daar moest zij in de 3e game even van bijkomen, of wellicht dat Harrie een tandje bijzette. Feit is dat die game met 5 - 11 naar Harrie ging. Maar Alice herstelde zich toen heel knap en won de 4e game verrassend (ruim) met 11 - 5. Zo bleef Alice deze avond heel knap ongeslagen. Tip: begin vaker vermoeid aan de wedstrijd! In de laatste partij van de avond wist Gerard tegenstander Jan in vier games te verslaan.
Zo vervulde team 11 zijn sportieve plicht door Wijhe 3 met 6 - 4 te verslaan en dat terwijl kopman (100%) Jeroen nog niet eens mee deed. Dat is netjes. Opvallend was het dus dat Alice dinsdagavond de ‘Jeroenrol’ met verve vervulde.
De eindstand:
Heino 9 10 - 76 P
Kampenion 11 10 - 63
Smash '70 (H) 9 10 - 48
Hoonhorst 2 10 - 41
Wijhe 3 10 - 36 D
Wham 2 10 - 36 D
Felicitaties nogmaals aan Heino 9 dat de terechte kampioen is.
Mijn prognose voor team 11 luidde: een 2e plaats. En ook dit bleek een juiste inschatting.
De najaarscompetitie 2018 leverde Kampenion met de team 2 en 6 dus twee titels op. Drie teams (1, 7 en 9) zijn op een degradatieplaats geëindigd. Het klinkt misschien gek, maar eigenlijk valt dat aantal mee als je nagaat dat het afgelopen liefst zes teams kampioen werden en op een hoger niveau gingen spelen.
Dan nog even een blik op de prognoses die ik voorafgaand aan de competitie heb gedaan. Van de elf prognoses had ik het 6x bij het juiste eind. Dat is geen slechte score al ‘schrijf’ ik het zelf.
De seniorencompetitie zit er weer op. We kunnen ons nu weer bezig houden met de voorbereidingen op het nieuwe seizoen, te beginnen met de teamindeling. Gelet op de inventarisatie van de mededelingen en wensen van de huidige competitiespelers wordt dat - voorzichtig geformuleerd - een forse uitdaging!
Ik bedank een ieder voor de belangstelling voor mijn bijdrages in dit seizoen. Op dit moment weet ik nog niet of die een vervolg gaan krijgen. Ik vind dat de betrokkenheid bij de vereniging minder en minder wordt en dat is niet bevorderlijk voor mijn motivatie. Misschien is het goed - al is het alleen voor mijzelf - dat ik ook enkele tandjes terugschakel, zowel hier op de website als op zaterdagmiddag in de zaal.
Met sportieve groet,
Jan Ringenier,
wss Kampenion
De competitie is in de beslissende fase gekomen. Beslissingen over kampioenschap / promotie en degradatie komen naderbij. Deze week konden twee teams (2 en 6) - als het een beetje zou meezitten - al kampioen worden en kon een derde (5) een goede stap zetten. Welnu, die beide titels kwamen er inderdaad al. De goede stap werd echter niet gezet. Integendeel, het werd een stap achteruit. Ik neem de wedstrijden weer met je door.
2e divisie: Kampenion 1 - Bit.nl 1; uitslag 6 - 4
Julian Plette, Gert-Jan de Lange en Ton Ringenier tegen Laurens van Raadshoven, invaller Bert Rab en Michel Laroo
Julian 3, Ton 2 en Gert-Jan 1
Nog twee wedstrijden mag team 1 op het niveau van de 2e divisie acteren. Daarna moet het - naar we hopen tijdelijk - weer een stapje terug doen. Afgelopen zaterdag kwam Bit.nl 1 op bezoek. De gasten uit Ede, die vierde stonden, hadden vooraf 11 punten meer verzameld dan team 1. Maar ondanks dat zij met een invaller speelden, lag het niet in de lijn der verwachting dat team 1 dat gat fors zou kunnen verkleinen.
Team 1 ging goed van start. Julian won de 1e game tegen Laurens met ruime cijfers, maar die kopieerde dat vrijwel in de 2e game. Daarna was er meer spanning. Toch was het Julian die de 3e en 4e game naar zich wist toe te trekken. Zelf was hij niet helemaal tevreden - ‘ik was te schijterig’ - maar hij stond verdedigend zijn mannetje en wist toch vaak vanuit de tweede lijn met de backhand druk te zetten: 1 - 0
Gert-Jan had het daarna lastig tegen invaller Bert. Vooral diens moeilijk te lezen service bezorgde hem lang hoofdbrekens. Hij trok de 1e game nipt naar zich toe en ging daarna beter spelen. Hoewel niet eenvoudig, won Gert-Jan ‘in straight games’: 2 - 0.
Ton mocht het toen opnemen tegen verdediger Michel. En net als in Ede kreeg Ton geen vat op het spel en materiaal van Michel. In de 1e game speelde Ton iets te aanvallend en maakte hij het zichzelf (daardoor) moeilijk. Die ging dan ook heel ruim naar Michel. Daarna ging het wel wat beter, maar Ton kwam nimmer in de buurt van gamewinst: 2 - 1.
In het dubbel gaven Gert-Jan en Julian tegen Laurens en Michel in de 1e game (opnieuw) een ruime voorsprong uit handen: 9 - 11. Ook daarna waren de verschillen klein, maar het waren de gasten die in drie nipte games wonnen: 2 - 2.
Na het dubbel kwam Gert-Jan in de 1e game tegen Laurens sneu weg na 9 - 11. Ook de 2e game was spannend en ook die ging naar de tegenstander: 8 - 11. In de 3e game speelde GJ te geforceerd en daarvan profiteerde Laurens dankbaar: 2 - 3.
Julian mocht het toen opnemen tegen verdediger Michel. Julian speelde het spelletje slim en (vooral) geduldig. Het klinkt eenvoudig, maar Julian hield vooral de bal op tafel - niet onbelangrijk in tafeltennis - en wist daarmee Michel uit de tent te lokken. En dat lukte in de 1e game heel goed: 11 - 5. In de 2e game maakte Julian in het begin ‘de fout’ door aanvallender te willen spelen en mede daardoor kwam hij op achterstand. Daarna pakte hij de draad van de 1e game weer op en sleepte hij de 2e game er nog nipt uit. Een soortgelijk scoreverloop zagen we in de 3e game en ook die won Julian nipt ‘in de verlenging’. Als je halverwege de partij zou zijn binnengekomen, had je vast niet in de gaten gehad dat dit een partij uit de 2e divisie was. Je zou eerder denken aan een partij tussen Rin van Dijk en ondergetekende in de 2e klasse. Maar Julian moest wel zo - slim e geduldig - spelen om kansen op winst te hebben: 3 - 3.
Ton had het daarna - net als Gert-Jan eerder - lastig met invaller Bert die over een lastig te lezen service beschikt en vervolgens aansluit met een sterke forehand opening. Bert won de 1e game nipt (12 - 14) en ook daarna waren de verschillen klein. Ton speelde echter ietsje slimmer dan in de openingsgame toen hij te snel het punt wilde maken en won drie games op rij met klein verschil: 4 - 3.
Het was toen de beurt aan Gert-Jan en verdediger Michel. Waar hij in Ede nog in vier games wist te winnen, daar was GJ in de 1e en 2e game kansloos tegen de onorthodox spelende Michel. Laatstgenoemde bracht zoveel ballen terug dat GJ op een gegeven moment aanvallend wel fouten ‘moest’ maken. In de 3e game lukte echter opeens alles en die game won GJ dan ook met ruime cijfers. In de 4e game waren beide spelers aan elkaar gewaagd. Toch was het Michel die de game - en daarmee de partij - met 8 - 11 wist te winnen: 4 - 4.
Ton mocht het toen opnemen tegen Laurens. Beiden gingen vol voor de winst en dat leverde een aantrekkelijke partij op. Ton won de 1e game, maar was in de 2e wat te overmoedig; Laurens won die met ruim verschil. Daarna wist Ton zijn niveau nog wat op te schroeven. Zowel de 3e als de 4e game werden in de verlenging beslist en het was tweemaal Ton die - mede door een slimme service - de game naar zich toetrok: 5 - 4.
In de laatste partij van de middag nam Julian het op tegen invaller Bert. Ook Julian had het enige tijd lastig met vooral de service van Bert en dat kostte hem de 1e game. Daarna las Julian de service van Bert beter en kwam (daardoor) aanvallend ook beter door. Hij won de 2e game ruim en sleepte de 3e er met nipt verschil uit. In de 4e game kwam Julian niet meer in de problemen en die won hij dan ook met 11 - 7.
Zo versloeg team 1 tegenstander Bit.nl 1 met 6 - 4. Daar waar Gert-Jan de laatste weken ietsje minder op dreef is, daar past Julian zich juist steeds beter aan het niveau van de 2e divisie aan. Julian verstaat de kunst om zijn speelstijl aan te passen als dat wordt gevraagd om de kansen op winst te vergroten. Ton zit daar een beetje tussenin. Ik ben er dan ook van overtuigd dat team 1 binnen niet afzienbare tijd terugkeert in de 2e divisie en dat het zich een keer weet te handhaven. Gert-Jan en Julian kunnen nog de nodige progressie boeken en als Ton zijn niveau weet vast te houden, dan moet team 1 een vaste speler in de 2e divisie kunnen worden.
Overigens is team 1 nog net niet officieel gedegradeerd in de voorlaatste speelronde. De achterstand op de tegenstander van deze zaterdag bedraagt 9 punten, terwijl het onderlinge resultaat in het voordeel is van team 1. Waarvan akte!
De stand na 9 wedstrijden:
US 1 9 - 68
Disnierats 1 9 - 61
De Toekomst 1 9 - 49
BIT.NL 1 9 - 40
Kampenion 1 9 - 31
HTC 1 9 - 21
Team 1 sluit het verblijf in de 2e divisie (voorlopig?) af met een uitwedstrijd bij De Toekomst 1 in Lochem.
Hoofdklasse: Kampenion 2 - De Brug 2; uitslag 8 - 2
Thomas Niemeijer, Robin Lieftink en Jordy ten Have tegen Linda Stolk, Bas Wrekenhorst en Jan Los
Robin L 3, Jordy 2, Thomas 2 en dubbel 1
Team 2 is dit seizoen duidelijk te sterk voor de andere teams in poule B van de Hoofdklasse. Het feit dat het vorige week met 6 - 4 verloor bij DTV ’84 1 doet aan die conclusie niets af. Met nog twee wedstrijden te gaan, had het een voorsprong van 16 punten op zowel Bosman/Wezep 1 als Swift (D) 1. Dat betekende dat het in de laatste thuiswedstrijd tegen nummer laatst De Brug 2 aan 6 punten voldoende had om de kampioensvlag te hijsen. Bepaald geen onmogelijke opgave zou je denken, vooral niet omdat de uitwedstrijd met 0 - 10 gewonnen werd.
Na het dubbel was team 2 half op weg bij een 3 - 1 tussenstand. Thomas werd in de openingspartij in de 1e game weggeslagen door Linda, maar herstelde zich daarna sterk en kwam niet meer in de problemen. Robin was in zijn 1e game tegen de geroutineerde Bas ook al kansloos, maar ook hij herstelde zich prima. Hij won hierna drie games op rij met klein verschil. Jordy sleepte tegen de ‘alles of niets’ spelende Jan de 1e game er in de verlenging uit en won de 2e met ruim verschil. Daarna ging het toch nog mis, want Jan won de drie games erna overtuigend.
In het dubbel versloegen Jordy en Thomas hun tegenstanders Linda en Bas in vier games.
Robin had het daarna tegen Linda vooral lastig in de 1e game die hij in de verlenging won. Daarna ging het wat gemakkelijker. Thomas versloeg vervolgens Jan ‘in straight games’ en bracht daarmee de tussenstand op 5 - 1. Team 2 had dus nog 1 puntje nodig. Zou die er al komen in de partij tussen Jordy en kopman Bas? Jordy begon in ieder geval sterk en won de 1e game overtuigend. De 2e was duidelijk spannender, maar ook die ging - zij het nipt - naar Jordy. In de 3e game was het Bas die de betere was en terugkwam tot 2 - 1. De 4e game was heel spannend en ging dus ‘de verlenging in’. Het was uiteindelijk Jordy die de gelukkigste bleek na 14 - 12. Hij stelde daarmee de titel officieel veilig!
Felicitaties aan Ivan, Jordy, Robin L en Thomas !!! Volgend seizoen heeft Kampenion dus twee teams in de landelijke herencompetitie. Daarmee voegt team 2 een nieuw hoofdstuk toe aan de geschiedenis van de vereniging, want dit is bij Kampenion nog niet eerder gebeurd.
Natuurlijk moesten er nog drie partijen worden gespeeld. Team 2 wist er daarvan nog twee te winnen. Robin kwam tegen Jan knap van een 0 - 2 achterstand terug tot 2 - 2 om daarna de beslissende 5e game met 11 - 8 te winnen. Jordy ‘morste’ vervolgens één game tegen Linda, maar kwam daarna verder niet in de problemen. In de laatste partij van de avond ondervond Thomas dat Bas voor elk punt blijft strijden. Thomas was in de 1e game kansloos - dat zagen we vanavond vaker bij de Kampenaren - kwam daarna wel beter in zijn spel, maar zag Bas niettemin de 2e en 3e game met het kleinst mogelijke verschil winnen.
Zo won team 2 uiteindelijk met de cijfers 8 - 2 van De Brug 2 dat degradatie nu nauwelijks nog kan ontlopen. Team 2 is als vermeld kampioen en het kan zich langzaam maar zeker richten op de 3e divisie. Uit eerdere ervaringen van team 1 weten we dat het niveau daar misschien op het eerste gezicht niet direct zo veel hoger ligt, maar als je wat beter kijkt zie je dat rally’s er langer duren. Je moet er meer voor doen om het winnende punt te scoren. Dat betekent direct ook dat je vaster moet zijn dan in de Hoofdklasse, waar een goede service en een eerste goede opening niet zelden al voldoende zijn voor het winnende punt. Ivan heeft al ervaring op dat niveau en hij kan erover meepraten.
De stand na 9 wedstrijden:
Kampenion 2 9 - 66
Bosman/Wezep 1 9 - 51
Swift (D) 1 9 - 46
DTV '84 1 9 - 40
Blauw-Wit 2 9 - 37
De Brug 2 9 - 30
Op zaterdag 1 december sluit team 2 de competitie in de Hoofdklasse af met een uitwedstrijd bij buurman Bosman/Wezep 1 dat tweede staat. Een mooi slotaffiche dus.
Hoofdklasse: Thibats 1 - Kampenion 3; uitslag 7 - 3
Bas de Vries, Gerben Wolterink en Gertjan Wessels tegen Xin Guo, Tiago de Santana en Derek Rodink
Bas 2 en Gerben 1; Gertjan 0
Team 3 heeft zich de afgelopen weken vrijwel in veiligheid gespeeld en dat is een knappe prestatie. Het was eigenlijk in de uitwedstrijd bij Thibats 1 zaak om niet tegen een zeperd aan te lopen.
Welnu, het had er enige tijd alle schijn van dat die zeperd er toch aan zat te komen, want na vijf partijen stond het op een 5 - 0 achterstand. De partijen werden - zo zag ik op de TTapp - niet helemaal op volgorde afgewerkt en dat maakt het voor mij lastiger om ‘verslag te doen’. Ik neem de partijen van de Kamper spelers dan ook maar even kort met je door.
Bas verloor de openingspartij in drie games met het kleinst mogelijke verschil van Xin Guo. Tegen Tiago had Bas het ook niet altijd gemakkelijk, maar hij won die wel in vier games. Zijn zwaarste partij speelde hij tegen Derek. Bas kwam van een 2 - 1 achterstand via een met 10 - 12 gewonnen game terug tot 2 - 2 en wist in de beslissende game het verschil te maken. Twee winstpartijen voor Bas dus.
Gerben verloor zijn eerste partij in vier games van Tiago. Tegen Derek nam Gerben via twee nipt gewonnen games een 0 - 2 voorsprong, maar Derek counterde naar 2 - 2. De beslissende game was bloedstollend en het was uiteindelijk Derek die na 14 - 12 de gelukkigste was. In zijn laatste partij wist Gerben heel knap Xin Guo te verslaan. Hij had daar vier games voor nodig.
Gertjan kwam in zijn eerste partij in de 1e en 2e game net te kort tegen Derek die in de 3e game meer afstand wist te nemen. Tegen Xin Guo was Gertjan wat beter op dreef. Van krachtsverschil was nauwelijks sprake, maar het was Xin Guo die in vier nipte games won. Tegen Tiago kwam Gertjan knap van een 2 - 0 achterstand in games terug tot 2 - 2. Helaas wist hij die lijn niet door te trekken waardoor hij vijf games verloor.
In het dubbel verloren Bas en Gertjan de 1e game nipt van Derek en Tiago en daarna was het pleit te snel beslecht in Enschedees voordeel.
Team 3 leed dus een 7 - 3 nederlaag bij Thibats 1. Het hield de schade daarmee binnen de perken, want de voorsprong op deze tegenstander bedraagt nog 7 punten. Dat moet voldoende zijn met nog één wedstrijd te gaan.
De stand na 9 wedstrijden:
Blauw-Wit 1 9 - 62
Effekt '74 1 9 - 50
DTS 1 9 - 43
Kampenion 3 9 - 41
TT Zwolle 2 9 - 40
Thibats 1 9 - 34
Team 3 mag as. vrijdag opnieuw naar Enschedé; het gaat dan op bezoek bij DTS 1.
Promotieklasse: De Brug 3 - Kampenion 4: uitslag 5 - 5
Nick Kuipers, Hans de Vries en Danny Bruins tegen Bert Steur, Dick Rusch en Roy Braam
Nick 2, Danny 1, Hans 1 en dubbel 1
Team 4 heeft zich in de afgelopen weken - mede met dank aan de resultaten van Rijssen 1 en Smash ’70 2 - vrijwel in veiligheid gespeeld. De druk moet er dan ook wel af zijn. Het mag nog tweemaal tegen een team uit Apeldoorn aantreden: uit naar De Brug 3 en thuis tegen De Veluwe 2. Beide teams kunnen nog kampioen worden, al heeft De Veluwe 2 vorige week in de onderlinge Apeldoornse derby wel een forse tik uitgedeeld.
Team 4 speelde een sterke wedstrijd. Na het dubbel stond het ‘doodleuk’ op een 1 - 3 voorsprong. Nick versloeg in de openingspartij keurig Bert in vier games en Hans had evenveel games nodig om Dick te verslaan. Danny speelde ook al vier games, maar hij moest tegenstander Roy na afloop feliciteren. En na ik heb vernomen, heeft hij dat ook gedaan.
In het dubbel waren Danny en Nick - die steeds beter op elkaar raken ingespeeld - in vier games te sterk voor Bert en Roy.
Drie partijen later stond het 3 - 4. Nick was in vier games te sterk voor Dick, maar Danny had onvoldoende grip op het spel en materiaal van Bert. Hij verloor in drie games. Hans ondervond dat Roy beter op dreef was dan destijds in Kampen; Roy won in vier games.
Van de laatste drie partijen wist team 4 er nog één te winnen. In de achtste partij kwam ‘mental Danny’ tegen Dick uit geslagen positie terug. Hij was de 1e en 2e game volmaakt kansloos (11 - 4 en 11 - 3), maar wist de 3e game eruit te slepen: 9 - 11. Hij pakte de 4e game met 8 - 11 en bleek in de beslissende 5e game de gelukkigste na 11 - 13. Respect Danny! Nick speelde een soortgelijke partij tegen Roy, maar dan vanuit een tegenovergesteld perspectief. Nick won de 1e en 2e game heel overtuigend, maar Roy sleepte de 3e game er met 12 - 10 uit. Hij won ook de 4e game (11 - 8) en was de gelukkigste in de beslissende 5e game: 15 - 13. In de laatste partij van de avond moest Hans in vier games zijn meerdere erkennen in Bert.
Niettemin is een puntendeling bij De Brug 3 een prima resultaat voor team 4. Het stelde daarmee en passant handhaving definitief veilig. Eigenlijk is het dit seizoen nooit in acuut degradatiegevaar geweest. En dus hebben de spelers progressie weten te boeken ten opzichte van het afgelopen seizoen toen het zich in de laatste speelronde wist te handhaven. Chapeau!
De stand na 9 wedstrijden:
Heino 1 9 - 59
De Veluwe 2 9 - 58
De Brug 3 9 - 56
Kampenion 4 9 - 43
Rijssen 1 9 - 27
Smash '70 (H) 2 9 - 27
Team 4 sluit komende vrijdag de competitie af met een thuiswedstrijd tegen De Veluwe 2. Het zal duidelijk zijn dat er voor de Apeldoorners dan meer op het spel staat dan voor team 4. De Brug 3 gaat dan op bezoek bij Heino 1.
2e klasse: Kampenion 5 - GTC 1; uitslag 2 - 8
Robin Makkink, Simon van der Woude en Sebastian Holzapfel tegen Wouter Beuzenberg, Pieter Beuzenberg en Egbert Beuzenberg
Robin 1 en Sebastian 1; Simon 0
Team 5 is al vrijwel het hele seizoen met GTC 1 en Vined 1 in een mooie strijd verwikkeld om plaats 1 in de poule. In de eerste helft van de competitie hatte team 5 meistens die Nase vorn, maar vervolgens nam GTC 1 die koppositie over en het heeft die tot dusver ook weten vast te houden. Afgelopen vrijdag ontving team 5 de buren van GTC 1. Wilde team 5 de promotiekansen levend houden, dan moest in ieder geval gewonnen worden.
De stand bovenin na 8 wedstrijden was als volgt:
GTC 1 8 - 51
Kampenion 5 8 - 49
Vined 1 8 - 45
Om direct maar met de deur de sportzaal van Kampenion binnen te vallen: het werd niet de avond van Kampenion 5. De gasten bleken te sterk, maar in ieder geval doortastender. Dat is - gelet op deze tegenspelers - ook geen schande.
Na het dubbel stond het 1 - 3. Robin moest zijn meerdere erkennen in Wouter en verloor in vier games. Wouter heeft ervaring op een hoger niveau - o.a. bij Kampenion (!) - en kwam eigenlijk nauwelijks in de problemen. Simon liet tegen de lastig te bespelen Pieter de winst glippen. Bij een 2 - 1 voorsprong in games had hij zowel in de 4e als in de 5e games winstkansen, maar hij benutte die niet waardoor Pieter ontsnapte na 13 - 15 en 11 - 13. Overigens heeft ook Pieter - zij het veel langer geleden - nog bij Kampenion gespeeld. Sebastian leek tegen diens broer Egbert hetzelfde te overkomen. Ook hij nam een 2 - 1 voorsprong, maar zag Egbert de 4e game met 10 - 12 pakken. In de beslissende 5e game was Sebastian de gelukkigste na 12 - 10.
In het dubbel hadden Robin en Sebastian tegen Pieter en Wouter zeker winstkansen, maar de sterke tegenstanders - die je op dit niveau wel om een boodschap kunt sturen - ontsnapten na 12 - 10, 9 - 11, 11 - 6, 9 - 11 en 6 - 11.
Drie partijen later stond het 2 - 5. Simon was kansloos tegen zijn vroegere teamgenoot Wouter die eenvoudig ‘in straight games’ won. Robin versloeg daarna Egbert in vier games na de 1e game te hebben verloren. Sebastian vond geen antwoord op het materiaal en spel van Pieter en verloor dan ook vrij kansloos in drie games. Nu al was zeker dat GTC de voornaamste kandidaat voor de titel was en bleef. Maar zij bevestigden dat nog eens in de laatste drie partijen.
Simon kwam tegen Egbert nog wel knap van een 0 - 2 achterstand terug tot 2 - 2, maar zag de beslissende 5e game met 8 - 11 naar Egbert gaan. Sebastian pakte tegen Wouter nog wel een game mee, maar had over het geheel genomen weinig kans. Dat is uiteraard geen schande. In de laatste partij van de avond kwam ook Robin tegen Pieter knap van een 0 - 2 achterstand terug tot 2 - 2, maar ook nu was het de Genemuidener speler die de beslissende game nipt naar zich wist toe te trekken: 10 - 12.
Team 5 verloor dus met 2 - 8 van een sterk GTC 1. Het werd gewogen en - net als in de afgelopen seizoenen - te licht bevonden. Natuurlijk, het had dit seizoen personele problemen door de gezondheidssituatie van Gerard Palland, maar die konden - op één wedstrijd na toen ondergetekende inviel - binnen het (viermans)team worden opgevangen. Bovendien hebben de concurrenten - GTC 1 en Vined 1 - dit seizoen ook met een invaller moeten spelen. Het lukt team 5 dus opnieuw niet om promotie af te dwingen. Toch was en ben ik ervan overtuigd dat de spelers kwaliteit genoeg hebben om een keer de stap naar de 1e klasse te zetten. Maar zij zullen er dan wellicht iets meer voor moeten doen. Anders blijf je te afhankelijk va andere factoren. GTC 1 wordt - als er geen heel gekke dingen gebeuren - de terechte kampioen!
De stand na 9 wedstrijden:
GTC 1 9 - 59
Vined 1 9 - 53
Kampenion 5 9 - 51
Harderwijk 1 9 - 41
Bosman/Wezep 3 9 - 38
DTV '84 3 9 - 28
Team 5 sluit komende vrijdag de competitie af met een thuiswedstrijd tegen Bosman/Wezep 3 dat de punten nog goed kan gebruiken.
2e klasse: Kampenion 6 - De Brug 5; uitslag 10 - 0
Dick Hoekman, Jomar Schilder en Jackie van der Meulen tegen Peter ten Napel, Bert de Ree en John Hartgers
Dick 3, Jackie 3, Jomar 3 en dubbel 1
Team 6 is al weken koploper in een andere poule van de 2e klasse. Na 8 speelrondes heeft het 5 punten voorsprong op De Brug 5, de voornaamste concurrent. Bij een zege van 8 - 2 of hoger zou team 6 vrijdagavond de titel al kunnen binnen halen. Maar daarop mocht eigenlijk niet worden gerekend. De gedachte was vooraf eerder: ‘zien of we een punt of 5 a 6 kunnen pakken, zodat we de concurrent op afstand houden’.
De openingspartij tussen Dick en kopman Peter bleek achteraf misschien wel bepalend voor het vervolg van deze avond. Na 11 - 13, 12 - 10, 7 - 11 en 11 - 9 moest een 5e game de beslissing brengen. Ook die was spannend en het was uiteindelijk Dick die na 11 - 9 de gelukkigste was. Een misschien wel cruciale zege voor team 6. Jomar boekte daarna een heel eenvoudige driegames zege op Bert en Jackie bleek in evenveel games te sterk voor John.
In het dubbel toonden Dick en Jackie zich in drie nipte games net iets slagvaardiger dan Bert en Peter. Zo stond het zomaar 4 - 0.
Jomar speelde na het dubbel een sterke partij tegen kopman Peter die tot vrijdagavond de percentagelijst in deze poule aanvoerde. Hij verloor de 1e game nipt, maar won daarna drie games op rij. Dick was daarna in drie games te sterk voor John die in geen enkele game winstkansen had. Jackie moest hierna de 1e game aan tegenstander Bert laten, maar won er daarna drie op rij en zo stond het dus al 7 - 0.
Dat betekende dat team 6 nog één winstpartij nodig had om de titel al veilig te stellen.
Het was aan Jomar om dat varkentje te wassen. John moest daarvan dan het slachtoffer worden. Ook nu ging de 1e game naar de Apeldoornse speler, maar ook nu won de Kamper speler drie games op rij en zo stelde Jomar in de achtste partij de titel al veilig. Ik denk dat niemand hier rekening mee had gehouden. Felicitaties aan Dick, Jackie, Jomar en Guido die niet in actie kwam.
Na het uitwisselen van de felicitaties moesten nog twee partijen worden gespeeld. Jackie verloor tegen Peter - het wordt eentonig - de 1e game, maar daarna won hij drie games met klein verschil. In de laatste partij van de avond toonde Dick zich een maatje te groot voor Bert; hij boekte een eenvoudige driegames zege.
Zo boekte team 6 een ‘belachelijke’ 10 - 0 zege op directe concurrent De Brug 5. Schreef ik bij team 5 dat je er wat (meer) voor moet doen om het kampioenschap en de promotie te behalen. Eigenlijk haalt team 6 die bewering weer grotendeels onderuit. Van de vier spelers traint alleen Jomar. Dick en Jackie spelen op routine en dat blijkt genoeg voor de 2e klasse. Guido, die minder partijen wint dan zijn teamgenoten, kan vanwege werk niet trainen en ook niet al te vaak competitie spelen. Daarnaast kreeg hij nog eens te kampen met problemen aan zijn speelarm. Ondanks dit alles toonde team 6 zich uiteindelijk toch wel duidelijk te sterk voor de concurrentie. Hopelijk gaan de spelers er straks toch wat meer voor doen, anders vrees ik dat het verblijf in de 1e klasse tot één seizoen beperkt blijft. Dit klinkt misschien wat negatief, maar het is uiteraard slechts ter stimulering bedoeld.
De stand na 9 wedstrijden:
Kampenion 6 9 - 62
De Brug 5 9 - 47
Wijk 16 1 9 - 47
Batfighters 1 9 - 46
De Veluwe 4 9 - 37
Trias 5 9 - 31
Team 6 sluit het succesvolle seizoen op dinsdag 27 november as. met een uitwedstrijd bij De Veluwe 4.
2e klasse: Kampenion 7 - NTC Leogang 2; uitslag 3 - 7
Rick Bolks, Marijke van Egmond en Sietse Wagteveld tegen Eric van Noorden, Johan Wiebenga en Edwin Bouw
Sietse 2 en Rick 1; Marijke 0
Team 7 staat na 8 speelrondes afgeslagen op een laatste plaats en dus kan het het seizoen rustig uitspelen. Afgelopen vrijdag kwam NTC Leogang 2 op bezoek dat 4e stond.
In de openingspartij had Rick - die technisch verzorgd speelt - geen vat en daardoor geen antwoord op het ‘aparte’ spel van Eric. Laatstgenoemde schuift en spreidt dat het een lieve lust is en wisselt dit heel verrassend af met een ‘raketspin’ die je (dus) niet ziet aankomen. Eric won eenvoudig in drie games. Marijke had daarna ook weinig kans tegen Johan. De 1e en 2e gingen met ruim verschil naar Johan. In de 3e game was het spannender, maar ook die ging (met 9 - 11) naar Johan. Sietse bracht zijn team wat dichterbij door noppie Edwin keurig in drie games te verslaan. Eigenlijk werd het alleen in de 3e game spannend.
In het dubbel verloren Marijke en Sietse in drie games van Eric en Johan. Zo stond het 1 - 3.
Drie partijen later stond het 1 - 6. Net als Rick had ook Marijke geen vat en antwoord op het spel van Eric. Ook nu won hij dus eenvoudig. Rick nam hierna tegen Edwin een 2 - 0 voorsprong in games, maar daarna kwam Edwin beter in zijn spel en wist hij terug te komen tot 2 - 2. De beslissende game was spannend en het was uiteindelijk Edwin die de gelukkigste was na 9 - 11. Sietse en Johan maakten er ook al een heel spannende partij van. Sietse kwam tweemaal van een achterstand terug, maar zag zijn tegenstander in de beslissende 5e game met 9 - 11 ontsnappen.
In de achtste partij wist Marijke - die duidelijk haar avond niet had - ook geen game te pakken tegen Edwin. Met uitzondering van de 2e game waren de verschillen klein, maar Edwin won niettemin ‘in straight games’. Sietse had beter het oog in het ‘aparte spelletje’ van Eric, maar ja hij speelt dan ook vaker tegen ondergetekende en heeft dus meer ervaring tegen ‘vreemde spelers’. Na 10 - 12, 11 - 8, 5 - 11 en 13 - 11 moest een 5e game de beslissing brengen en die ging met 11 - 3 duidelijk naar Sietse. Rick speelde vervolgens een soortgelijke partij tegen Johan. Na 12 - 10, 7 - 11, 8 - 11 en 11 - 5 moest ook hier een 5e game de beslissing brengen. Hier was Rick na 13 - 11 de gelukkigste van de twee.
Zo verloor team 7 de laatste thuiswedstrijd met 3 - 7 van NTC Leogang 2. Beide teams wonnen twee van de vier vijfpitters. Het was jammer dat Marijke haar avond niet had, maar wellicht lag het speltype van de gasten haar niet. Dat kan natuurlijk ook.
De stand na 9 wedstrijden:
DTV '84 2 9 - 52
Smash '70 (H) 4 9 - 51
NTC Leogang 2 9 - 48
Heino 4 9 - 45
TT Zwolle 6 9 - 43
Kampenion 7 9 - 31
Team 7 neemt op vrijdag 30 november met een uitwedstrijd bij TT Zwolle 6 (voorlopig?) afscheid van de 2e klasse.
2e klasse: Smash ’70 5 - Kampenion 8: uitslag 1 - 9
Jan Ringenier, Roelard Bos en Simone Lieftink tegen invaller Evert Flier, Roel van Selling en Robin Sellies
Simone 3, Jan R 3 en Roelard 3
Team 8 leek zich enkele weken geleden al vrijwel in veiligheid te hebben gespeeld, maar concurrent Overa 1 behaalt de laatste weken prima resultaten waardoor team 8 nog moe(s)t oppassen. Afgelopen dinsdag versloeg Overa 1 tegenstander De Spinners met 6 - 4 waardoor het - met een wedstrijd meer gespeeld - 2 punten voorsprong nam op team 8.
Team 8 speelde vrijdagavond de uitwedstrijd bij nummer laatst Smash ’70 5. Thuis boekte team 8 destijds een geflatteerde 9 - 1 zege en dus moest de tegenstander niet worden onderschat. Bij aankomst in Hattem bleek Smash ’70 5 met een invaller uit de 4e klasse te spelen en dat mag je - wat de punten betreft - een meevaller noemen.
De eerste drie enkelpartijen gingen alle in drie games naar team 8. Jan moest tegen de vrijuit spelende Evert op zijn hoede zijn en dat was hij ook. Hoewel het niet heel gemakkelijk ging - daarvoor heeft hij aanvallend te weinig in huis - won hij in drie games. Roelard en Roel waren hierna twee games volledig aan elkaar gewaagd, maar het stond toen wel 0 - 2 voor Roelard na 11 - 13 en 10 - 12. In de 3e game speelde Roelard vrijuit terwijl Roel ging forceren; Roelard won die game met ruim verschil. Iedere extra letter leverde Roelard dus een gewonnen game op: Roel(ard). Simone was daarna duidelijk te sterk voor Robin; Simone won ‘in straight games’.
Hoewel Simone en Roelard beiden hun eerste enkelpartij wonnen en Robin en Roel die verloren, was in het dubbel alles anders. Slechts sporadisch wisten Simone en Roelard goed partij te bieden. R&R wonnen verdiend in vier games in een weinig hoogstaande partij. Zo stond het dus 1 - 3.
Na het dubbel had Jan het heel lastig tegen Roel. Beiden beschikken over een lastige service en ik vertel dan ook weinig nieuws dat de rally’s met een vergrootglas moesten worden gezocht. De 1e game ging met ruim verschil naar Roel, omdat Jan de service van Roel moeilijk kon lezen. Daarna was er evenwicht tussen beiden. Na 11 - 6, 12 - 14, 15 - 13 en 10 - 12 moest een 5e game de beslissing brengen. Roel had daarin lange tijd uitzicht op winst, maar bij een 9 - 5 voorsprong voor Roel stond Jan geen punt meer af. Twee vrijwel identieke services op 9 - 9 gaven daarbij de doorslag. Simone was daarna duidelijk te sterk voor Evert die nimmer in de buurt van gamewinst kwam. Roelard sleepte hierna tegen Robin de 1e game er met klein verschil uit en nam daarna afstand in de 2e en 3e game. Zo stond het 1 - 6.
Ook de laatste drie partijen gingen naar team 8. Simone speelde een sterke partij tegen Roel. Ondanks sterk spel van haar kant was het echter Roel die ontsnapte in de 1e game: 13 - 11. In de 2e en 3e game wist Simone goed druk te zetten en Roel kwam niet onder die druk uit: 4 - 11 en 6 - 11. De 4e game werd een thriller. Na game- en wedstrijdpunten over en weer was het uiteindelijk Simone die spekkoper werd na 14 - 16. Zo bleef zij vanavond keurig ongeslagen. Wat zelfvertrouwen en tegenstanders met ‘normaal’ materiaal al niet teweeg kunnen brengen. Jan volgde dit goede voorbeeld door in drie games af te rekenen met Robin. In de laatste partij van de avond wilde Roelard niet achterblijven en hij versloeg de dappere Evert ‘in straight games’.
Zo boekte team 8 een ruime zege in Hattem en opnieuw met de cijfers 9 - 1. Het heeft zich daarmee vrijwel zeker verzekerd van handhaving in de 2e klasse. Warnsveld 1 werd deze week kampioen. Felicitaties daarom aan de spelers van dit team.
De stand na 9 wedstrijden:
Warnsveld 1 9 - 64
De Spinners 1 9 - 50
Kampenion 8 9 - 48
Swift (D) 4 9 - 46
Overa 1 9 - 41
Smash '70 (H) 5 9 - 21
Komende vrijdag sluit team 8 het goede seizoen af met een thuiswedstrijd tegen De Spinners 1.
3e klasse: Emmeloord 1 - Kampenion 9; uitslag 8 - 2
Jan de Vries, Jarno van den Heuvel en Harm Bosman tegen Paul Feenstra, Lukas Koffeman en Eddie van de Berg
Jan de V 1 en dubbel 1; Harm 0 en Jarno 0
Team 9 staat al het hele seizoen op één van de twee degradatieplaatsen. Toch werd de hoop op handhaving vorige week ietwat aangewakkerd na de keurige 7 - 3 zege op Vined 2. Afgelopen vrijdag moest het echter op bezoek bij aanstaand kampioen Emmeloord 1 en zou het normaal gesproken ‘puntjes sprokkelen’ worden.
Dat bleek ook in de praktijk. De eerste drie enkelpartijen gingen alle verloren. Jan was kansloos tegen de sterke Paul. Waar Paul driemaal 11 punten scoorde, deed Jan dat in totaal slechts eenmaal (sorry Jan!). Jarno speelde tegen Lukas goed mee, maar moest zich niettemin in vier games gewonnen geven. Datzelfde kan worden gezegd en geschreven van Harm die in vier games verloor van Eddie.
In het dubbel namen Jan en Jarno keurig een 0 - 2 voorsprong in games tegen Lukas en Paul. Maar de gastheren kwamen via twee nipt gewonnen games terug tot 2 - 2. In de beslissende 5e game wisten J&J dan echter toch heel keurig het verschil te maken. Zo stond het 3 - 1.
Na het dubbel boekte Jan een even keurige als verrassende zege op Lukas. De 1e game ging nog naar Lukas, maar daarna won Jan drie games op rij en de laatste met ruime cijfers. Harm was daarna ook al sterk op dreef tegen Paul. Hij nam een 0 - 1 en 1 - 2 voorsprong, maar moest in de 4e en 5e game alsnog het hoofd buigen. Jarno bood hierna Eddie goed tegenstand, maar ook hij kon de Emmeloorder winst niet voorkomen; hij verloor in vier games.
Ook de laatste drie partijen gingen naar de koploper. Harm deed nauwelijks onder voor Lukas, maar verloor in vier (vrij) nipte games. Jan speelde daarna ook al vier games tegen Eddie. Hij won de 1e game ruim, maar het was Eddie die daarna drie games op rij won. In de laatste partij van de avond was Jarno kansloos tegen de sterke Paul. Net als Jan in de openingspartij kwam Jarno tegen Paul in totaal tot slechts 11 punten (sorry Jarno!).
Team 9 heeft zijn huid duur verkocht, maar kon de 8 - 2 nederlaag niet voorkomen. Op die uitslag valt ook niets af te dingen. Koploper Emmeloord 1 is gewoonweg te sterk. Niet alleen voor team 9, maar voor alle teams in de poule. Team 9 heeft nog een minieme kans om het vege lijf te redden. Het moet dan zelf thuis winnen van nummer laatst Smash ’70 6 en tegelijkertijd ook nog eens 4 punten meer scoren dan Heino 6 dat uit bij Vined 2 speelt.
De stand na 9 wedstrijden:
Emmeloord 1 9 - 69
Dronten '74 2 9 - 59
Vined 2 9 - 42
Heino 6 9 - 36
Kampenion 9 9 - 32
Smash '70 (H) 6 9 - 32
Zoals aangegeven, speelt team 9 komende vrijdag een thuiswedstrijd tegen Smash ’70 6.
4e klasse: Kampenion 10 - NTC Leogang 4; uitslag 6 - 4
Jannick van den Broek, Martijn Haanappel en Ernst van den Broek tegen Marco Dekker, Wilmar Smienk en Jan Hendrik van Essen
Jannick 3, Ernst 2 en Martijn 1
Ik heb het hier al vaker aangegeven, team 10 speelt in een knotsgekke poule. Na speelronde 8 hadden liefst vier teams nog een kans op de titel getuige onderstaande stand aan kop:
Harderwijk 3 8 - 47
NTC Leogang 4 8 - 47
Bosman/Wezep 4 8 - 46
Kampenion 10 8 - 44
In de negende speelronde ontmoetten de concurrenten team 10 en NTC Leogang 4 elkaar in Kampen, terwijl Harderwijk 3 nummer laatst TT Zwolle 10 ontving en Bosman/Wezep 4 op bezoek moest bij Emmeloord 2. Met een blik op het programma leken de Harderwijkers goede zaken te kunnen doen.
Team 10 en NTC Leogang 4 maakten er een mooie wedstrijd van met een bijzonder scoreverloop. De eerste helft was voor de bezoekers, maar de tweede voor team 10. Ik wil nog navraag doen hoe de derde helft is afgelopen.
Na het dubbel stond het 1 - 3 voor de gasten. Jannick was in de openingspartij net ietsje sterker dan Marco. De verschillen waren klein, maar het was Jannick die de beslissende 5e game met 11 - 7 naar zich toetrok. Martijn was daarna kansloos tegen Wilmar. Per game maakte hij minder punten en dat zie je toch niet zo heel vaak; hij verloor in drie games. Ernst had daarna geen antwoord op het spel van Jan Hendrik die erop loert om zijn forehand in stelling te brengen. Kennelijk slaagde hij daar prima in, want JH won in vier games.
In het dubbel bracht team 10 ditmaal de broer Ernst en Jannick achter de tafel. Zij namen het op tegen Marco en Wilmar. In de 1e en 2e game waren de broers vrij kansloos. Daarna was de strijd meer in evenwicht. Ernst en Jannick wonnen de 3e game nipt met 11 - 9, maar moesten de 4e game - ook al nipt - met 10 - 12 aan de gasten laten.
Na het dubbel kwam Martijn tegen Marco knap van een 1 - 2 achterstand terug tot 2 - 2, maar was in de beslissende 5e game kansloos. Zo stond het halverwege liefst 1 - 4 voor de gasten. Wat er daarna veranderde bij team 10 weet ik niet, maar feit is dat de Kampenaren uit een ander vaatje tapten. Jannick kwam net als broer Ernst met 0 - 2 achter tegen Jan Hendrik, maar hij sleepte eerst de 3e game (11 - 9) en vervolgens de 4e game (16 - 14) er op het tandvlees uit om in de beslissende 5e game alsnog het verschil te maken: 11 - 4. Ernst boekte daarna een keurige viergames zege op Wilmar. Hij verloor de 1e game nog nipt, maar won daarna drie games op rij waarvan de laatste twee ‘in de verlenging’. Zo stond het 3 - 4.
In de achtste partij nam Martijn tegen Jan Hendrik een 2 - 0 voorsprong in games, maar die kwam keurig terug tot 2 - 2. In de beslissende game wist Martijn toch weer afstand te nemen: 11 - 5 en zo stond het toch weer gelijk. In de voorlaatste partij toonde Ernst zich te vast voor Marco die een risicovol spelletje op tafel legt. Ernst won in vier games. In de laatste partij van de avond pakte Jannick tegen Wilmar de 1e game met 11 - 9, waarna hij de 2e en 3e game met ruimer verschil won.
Zo versloeg team 10 concurrent NTC Leogang 4 alsnog met 6 - 4 na halverwege nog met 1 - 4 te hebben achtergestaan. Een knappe prestatie. Harderwijk 3 werd dit weekend inderdaad spekkoper na een 8 - 2 zege op nummer laatst TT Zwolle 10, mede omdat Bosman/Wezep 4 uit bij Emmeloord niet verder kwam dan een 4 - 6 zege.
De stand na 9 wedstrijden:
Harderwijk 3 9 - 55
Bosman/Wezep 4 9 - 52
NTC Leogang 4 9 - 51
Kampenion 10 9 - 50
Emmeloord 2 9 - 39
TT Zwolle 10 9 - 23
Op vrijdag 30 november gaat team 10 op bezoek bij buurman Bosman/Wezep 4. Koploper Harderwijk 3 houdt de beste papieren voor de titel, want dat gaat op bezoek bij Emmeloord 2, waar NTC Leogang 4 bij TT Zwolle 10 moet aantreden.
5e klasse: Wham 2 - Kampenion 11; uitslag 4 - 6
Alice Ringenier, Henny Boxman en Jeroen Heldoorn tegen Herman Vos, Joram de Jong en Gerard den Ouden
Jeroen 3, Alies 1, Henny 1 en dubbel 1
Team 11 staat al vrijwel het hele seizoen tweede en dat blijft het ook. Zoveel is wel zeker na speelronde 8. Afgelopen woensdag ging het op bezoek bij Wham 2 in Nieuwleusen dat laatste stond. Het heeft echter een aantal keren met slechts twee personen moeten spelen. En dat zijn dure punten.
Afgelopen woensdag was Wham 2 compleet. Na het dubbel stond team 11 op een 1 - 3 voorsprong. Alice bleef tegen Herman na de ruim verloren 1e game goed in het spoor van Herman, maar wist daar niet uit te treden. Zij verloor in vier games. Henny versloeg daarna Joram en had daar ook vier games voor nodig. Jeroen had hierna ook vier games nodig om Gerard aan de zegekar te binden.
In het dubbel namen Alice en Jeroen tegen Gerard en Herman een 0 - 2 voorsprong na twee nipt gewonnen games. De gastheren wonnen daarna de 3e game met ruim verschil en trokken de 4e met nipt verschil naar zich toe. Ook de 5e game was spannend, maar ditmaal waren het Alice en Jeroen die deze met nipt verschil naar zich toetrokken.
Drie partijen later stond het 2 - 5. Alice versloeg Joram ‘in straight games’, terwijl Jeroen in vier games te sterk bleek voor de taaie Herman. Henny nam daarna tegen Gerard een 0 - 2 voorsprong, maar die kwam knap terug tot 2 - 2 om vervolgens ook de beslissende 5e game winnend af te sluiten.
In de achtste partij was Jeroen in drie games te sterk voor Joram. Alice verloor daarna in vier games van Gerard en Henny was eenzelfde lot beschoren tegen Herman.
Zo boekte team 11 een nipte 4 - 6 zege op Wham 2. Het is nu helemaal verzekerd van plaats 2, want koploper Heino 9 is na de 1 - 9 zege op Wijhe 3 niet meer te achterhalen, terwijl nummer drie Smash ’70 9 op meer dan 10 punten staat. Felicitaties aan de spelers van Heino 9.
De stand na 9 wedstrijden:
Heino 9 9 - 69
Kampenion 11 9 - 57
Smash '70 (H) 9 9 - 43
Hoonhorst 2 9 - 38
Wijhe 3 9 - 32
Wham 2 9 - 31
Op dinsdag 27 november sluit team 11 de competitie af met een thuiswedstrijd tegen Wijhe 3.
Na speelronde negen staan dus twee kampioenschappen vast: team 2 en team 6. Ook staat de degradatie van de team 7 vast. De teams 1 en 9 zijn vrijwel gedegradeerd, al kan team 9 wellicht nog via een Houdini act ontsnappen. De overige teams handhaven zich - al dan niet keurig - in de klasse waarin zij uitkomen. Komende week is het voor enkele teams de week van de waarheid. Komend weekend hoop ik mij weer te melden!
Met sportieve groet,
Jan Ringenier,
wss Kampenion
De competitie was deze week al weer gevorderd tot speelronde 8. Alle teams kwamen in actie. De elf wedstrijden leverden zes zeges, twee puntendelingen en drie nederlagen op. Team 1 kwam bij HTC 1 uit geslagen positie heel knap terug tot een puntendeling Team 2 liep in Dalfsen tegen de eerste nederlaag van het seizoen op, maar bleek achteraf toch nog te zijn uitgelopen. Ik neem de wedstrijden weer met je door. Omdat de competities de finale zijn ingegaan, vermeld ik ook de tussenstanden na acht wedstrijden.
3e divisie: HTC 1 - Kampenion 1; uitslag 5 - 5
Gert-Jan de Lange, Julian Plette en Ton Ringenier tegen Edward van Vliet, Tony Houxuan en Brent Bakker
Julian 2, Ton 2 en Gert-Jan 1
Na zeven wedstrijden is het vrijwel zeker dat HTC 1 (6e) en Kampenion 1 (5e) degraderen. Maar dit komt niet onverwacht. Ik denk dat je weinig geld had kunnen verdienen als je hier voorafgaand aan het seizoen bij de bookmakers op had ingezet. Beide teams ontmoetten elkaar deze zaterdag in Hoofddorp en beide gingen uiteraard voor de winst. Want zo vaak doet zich dit seizoen de kans op een winstpartij niet voor.
Het werd een bijzondere wedstrijd qua scoreverloop. In de openingspartij nam Gert-Jan tegen Edward een 0 - 2 voorsprong in games. De 3e liet GJ glippen waarna hij in de 4e game kansloos was. De beslissende game was wel spannend, maar helaas voor GJ en team 1 was Edward na 12 - 10 de gelukkigste van de twee. Julian was daarna kansloos tegen Tony en verloor dan ook ‘in straight games’. Ton bracht zijn team terug in de wedstrijd door Brent in drie games - met driemaal 8 - 11 - terug te wijzen.
In het dubbel was er twee games spanning tussen enerzijds Gert-Jan en Julian en anderzijds Brent en Edward. Maar bij een 1 - 1 stand wisten de gastheren door te drukken. Zo stond het dus 3 - 1 voor HTC 1.
Na het dubbel verloor Gert-Jan in vier games van Tony. Bij een 0 - 2 achterstand in games sleepte GJ de 3e game er op het tandvlees uit, maar in de 4e game toonde Tony zich weer de sterkste. Ton was vervolgens twee games gelijkwaardig aan Edward, maar bij een 1 - 1 tussenstand schakelde Edward een tandje bij en stond Ton aan het eind met de mond vol tanden. Zo stond het 5 - 1 en leek HTC 1 op een ruime zege af te stevenen. Julian speelde hierna een puike partij tegen Brent die overigens minder op dreef was dan in Kampen. Julian won overtuigend ‘in straight games’: 5 - 2.
Hierna was het de beurt aan de ‘beide Tony’s’. De 1e game ging naar Tony, maar Ton was de betere in de 2e en 3e game. In de 4e toonde Tony zich duidelijk de sterkste en in de beslissende game was er spanning. Uiteindelijk was het Ton die ‘op het tandvlees’ won: 10 - 12. Gert-Jan toonde daarna ook moraal in zijn partij tegen Brent. Hij won de 1e game, maar zag de 2e naar Brent gaan. De 3e game was een thriller die ging uiteindelijk met 18 - 16 (!) naar Brent. GJ bleef rustig (en) zijn ding doen en won eerst de 4e en vervolgens de 5e game, beide met de cijfers 8 - 11. En over moraal gespr eh geschreven, Julian voegde ook nog een paragraaf aan dat hoofdstuk toe. Tegen kopman Edward kwam hij met 2 - 0 in games achter, maar hij gaf zich niet gewonnen. Hij won de 3e game met ruime cijfers en sleepte de 4e game er met 9 - 11 uit om de beslissende 5e game met ruime cijfers te winnen: 6 - 11.
Zo kwam team 1 van een 5 - 1 achterstand heel knap terug tot 5 - 5. De spelers toonden daarmee - ik gaf het al aan - moraal. Team 1 houdt HTC 1 door dit resultaat op 5 punten achterstand. En mede omdat het onderling resultaat in het voordeel van team 1 is, denk ik dat het - net als een jaar geleden - toch keurig een team onder zich weet te houden in de 2e divisie.
De stand na 8 wedstrijden:
US 1 8 - 62
Disnierats 1 8 - 52
De Toekomst 1 8 - 45
BIT.NL 1 8 - 36
Kampenion 1 8 - 25
HTC 1 8 - 20
Komende zaterdag speelt team 1 de laatste thuiswedstrijd van het seizoen. Het ontvangt dan Bit.nl 1 uit Ede. Als het met 11 - 0 weet te winnen, zie ik zelfs nog mogelijkheden voor team 1 om zich te handhaven.
Hoofdklasse: DTV ’84 1 - Kampenion 2; uitslag 6 - 4
Robin Lieftink, Ivan Hollander en Thomas Niemeijer tegen Jan-Jaap Schipper, Harmen Kramer en Yoran Tonnema
Ivan 2 en Thomas 2; Robin 0
Team 2 is bezig aan zijn (voorlopig) laatste wedstrijden in de Hoofdklasse. Dat mogen we nu wel schrijven als we bedenken dat het op drie wedstrijden van het competitie-einde een voorsprong van 15 punten heeft op de nummer 2, Bosman/Wezep 1. Het heeft weliswaar nog enkele lastige (uit)wedstrijden voor de boeg, maar dat heeft de concurrentie ook.
Afgelopen zaterdag ging het op bezoek bij DTV ’84 1 in Dalfsen en daar trof het een ‘oude bekende’: oud-Kampenionner Harmen Kramer, tegenwoordig in Hoonhorst wonend. Harmen kwam dit seizoen voor het eerst in actie, omdat Rik Weijs verhinderd was. Goed om Harmen weer achter de tafeltennistafel te zien, al is het dan niet in het Kamper rood/zart. Bij team 2 speelde Ivan Hollander in plaats van Jordy ten Have.
Het werd een spannende wedstrijd in Dalfsen. In de openingspartij liep Robin tegen Jan-Jaap tegen een ‘traditionele’ nederlaag aan. In de 1e en 2e game was hij kansloos. In de 3e game kwam hij goed mee, maar het was opnieuw JJ die won. Ivan mocht toen als eerste de batjes kruisen met Harmen. In de 1e game tikte Ivan Harmen van tafel, maar daarna was er (meer) balans. Uiteindelijk won Ivan in vier games. Thomas had vervolgens evenveel games nodig om Yoran te verslaan waardoor team 2 op voorsprong kwam.
In het dubbel bracht team 2 Ivan en Thomas achter de tafel. DTV deed het met Harmen en Jan-Jaap. De 1e game ging nog naar de Kampenaren, maar daarna raakten Harmen en JJ - die al eerder teamgenoten zijn geweest bij Smash ’70 in Hattem - beter op elkaar ingespeeld. Zij wonnen drie games op rij waardoor het 2 - 2 stond.
Na het dubbel ‘maakte ook Robin kennis met Harmen’ en die kennismaking verliep voor Robin niet zo prettig. Harmen won vrij overtuigend in drie games. Thomas nam hierna tegen Jan-Jaap knap een 0 - 2 voorsprong, maar je hebt pas van JJ gewonnen als je zijn felicitatie in ontvangst hebt genomen. Die kwam er helaas niet, want JJ won eerst de 3e game met grote cijfers en sleepte de 4e en 5e game er vervolgens met nipt verschil uit. Ivan bracht zijn team weer wat dichterbij via een moeizame zege op Yoran. Hij moest eerst een 1 - 0 en 2 - 1 achterstand wegwerken om de beslissende 5e game dan toch nog met ruim verschil te winnen: 4 - 3.
Thomas mocht het toen opnemen tegen Harmen. Hij won de 1e en 2e game met nipt verschil en zag de 3e ruimer naar Harmen gaan. Maar Thomas liet zich niet uit het ‘veld’ slaan en toonde zich in de 4e game de sterkste. Daarna ging het toch nog - ietwat onverwacht - mis voor team 2. Eerst verloor Robin ook zijn derde partij van de middag; Yoran sleepte de 1e game er nipt uit en bleek daarna de betere van de twee. Hij won ‘in straight games’. In de laatste partij van de middag moest Ivan zijn meerdere erkennen in Jan-Jaap. Waar Ivan meestal prima het oog heeft in het spel en materiaal van JJ, daar kwam hij deze middag niet in de buurt van een zege.
Zo liep team 2 in Dalfsen tegen de eerste nederlaag van het seizoen aan: 6 - 4. Maar ja, als je dan uit Wezep / via de TTapp het bericht krijgt dat Bosman/Wezep 1 in eigen huis met 3 - 7 heeft verloren van Swift (D) 1, dan moet je concluderen dat team 2 zelfs nog een puntje is uitgelopen. Heel apart! Nog twee wedstrijden en dan is team 2 ‘even verlost’ van het spelen in de Hoofdklasse.
De stand na 8 wedstrijden:
Kampenion 2 8 - 58
Swift (D) 1 8 - 42
Bosman/Wezep 1 8 - 42
Blauw-Wit 2 8 - 36
DTV '84 1 8 - 34
De Brug 2 8 - 28
Op vrijdag 23 november ontvangt team 2 nummer laatst De Brug 2. De titel is - op eigen kracht - veilig gesteld bij het binnen halen van het 5e punt.
Hoofdklasse: Kampenion 3 - TT Zwolle 2; uitslag 5 - 5
Gerben Wolterink, Gertjan Wessels en Bas de Vries tegen Stefan van de Lelie, Corné van Rossem en René Ebeling
Bas 3, Gerben 1 en dubbel 1; Gertjan 0
Team 3 is bezig aan een meer dan acceptabel seizoen. Met een gemiddelde van bijna 5 punten per wedstrijd speelt het een ‘geruisloze’ competitie. En dat bedoel ik bepaald niet negatief. Als dit team - dat enkele keren met een invaller moest spelen - een heel seizoen gevrijwaard blijft van degradatiezorgen, dan is dat een prima prestatie.
Afgelopen vrijdag kwam TT Zwolle 2 op bezoek dat één plaatsje - en 4 punten - onder team 3 stond. Een gelijkspel zou al een mooi resultaat zijn. Maar het begin was voor de gasten. Gerben won tegen ’noppie’ Stefan nog wel de 1e game, maar daarna nam Stefan de regie over en hij won drie games op rij. Gertjan kon tegen Corné niet uit diens slipstream stappen. Corné nam in vrijwel iedere game een voorsprong en hij wist die telkens te consolideren en de game binnen te slepen. Gertjan verloor aldus in drie games. Bas bracht zijn team daarna terug in de wedstrijd door door René ‘in straight games’ te verslaan; de 1e game was ruim, de 2e en 3e waren spannender.
In het dubbel gingen de 1e en 2e game met nipt verschil naar Corné en René. Daarna herpakten Bas en Gerben zich om drie games op rij te winnen. Zo stond het dan toch 2 - 2.
Na het dubbel liep Gertjan tegen Stefan lang achter de feiten aan. De 1e game ging met ruime cijfers naar Stefan en de 2e met nipt verschil. In de 3e game was het Gertjan die minder fouten maakte en (dus) won. In de 4e game voorkwam Stefan op het nippertje dat het tot een 5e game kwam: 11 - 13. In die 5e game was ‘marathonman’ Gertjan wellicht in het voordeel geweest. Maar zover kwam het dus niet. Gerben en René waren daarna drie games aan elkaar gewaagd, maar het stond toen wel 2 - 1 voor Gerben. In de 4e game kon René niet meer hetzelfde brengen - het is ook om moedeloos van te worden - waardoor Gerben met ruimere cijfers won. Bas kun je meestal wel om een boodschap sturen. Of zijn tegenstander nu met gewoon materiaal speelt, met lange noppen of met anti topspin, het maakt hem niet zo heel veel uit. Hij heeft zijn strategie paraat en weet die vaak ook goed uit te voeren. Zo ook nu tegen Corné die met anti topspin speelt. Bas speelde slim en won in vier games. Zo stond het dus 4 - 3 voor team 3.
Gertjan was deze avond niet in goede doen. Tegen René kwam hij van een 0 - 2 achterstand nog wel terug tot 1 - 2, maar - net als Stefan - wist René op het nippertje een beslissende 5e game te voorkomen: 12 - 14. Bas mocht het toen opnemen tegen ’noppie’ Stefan. Hij won de 1e game nipt, maar had daarna moeite met het uitvoeren van zijn strategie. Hij liet de 2e game op een gegeven moment lopen en moest ook de 3e game aan Stefan laten. Maar daarna stond hij er weer. Hij won de 4e game nog met klein verschil, maar nam in de beslissende 5e game afstand. Zo bleef Bas deze avond heel knap ongeslagen. In de laatste partij van de avond leek de partij van Gerben tegen Corné veel op die tegen Stefan. Gerben won de 1e game, maar wist dit geen dito vervolg te geven. Corné won drie games op rij en stelde daarmee voor zijn team de puntendeling veilig.
Al met al mag team 3 niet ontevreden zijn met het 5 - 5 gelijkspel. Het moest deze avond teveel van Bas komen om aanspraak op een beter resultaat te kunnen maken. Gertjan was niet in goede doen en Gerben heeft het traditioneel (ook) lastig tegen materiaalspelers als Stefan en Corné. Met nog twee wedstrijden te gaan, heeft het - als nummer 4 - 11 punten voorsprong op nummer laatst Thibats 1. Dat moet voldoende zijn voor handhaving.
De stand na 8 wedstrijden:
Blauw-Wit 1 8 - 57
Effekt '74 1 8 - 45
DTS 1 8 - 39
Kampenion 3 8 - 38
TT Zwolle 2 8 - 34
Thibats 1 8 - 27
Team 3 mag dit seizoen nog tweemaal naar Enschedé, te beginnen met komende vrijdag naar Thibats 1.
Promotieklasse: Smash ’70 2 - Kampenion 4; uitslag 4 - 6
Peter Vrielink, Danny Bruins, Hans de Vries en Nick Kuipers (alleen dubbel) tegen Steven Tijssen, Ronald van Unen en Robin de Weert
Danny 2, Peter 2, Hans 1 en dubbel 1
Het is apart, maar er zijn duidelijke parallellen tussen de teams 4 en 3. Ook team 4 is namelijk bezig aan een vrij ‘geruisloos’ seizoen. En voor geruisloos mag je ook probleemloos lezen. En dan vooral wat de behaalde punten en de stand betreft. De personele bezetting leverde eigenlijk nog de meeste problemen op. Team 4 staat al vrijwel het hele seizoen op een stevige 4e plaats met een ruime voorsprong op de degradatieplaatsen 5 en 6. En ook dat is knap.
Afgelopen vrijdag ging het op bezoek bij Smash ’70 2 dat - met Rijssen 1 - één van die beide degradatieplaatsen bezette. Een gelijkspel zou al een prima resultaat zijn, omdat het de Hattemers daarmee op afstand zou houden.
Welnu, team 4 speelde een sterke wedstrijd in Hattem. Na het dubbel stond het op een 1 - 3 voorsprong. Peter kwam tegen Steven knap van een 2 - 1 achterstand in games terug tot 2 - 2 en hij won vervolgens ook de beslissende 5e game. Danny versloeg daarna - niet minder knap - kopman Ronald ‘in straight games’. Een prima zege voor mental Danny. Hans kwam daarna net tekort tegen Robin. Ook hij kwam na een 2 - 1 achterstand terug tot 2 - 2, maar verloor de beslissende game met 11 - 9.
In het dubbel bracht team 4 Danny en … Nick achter de tafel. En dat bleek een goede keuze. Zij versloegen namelijk Robin en Steven in vier games. Zo stond team 4 op voorsprong: 1 - 3.
Drie partijen later stond het zelfs 1 - 6! Ook Peter wist kopman Ronald te verslaan en hij deed dat keurig in vier games. Hij verloor de 1e game nog, maar ging daarna per game beter spelen. Hans boekte daarna een overtuigende driegames zege op Steven. Danny moest daarna de 1e game nog aan Robin laten, maar hij won daarna drie games op rij.
Het venijn - voor zover wij daarvan moeten ‘spreken’ - zat voor team 4 echter in de staart. De laatste drie partijen gingen namelijk alle naar Smash ’70 2. Hans verloor in vier games van Ronald, Peter in vijf games van Robin en Danny eveneens in vijf games van Steven. Na een 0 - 2 voorsprong in games verloor Danny drie games met ruime cijfers.
Zo won team 4 met 4 - 6 bij Smash ’70 2 en heeft het zich daarmee vrijwel verzekerd van een langer verblijf in de Promotieklasse. En dat is een knappe prestatie. Goed was het vrijdagavond ook om te constateren dat Peter na zijn rugproblemen weer in staat was om drie partijen te spelen.
De stand na 8 wedstrijden:
De Veluwe 2 9 - 58
De Brug 3 8 - 51
Heino 1 8 - 50
Kampenion 4 8 - 38
Rijssen 1 9 - 27
Smash '70 (H) 2 8 - 26
Op vrijdag 23 november as. gaat team 4 op bezoek bij De Brug 3. Dat team kreeg afgelopen zaterdag in de gemeentederby tegen De Veluwe 2 een oorwassing (9 - 1) waardoor het van koploper ineens achtervolger is geworden.
2e klasse: Harderwijk 1 - Kampenion 5; uitslag 3 - 7
Robin Makkink, Simon van der Woude en Sebastian Holzapfel tegen Henk Vlieger, Edwin van der Leij en Bert Monster
Robin 2, Sebastian 2, Simon 2 en dubbel 1
Team 5 is met GTC 1 in een titelstrijd verwikkeld en ook Vined 1 is zelfs nog niet uitgeschakeld. In de achtste speelronde had team 5 van die drie op papier de lastigste tegenstander. Het moest naar Harderwijk 1 dat met Edwin van der Leij de sterkste speler uit de poule in de gelederen heeft. Edwin staat namelijk op 15 uit 15. Bij aankomst bleek dat Edwin inderdaad van de partij was en dan weet je eigenlijk al bij voorbaat dat een 3 - 7 zege het maximaal haalbare resultaat is. Of de Kampenaren met die wetenschap in het achterhoofd aan de wedstrijd begonnen, weet ik niet. Wat ik (inmiddels) wel weet dat zij een prima wedstrijd speelden.
Na het dubbel stond team 5 op een 1 - 3 voorsprong. Robin was in vier spannende games net wat sterker dan Henk die altijd met veel risico speelt. Simon was hierna twee games kansloos tegen kopman Edwin. In de 3e game kreeg hij eindelijk wat vat op diens spel, maar Edwin voorkwam nipt (12 - 10) dat Simon een 4e game wist af te dwingen. Sebastian, afgelopen week voor de twee maal vader geworden, had ditmaal beter het oog in het materiaal en spel van Bert. Verloor hij in Kampen nog kansloos, ditmaal versloeg hij Bert in vier games. Gratuliere !!! Und natürlich ebenfalls mit der Geburt ihres Sohns Johannes.
In het dubbel waren Robin en Sebastian in vier games te sterk voor Edwin en Henk. De 1e game was nog voor de Harderwijkers, maar daarna gingen Robin en Sebastian erop en erover.
Drie partijen later stond het 2 - 5. Robin snoepte tegen de sterke Edwin een game mee, maar moest zijn tegenstander na vier games feliciteren. Sebastian versloeg vervolgens Henk ook al in vier games. In de eerste drie games waren beiden aan elkaar gewaagd, maar in de 4e game nam Sebastian afstand. Toen Simon hierna tegen Bert de 1e game won, ‘wist Bert wel hoe laat het was’. Simon is één van de angstgegners van Bert waartegen hij de wedstrijden bij voorkeur schriftelijk zou afdoen. In de resterende twee games pakte Bert nog slechts 6 punten.
In de achtste partij moest ook Sebastian zich gewonnen geven tegen Edwin. Maar hij heeft er wel voor gevochten; hij kwam knap van een 2 - 0 achterstand terug tot 2 - 2. In de beslissende game was de Kamper koek - beschuit met muisjes zo je wilt - echter op en won Edwin die alsnog met ruim verschil. Daarna had Robin even nodig om aan het spel en materiaal van Bert te wennen. Maar Robin is een snelle leerling. Hij verloor de 1e game, maar won de 2e en 3e met klein verschil. In de 4e game was Robin ‘los’, of ‘gaf Bert de pijp aan Maarten’. In de laatste partij van de avond versloeg Simon tegenstander Henk in vier games.
Zo boekte team 5 dan heel knap het gewenste resultaat: 3 - 7 winst op een Harderwijk 1 met Edwin van der Leij in de gelederen. Dat is ook een vrijwel maximaal resultaat. Complimenten aan de spelers! Zij waren vooral al op de hoogte van de 8 - 2 zege van concurrent GTC 1 op DTV ’84 3 en als je dan met een 3 - 7 zege Harderwijk verlaat, dan heb je het meer dan goed gedaan. De spanning is dan ook nog volop aanwezig getuige onderstaande tussenstand.
De stand na 8 wedstrijden:
GTC 1 8 - 51
Kampenion 5 8 - 49
Vined 1 8 - 45
Harderwijk 1 8 - 39
Bosman/Wezep 3 8 - 33
DTV '84 3 8 - 23
Komende week ontvangt Vined 1 op donderdagavond datzelfde Harderwijk 1 en staat voor as. vrijdagavond in Kampen de topper tussen Kampenion 5 en GTC 1 op het programma. Winst is dan noodzakelijk om de titelkansen levend te houden.
2e klasse: Kampenion 6 - Trias 5; uitslag 7 - 3
Dick Hoekman, invaller Simone Lieftink en Jackie van der Meulen tegen Enrico Schotman, Pim van der Maten en Toine Hulshof
Dick 2, Jackie 2, Simone 2 en dubbel 1
Na speelronde zeven staat team 6 nog steeds bovenaan. Het heeft een voorsprong van 5 punten op De Brug 5. Afgelopen vrijdag kwam nummer laatst Trias 5 op bezoek, terwijl De Brug 5 bezoek kreeg van Batfighters 1. Dan treft het niet wanneer Jomar Schilder en Guido Wessels om uiteenlopende redenen niet beschikbaar zijn. Guido komt vrijwel zeker dit seizoen niet meer in actie. Uiteindelijk werd Simone Lieftink (team 8) bereid gevonden om in te vallen.
Na het dubbel stond team 6 op een 3 - 1 voorsprong. Dick was in vier games te sterk voor Enrico, Simone bood Pim prima partij, maar moest zich in vier games gewonnen geven en Jackie rekende vrij vlot af met Toine.
In het dubbel waren Dick en Jackie ‘in straight games’ te sterk voor Pim en Toine.
Na het dubbel speelde Simone een goede partij tegen Enrico. Zij won de 1e game ruim, bleef ook daarna aan de goede kant van de score en won heel keurig in drie games. Dick had vervolgens niet heel veel moeite om Toine aan de zegekar te binden. Jackie leed daarna een vrij kansloze nederlaag tegen Pim die deze avond prima op dreef was. Zo stond team 6 op een 5 - 2 voorsprong.
In de achtste partij boekte Simone heel netjes haar tweede zege. Zij toonde zich in vier games de betere van Toine. En dat is lekker voor het zelfvertrouwen. Jackie was daarna een maatje te groot voor Enrico, hij boekte dan ook een eenvoudige zege. De laatste partij van de avond - die tussen Dick en Pim - werd de spannendste. Na vier spannende games stond het 2 - 2. Helaas voor Dick en team 6 wist Pim in de beslissende game afstand te nemen en voor zijn team het 3e punt binnen te slepen.
Team 6 boekte niettemin een ‘acceptabele’ 7 - 3 zege op Trias 5. En op die uitslag valt ook niets af te dingen. Triasspeler Pim was vrijdagavond te sterk voor de drie Kamper spelers. Concurrent De Brug 5 won met dezelfde cijfers van Batfighters 1 waardoor er sprake is van een status quo. De voorsprong van team 6 blijft 5 punten.
De stand na 8 wedstrijden:
Kampenion 6 8 - 52
De Brug 5 8 - 47
Wijk 16 1 8 - 43
Batfighters 1 8 - 40
De Veluwe 4 8 - 30
Trias 5 8 - 28
Komende vrijdag staat in Kampen de topper op het programma tussen Kampenion 6 en De Brug 5. Als de Kampenaren tenminste een gelijkspel weten te behalen, kan de titel hen nauwelijks nog ontglippen.
2e klasse: Kampenion 7 - Heino 4; uitslag 4 - 6
Sietse Wagteveld, invaller Jan Ringenier en Rick Bolks tegen Fred van Ulsen, Henk Roeke en Tijmen Prins
Sietse 2, Jan R 1 en Rick 1
De spelers van team 7 passen zich steeds beter aan het niveau van de 2e klasse aan. Maar het heeft ‘de pech’ dat de concurrenten dat of nóg beter doen, of al geroutineerde 2e klassers zijn. Daardoor staat het nog steeds ‘afgeslagen’ laatste. Afgelopen vrijdag kwam Heino 4 op bezoek dat de ‘veilige’ 4e plaats bezette. Maar dat is nu juist een team dat voor 2/3 al 124 jaar op dit niveau speelt en zelfs al hoger heeft gespeeld.
Na het dubbel stond team 7 op een 1 - 3 achterstand. Sietse kreeg in de openingspartij geen vat op het (lepe) spel van routinier Fred en verloor vrij kansloos in drie games. Jan nam daarna tegen de andere routinier Henk overtuigend een 2 - 0 voorsprong, maar Henk sleepte de 3e en 4e game er met nipt verschil uit. In de 5e game leek Henk aan het langste eind te gaan trekken, maar Jan vermande zich bij een 6 - 8 achterstand en stond geen punt meer af. Rick was in de 1e game kansloos tegen youngster Tijmen. Daarna was er balans tussen beiden, maar het was Tijmen die twee van de drie close games wist te winnen en de partij in vieren naar zich toetrok.
In het dubbel boden Rick en Sietse de tegenstanders Fred en Henk prima partij. Waar Rick en Sietse nog niet zo lang met elkaar dubbelen, daar zijn Fred en Henk heel goed op elkaar ingespeeld (understatement). Zij wonnen uiteindelijk in vier games.
Na het dubbel had ook Jan geen kans tegen Fred, die dan ook vrij eenvoudig won. Sietse moest het vervolgens opnemen tegen Tijmen, voor hem een lastige tegenstander. Tenminste zo was het tot vanavond. Ditmaal speelde Sietse geconcentreerd en een prima wedstrijd. Hij won ‘in straight games’. Rick had het daarna tegen Henk vooral in de 1e game lastig. Toen hij die nipt won, speelde hij vervolgens een stuk gemakkelijker en kwam hij niet meer in de problemen. Hij won ook al in drie games. Zo stond het 3 - 4.
Jan en Tijmen moesten daarna vol aan de bak. En waar het tot vanavond Jan was die een vijfpitter in zijn voordeel wist te beslechten, daar was het ditmaal Tijmen die knap van een 2 - 1 achterstand terugkwam en tweemaal met 11 - 8 won. Rick speelde daarna een sterke partij tegen Fred. Hij verloor weliswaar de 1e en 2e game, maar kwam daarna sterk terug. Hij won de 3e en had ook winstkansen in de 4e game. Twee slimmer services van Fred bezorgden hem alsnog de zege na 10 - 12. In de laatste partij van de avond dwongen Sietse en Henk elkaar om diep te gaan. Via 0 - 1, 2 - 1 en 2 - 2 moest een 5e game de beslissing brengen. Daarin toonde Sietse zich de sterkste: 11 - 5.
Zo verloor team 7 voor de tweede maal dit seizoen met de cijfers 6 - 4 van Heino 4. En dat was vrijdagavond ook een terechte uitslag. Het zag nummer 5 TT Zwolle 6 nog wat verder weglopen en ook de 4e plaats raakte nog weer wat verder uit het zicht. Maar daar moeten de speles maar niet teveel (meer) mee bezig zijn. De degradatie is vrijwel onafwendbaar. Maar de spelers kunnen in de resterende twee wedstrijden hun niveau nog wel wat (verder) verbeteren en daar het komend seizoen in de 3e klasse hun voordeel mee doen.
De stand na 8 wedstrijden:
Smash '70 (H) 4 8 - 47
DTV '84 2 8 - 46
Heino 4 8 - 42
NTC Leogang 2 8 - 41
TT Zwolle 6 8 - 36
Kampenion 7 8 - 28
Komende vrijdag ontvangt team 7 de nieuwe nummer 4: NTC Leogang 2.
2e klasse: Warnsveld 1 - Kampenion 8; uitslag 7 - 3
Roelard Bos, Djengis van Nek en Simone Lieftink tegen Jarno Buijsman, John Nyhof en Ronald van Amersfoort
Djengis 2 en Roelard 1; Simone 0
Team 8 lijkt (leek?) de competitie vrij rustig te kunnen uitspelen. Met nog drie wedstrijden te gaan, had het 9 punten voorsprong op Overa 1 dat vijfde stond. Afgelopen maandag moest het wel op bezoek bij koploper en aanstaand kampioen Warnsveld 1. Op papier een zware uitwedstrijd.
In de praktijk bleek dat ook. Na het dubbel stond team 8 op een 4 - 0 achterstand en had het geen enkele game weten te winnen. Roelard verloor kansloos van Jarno, Djengis had ook niet heel veel in te brengen tegen John en Simone won ook al geen game tegen Ronald, zij het dat zij goed partij bood.
In het dubbel verloren Djengis en Roelard in drie games van Jarno en John. Ga er maar aan staan.
Na het dubbel ging het gelukkig wat beter met team 8. Roelard versloeg John in vier games en zette zijn team daarmee op het wedstrijdformulier. Simone snoepte één game mee tegen Jarno, maar verloor dus in vieren. Djengis zorgde daarna voor een bonuspuntje door de sterke Ronald in drie spannende games te verslaan. Zo stond het 5 - 2.
De laatste drie partijen waren spannend, maar helaas wist team 8 er daar maar één winnend van af te sluiten. Simone speelde sterk tegen John, maar verloor in vijf games, waarna Roelard in vier games zijn meerdere moest erkennen in Ronald. In de laatste partij van de avond vocht Djengis tegen Jarno voor wat hij waard was en dan bleek behoorlijk wat. Hij kwam tegen Jarno van een 1 - 0 en 2 - 1 achterstand terug tot 2 - 2 om de beslissende game met 8 - 11 naar zich toe te trekken.
Team 8 leed aldus een ‘acceptabele’ 7 - 3 nederlaag bij aanstaand kampioen Warnsveld 1. Nummer voorlaatst Overa 1 deed echter in Almen van zich spreken door Swift (D) 4 maar liefst met 8 - 2 terug te wijzen. Daardoor is de competitie nog niet gespeeld zoals uit de stand hierna mag blijken.
De stand na 8 wedstrijden:
Warnsveld 1 8 - 60
De Spinners 1 8 - 46
Swift (D) 4 8 - 40
Kampenion 8 8 - 39
Overa 1 8 - 35
Smash '70 (H) 5 8 - 20
Met nog twee wedstrijden te gaan, is de voorsprong van team 8 op Overa 1 geslonken van 9 naar 4 punten. Overa heeft op papier weliswaar een zwaarder programma af te werken, maar wat zegt dat in deze fase van de competitie? Positief is wel dat het onderlinge resultaat in het voordeel van team 8 is waardoor de concurrent 5 punten moet goed maken. Overigens is ook Swift (D) 4 nog niet helemaal in veilige haven. Dat worden toch nog spannende weken.
Op vrijdag 23 november as. gaat team 8 op bezoek bij Smash ’70 5 dat vrijuit kan spelen. De Kampenaren zijn gewaarschuwd.
3e klasse: Kamenion 9 - Vined 2; uitslag 7 - 3
Jan de Vries, Jarno van den Heuvel en Bertil Oving tegen Daniël Driessen, Erwin van der Giessen en Marijn Docter
Bertil 3, Jan de V 2, Jarno 1 en dubbel 1
Voor team 9 geldt eigenlijk ongeveer hetzelfde verhaal als voor team 7. Handhaving lijkt vrijwel onmogelijk en dus is het zaak om je niveau nog wat proberen op te krikken met het oog op het volgend seizoen. Afgelopen vrijdag kwam Vined 2 op bezoek dat derde staat en ook derde blijft.
Met alle respect voor de spelers van Vined 2, het zijn geen tegenstanders waar je ‘lekker’ tegen kan spelen. Ik heb het dan uiteraard niet over hen persoonlijk, maar over hun materiaal en spel. Ik heb dan ook respect voor de wijze waarop Jan, Jarno en Bertil daarmee omgingen.
Na het dubbel stond team 9 op een keurige 3 - 1 voorsprong. In de openingspartij nam Jan het op tegen Daniël en dat werd een merkwaardige partij. Geen enkele game was spannend, maar er moest wel een beslissende 5e worden gespeeld. Die ging weer ruim naar Jan die uiteindelijk won na 4 - 11, 11 - 5, 7 - 11, 11 - 6 en 11 - 4. Jarno had het hierna meer dan lastig tegen Erwin en dat is ook niet verwonderlijk. Jarno speelt technisch verzorgd met normaal materiaal en dat kun je - met alle respect - niet van Erwin zeggen. Je weet af en toe niet wat je overkomt. Mede omdat Jarno nog niet zo lang bij de senioren speelt, vond hij daar onvoldoende antwoord op. Hij verloor in vier games. Bertil nam het vervolgens op tegen Marijn, die ook geen ‘alledaags’ spelletje heeft. Maar Bertil heeft (wel) de nodige ervaring. Niet dat hij het eenvoudig had - integendeel - maar hij trok de beslissende 5e game met 11 - 6 naar zich toe.
In het dubbel waren Jan en Jarno in vier games te sterk voor Daniël en Erwin.
De drie partijen na het dubbel gingen alle over de volle vijf games. Jarno nam tegen Daniël een 2 - 0 voorsprong in games, maar die kwam knap terug tot 2 - 2. De 5e game was spannend en het was uiteindelijk Daniël die de gelukkigste was na 9 - 11. Jan speelde een soortgelijke partij tegen Marijn. Ook hij nam een 2 - 0 voorsprong in games, maar ook Marijn kwam terug tot 2 - 2 om vervolgens de 5e game nipt te winnen. Bertil had het daarna heel lastig tegen het a-typische spel van Erwin. Ook hier kwam het dus tot een 5e game, maar hier was het de Kamper speler die de gelukkigste was na 11 - 9. Zo stond het 4 - 3.
In de achtste partij had Jarno kennelijk (al) geleerd van zijn beide voorgaande partijen. Hij speelde meer uitgekookt en versloeg (daarom?) de lastig te bespelen Marijn ‘in straight games’. De verschillen waren klein, maar toch. Bertil was daarna in drie games net wat sterker dan Daniël en hij bezorgde zijn team in ieder geval - want 6 - 3 - de winst. In de laatste partij van de avond zorgden Jan en Erwin voor een ’symptomatisch’ slotakkoord. Na 8 - 11, 11 - 9, 8 - 11 en 11 - 5 moest een 5e game de beslissing brengen. Jan wist twee matchpunten weg te werken en de game - en daarmee de partij - alsnog met 12 - 10 te winnen. De coachende rol van Bertil mag daarbij niet onvermeld blijven. Bij deze.
Zo boekte team 9 een even verrassende als keurige 7 - 3 zege op Vined 2. Ter vergelijking: de uitwedstrijd in Heerde ging met 10 - 0 verloren! Complimenten aan Bertil, Jan en Jarno. Door deze onverwachte zege zijn er ineens zelfs nog kansen op handhaving. Omdat team 9 aanstaand kampioen Emmeloord 1 nog treft, zijn die kansen weliswaar niet heel groot maar toch.
De stand na 8 wedstrijden:
Emmeloord 1 8 - 61
Dronten '74 2 8 - 52
Vined 2 8 - 39
Heino 6 8 - 32
Kampenion 9 8 - 30
Smash '70 (H) 6 8 - 26
Komende vrijdag gaat team 9 op bezoek bij koploper Emmeloord 1. Het moet dan proberen enkele punten mee te sprokkelen en hopen dat Heino 6 niet al teveel punten pakt tegen nummer laatst Smash ’70 6. Dat laatste heb je uiteraard niet zelf in de hand.
4e klasse: Kampenion 10 - Emmeloord 2; uitslag 6 - 4
Jannick van den Broek, Martijn Haanappel en Ernst van den Broek tegen invaller Frank Eilander, Gilbert Eilander en Freek van der Kamp
Ernst 2, Jannick 2, Martijn 2 en dubbel 1
Team 10 speelt in een ‘knotsgekke’ poule. Na zeven gespeelde wedstrijden kunnen er nog vier teams kampioen worden; de eerste vier teams staan binnen 6 punten van elkaar. Ook team 10 nog , hoewel het vierde stond. Heel apart. In speelronde acht ontving team 10 Emmeloord 2 dat vijfde stond. Bij een goed resultaat zou team 10 zich vrijwel definitief in veiligheid spelen. Ook heel apart dus: na speelronde zeven zowel nog kampioen kunnen worden als nog kunnen degraderen.
Team 10 speelde een aardige wedstrijd. Na het dubbel stond het op een 3 - 1 voorsprong. Jannick versloeg invaller Frank en vier games en dat was hij ook aan zijn stand verplicht, want waar Jannick bij de jeugd Hoofdklasse speelt, daar komt Frank in de 2e klasse uit. Martijn won tegen de met lange noppende spelende Gilbert nog wel de 1e game, maar daarna werd het minder. Het is lastig om de concentratie de volle vier of vijf games vast te houden. Gilbert won in vier games. Ernst versloeg daarna Freek ‘in straight games’. Het was alleen spannend in de 3e game die uiteindelijk met 16 - 14 naar Ernst ging.
In het dubbel namen Ernst en Martijn het op tegen Frank en Gilbert, zoon en vader. Of de noppen van pa Gilbert ook hier bepalend zijn geweest, weet ik niet. Feit is wel dat vader en zoon met 1 - 3 wonnen.
Martijn versloeg na het dubbel Frank overtuigend ‘in straight games’. Jannick had het daarna heel lastig tegen Freek. Hij nam een 2 - 0 voorsprong, maar Freek kwam knap terug tot 2 - 2. In de beslissende game wist Jannick dan toch nog afstand te nemen. Ernst mocht het toen opnemen tegen ’noppie’ Gilbert. Hij bracht het er beter af dan Martijn in diens eerste partij, maar toch delfde hij uiteindelijk ook het onderspit na 8 - 11 in de 5e game. Zo stond het 4 - 3.
Martijn moest daarna tegen Freek de 1e game aan de tegenstander laten, maar won vervolgens drie games op rij. Ernst had daarna zijn handen vol aan Frank - voor beiden geldt hetzelfde als wat ik over Jannick en Frank schreef - en schreef met de grootste moeite de 1e en 2e game op zijn naam. In de 3e game nam hij meer afstand. In de laatste partij van de avond vond ook Jannick ‘zijn Waterloo’ tegen ‘noppie’ Gilbert. Jannick verloor in vier games.
Team 10 won dus met 6 - 4 van Emmeloord 2. Het speelde zich daarmee vrijwel definitief in veiligheid. Tegelijkertijd doet het - met dank aan de uitslagen in de beide andere zalen - nog mee in de strijd om de titel. Het is zelfs nog spannender geworden, want met nog twee wedstrijden te gaan, staan de vier teams nu binnen drie punten van elkaar.
De stand na 8 wedstrijden:
Harderwijk 3 8 - 47
NTC Leogang 4 8 - 47
Bosman/Wezep 4 8 - 46
Kampenion 10 8 - 44
Emmeloord 2 8 - 35
TT Zwolle 10 8 - 21
Dat wordt nog een spannende ontknoping! Komende vrijdag ontvangt team 10 concurrent NTC Leogang 4.
5e klasse: Kampenion 11 - Hoonhorst 2; uitslag 7 - 3
Jeroen Heldoorn, Gerard Wessels en Henny Boxman tegen Alfons Koedijk, Henri Kuiper en Jan Klein Herenbrink
Henny 3, Jeroen 3 en dubbel 1; Gerard W 0
Team 11 is bezig aan een goed seizoen. Slechts mededegradant Heino 9 is te sterk. Maar op zijn beurt is team 11 te sterk voor de andere teams in de poule. Het kan de competitie dan ook rustig uitspelen; alsof het ook anders zou kunnen. Afgelopen dinsdag kwam Hoonhorst 2 op bezoek met o.a. Kampenaar Henri Kuiper in de gelederen.
Het werd een ietwat vreemde wedstrijd. In het begin waren er twee hangpartijen. Jeroen werkte tegen Alfons tweemaal een achterstand in games weg om in de beslissende game duidelijk afstand te nemen. Gerard en Henri maakten er ook al een spannende partij van en ook hier moest een 5e game de beslissing brengen waarin Henri zich de gelukkigste toonde na 9 - 11. Henny had daarna niet al teveel moeite om Jan aan de zegekar te binden.
In het dubbel versloegen Gerard en Jeroen Alfons en Henri in drie games.
Het patroon van voor het dubbel zette zich na dat dubbel door. Oftewel Henny en Jeroen wonnen hun twee resterende partijen, terwijl Gerard tweemaal in het stof beet. De hoogtestage in Portugal heeft Gerard niet gebracht wat wij er met ons allen van hadden verwacht. Wellicht is de volgende keer diepzee duiken in de Bermudadriehoek een idee?
Zo won team 11 met 7 - 3 van Hoonhorst 2 en handhaaft het zich heel ruim op de 2e plaats. Het liep zelfs 4 punten in op koploper Heino 9 dat verrassend in eigen huis met 3 - 7 verloor van Smash ’70 9. Maar de titel gaat niettemin naar Heino 9, zoveel is vrijwel zeker.
De stand na 8 wedstrijden:
Heino 9 8 - 57
Kampenion 11 8 - 51
Smash '70 (H) 9 8 - 41
Hoonhorst 2 8 - 33
Wijhe 3 8 - 31
Wham 2 8 - 27
Op woensdag 21 november as. gaat team 11 in Nieuwleusen op bezoek bij nummer laatst Wham 2. Die laatste plaats is wat geflatteerd, omdat Wham 2 - ik meen - al driemaal onvolledig moest aantreden.
Vrij aardige resultaten dus in de afgelopen week. Volgende week staan enkele teams - met name 5, 6, 8, 9 en 10 - voor belangrijke (beslissende?) wedstrijden. Ik ben benieuwd hoe zij het er vanaf gaan brengen. Volgend weekend hoop ik mij weer te melden en o.a. van die wedstrijden verslag te doen.
Met sportieve groet,
Jan Ringenier,
wss Kampenion
Seniorencompetitie week 44: een magere balans met een enkele positieve uitschieter; nederlaag team 1
In week 44 kwamen alle elf seniorenteams in actie en het leeuwendeel daarvan - namelijk tien - op de vrijdagavond. Dat komt niet zo vaak voor. Het programma toonde ontmoetingen tegen diverse pittige tegenstanders en dat bleek in de praktijk ook. Zesmaal liep een team tegen een nederlaag aan, driemaal was er een puntendeling en slechts twee teams kwamen tot winst. Ik neem de wedstrijden met je door.
2e divisie: Kampenion 1 - Disnierats 1; uitslag 3 - 7
Julian Plette, Gert-Jan de Lange en Ton Ringenier tegen Stefan Heijnis, Sjoerd Bek en Marco Gerritse
Gert-Jan 1, Julian 1 en Ton 1
Team 1 is bezig aan zijn (voorlopig) laatste wedstrijden in de 2e divisie. Nog vier wedstrijden en dan moet het weer in de 3e divisie uitkomen. Maar ik ben ervan overtuigd dat de drie Musketiers wel weer in de 2e divisie terugkeren en zich op termijn weten te handhaven. Maar goed dat is toekomstmuziek. Eerst maar eens luisteren naar de tonen van deze zaterdag.
Team 1 ontving Disnierats 1 uit Hoorn. De uitwedstrijd in Hoorn eindigde in een grote 9 - 1 nederlaag en team 1 was er dan ook op gebrand om ditmaal meer punten te halen. En dat gebeurde al snel.
Na het dubbel stond het 2 - 2. Julian boekte in de openingspartij een verrassend eenvoudige zege op Stefan. Julian had prima het oog in het vlakke spel van Stefan en won ‘in straight games’. Gert-Jan wist tegen de sterke Sjoerd een 5e game af te dwingen, maar zag die met ruime cijfers naar Sjoerd gaan. Vooral de backhand van Sjoerd was af en toe onnavolgbaar. Ton liet tegenstander Marco - bij een 1 - 1 tussenstand in games - in de 3e game ontsnappen, maar pakte het vervolgens weer goed op en trok de 4e en 5e game met klein verschil naar zich toe.
In het dubbel lieten Gert-Jan en Julian hun tegenspelers Sjoerd en Stefan in de 1e en vooral de 2e game ontsnappen. Zo stond het 0 - 2 waar het tenminste 1 - 1 had moeten staan. In de 3e game toonden de gasten zich duidelijk te sterk.
Drie partijen later stond het 3 - 4. Gert-Jan zette zijn team weer op voorsprong door - net als Julian - tegenstander Stefan te verslaan. Stefan speelt met nauwelijks backspin en topspin en dat is duidelijk wennen. Gert-Jan won uiteindelijk in vier games. Julian speelde daarna tegen Marco - vanaf mijn ‘luie’ stoel gezien - wat te passief om het hem heel moeilijk te kunnen maken. Marco kreeg (daardoor) teveel tijd en wist daar wel raad mee; hij won in drie games. Ton speelde daarna tegen Sjoerd een goede partij, maar kwam in vier games net wat tekort. De verschillen waren niet groot, maar toch had je eigenlijk nooit het gevoel dat Ton de partij kon winnen.
Ook de laatste drie partijen gingen naar de gasten. Gert-Jan kwam tegen Marco te weinig in zijn spel, maar dat is natuurlijk ook de verdienste van zijn tegenstander. Hoe dan ook, Marco sloeg meer forehand winners dan Gert-Jan en dan is het verlies in vier games snel verklaard. Ton pakte tegen Stefan nog wel de 1e game, maar daarna wist hij zich onvoldoende raad met het vlakke spel van zijn tegenstander. Ook ging hij teveel mee in het tempo van Stefan. Ook Ton verloor in vier games. De laatste partij ging tussen Julian en Sjoerd en die partij leek veel op die tussen Gert-Jan en Sjoerd. Na vier games stond het 2 - 2, maar Sjoerd won zijn games eenvoudiger dan Julian. Ook nu nam Sjoerd afstand in de beslissende game.
Team 1 verloor de wedstrijd dus met 3 - 7. En als ik het wedstrijdformulier zo bekijk, behaalde het daarmee ook een vrijwel maximaal resultaat. Ton won één vijfpitter met nipt verschil in de beslissende game, terwijl Gert-Jan en Julian hun vijfpitter met ruim verschil in de beslissende game verloren. Beiden zijn overigens de afgelopen week een paar dagen ziek geweest, maar ik weet zo niet of dit nog van invloed is geweest op hun spel / niveau. Vanaf de kant leek dat niet of nauwelijks het geval.
Op zaterdag 17 november as. gaat team 1 op bezoek bij HTC 1 in een wedstrijd met als inzet de 5e plaats.
Hoofdklasse: Kampenion 2 - Swift (D) 1: uitslag 7 - 3
Jordy ten Have, Robin Lieftink en Thomas Niemeijer tegen Leon Suijs, Lars van der Zanden en Roy van Bedaf
Robin L 3, Thomas 3 en Jordy 1
Na zes wedstrijden kunnen we concluderen dat team 2 prima op schema ligt. Als koploper heeft het een voorsprong van 15 punten op nummer twee Swift (D) 1. En juist dat team kwam afgelopen vrijdag op bezoek.
Het venijn zat bij deze wedstrijd niet in de staart, maar in het begin. Vanuit Kamper perspectief gezien dan. Ik kan mij voorstellen dat men dit in Deventer juist omgekeerd heeft ervaren. De eerste vier partijen gingen alle over de volle vijf games en het was al over half tien toen de dubbelpartij was afgelopen. Het stond toen 2 - 2. Jordy, die ook al niet helemaal fit was, verloor in de openingspartij met klein verschil in vijf games van Leon; de 5e game was 9 - 11. Robin kwam daarna tegen Lars van een 0 - 2 achterstand terug tot 2 - 2 om in de beslissende game alsnog afstand te nemen.Thomas had het daarna meer dan lastig tegen Roy. Ook hier moest een 5e game de beslissing brengen en die ging met 11 - 8 naar Thomas.
In het dubbel kwamen Jordy en Robin tegen Leon en Roy nog wel van een 0 - 2 achterstand terug tot 2 - 2, maar in de beslissende game ontsnapten de gasten na 9 - 11.
Na het dubbel ging het over het algemeen wat sneller. Drie partijen later stond het 4 - 3. Robin had het af en toe lastig tegen Leon, maar wist niettemin ‘in straight games’ te winnen. Jordy moest ditmaal in drie games zijn meerdere erkennen in Roy. De 1e game was nog nipt, maar daarna won Roy tweemaal met ruim verschil. Thomas rekende daarna in drie games vrij gedecideerd af met Lars.
Robin kwam ook in zijn derde partij tegen Roy knap van een 0 - 2 achterstand terug tot 2 - 2 via nipte zeges in de 3e en 4e game. Ook de beslissende game ging nipt naar Robin. Thomas en Leon waren hierna twee games aan elkaar gewaagd: 11 - 9 en 10 - 12. Maar daarna wist Thomas wat meer afstand te nemen en de 3e en 4e game op zijn naam te schrijven. In de laatste partij van de avond was het de beurt aan Jordy en Lars. Jordy wist de 1e en 2e game met nipt verschil te winnen waarna hij in de 3e game meer afstand wist te nemen. Hij voorkwam daarmee dat hij voor het eerst sinds 1824 puntloos bleef in zijn drie enkelpartijen.
Zo boekte team 2 na een moeizame start toch nog een keurige 7 - 3 zege op nummer twee Swift (D) 1. Mede door de ruime 2 - 8 zege van buurman Bosman/Wezep 1 bij De Brug 2 moeten de Deventernaren de Wezepers nu voor laten gaan. De voorsprong van team 2 blijft met 15 punten onveranderd groot. Dat geeft team 2 niet meer uit handen.
Op zaterdag 17 november gaat team 2 op bezoek bij DTV ’84 1.
Hoofdklasse: Kampenion 3 - Blauw-Wit 1; uitslag 2 - 8
Gertjan Wessels, Bas de Vries en invaller Ralph Trip tegen Jos Reuvekamp, Raymond Hendriks en Erik Pijper
Bas 1 en Ralph 1; Gertjan 0
Door de goede resultaten in de afgelopen wedstrijden heeft team 3 afstand genomen van de laatste plaats, namelijk 10 punten. Dat is wel zo prettig als je weet dat afgelopen vrijdag koploper Blauw-Wit 1 op bezoek kwam. Dat is een tegenstander die de teams van Kampenion niet bepaald ligt.
En die trend werd afgelopen vrijdag niet doorbroken. Integendeel. Team 3 liep tegen een kansloze nederlaag aan. Na het dubbel stond het al 0 - 4 en de gasten liepen zelfs nog uit naar 0 - 7 voordat team 3 wat terug wist te doen. Bas versloeg tegenstander Erik en daarna was Ralph heel verrassend in vier games (net iets) te sterk voor Jos. In de laatste partij van de avond was Gertjan dan weer kansloos tegen Raymond die deze avond ongeslagen bleef.
Team 3 wist dus slechts 2 puntjes te sprokkelen tegen aanstaand kampioen Blauw-Wit 1. Opvallend is het dat er geen enkele vijfpitter werd gespeeld. Zevenmaal ging een partij in drie games naar de winnaar en zesmaal was dat een speler van Blauw-Wit. Spannend werd het vrijdagavond dus nooit. Geluk bij een ‘ongeluk’ was dat nummer laatst Thibats 1 met dezelfde cijfers verloor (van TT Zwolle 2) waardoor de voorsprong van 10 punten gehandhaafd blijft. En zoals het er nu naar uitziet, degradeert alleen de nummer laatst uit de Hoofdklasse.
Op vrijdag 16 november ontvangt team 3 datzelfde TT Zwolle 2.
Promotieklasse: Kampenion 4 - Heino 1; uitslag 2 - 8
Danny Bruins, Hans de Vries en Nick Kuipers tegen Jordi Mulder, Thom van den Eijkel en Arnout Kok
Danny 1 en Nick 1; Hans 0
Team 4 heeft in de afgelopen wedstrijden afstand genomen van de plaatsen 5 en 6. Het kon dan ook met vertrouwen de laatste vier wedstrijden tegemoet treden. Afgelopen vrijdag te beginnen met die tegen Heino 1.
De wedstrijd kende veel parallellen met de wedstrijd Kampenion 2 - Blauw-Wit 1 op de tafel ernaast. Ook hier waren de bezoekers te sterk en ook hier stond het na het dubbel 0 - 4. Hier kwamen de Kampenaren echter ‘al’ in de zevende partij op het wedstrijdformulier. Nick wist Thom in vier games te verslaan. De partijen 8 en 9 gingen vervolgens nipt in vijf games naar de gasten waardoor het 1 - 8 stond. Danny wist de eindstand in de laatste partij een ietwat draaglijker aanzien te geven door - net als Nick - in vier games Thom te verslaan.
Voor team 4 had er wel een puntje meer in gezeten, maar goed. De 2 - 8 nederlaag is er één met duidelijke cijfers. Gelukkig voor team 4 liepen de nummers 5 (Rijssen 1) en 6 (Smash ’70 2) niet of nauwelijks in. Team 4 heeft nog een voorsprong van 10 punten op beide teams.
Op vrijdag 16 november gaat team 4 op bezoek bij Smash ’70 2. Als team 4 in Hattem niet verliest, moet het zich in de resterende twee wedstrijden in definitieve veiligheid kunnen spelen.
2e klasse: DTV ’84 3 - Kampenion 5; uitslag 5 - 5
Robin Makkink, Simon van der Woude en Sebastian Holzapfel tegen Jery Wormmeester, Arjan ten Kate en Jos van der Vegt
Robin M 2, Sebastian 2 en Simon 1
Team 5 is al weken met GTC 1 en Vined 1 in een strijd verwikkeld om plaats 1. In de laatste wedstrijd deed het goede zaken door concurrent Vined 1 in Heerde met 3 - 7 te verslaan. GTC 1 was echter de lachende derde. Afgelopen vrijdag ging team 5 op bezoek bij nummer laatst DTV ’84 3 in Dalfsen. De thuiswedstrijd leverde destijds een (geflatteerde) 10 - 0 zege op. Maar de ene (onderlinge) wedstrijd is de andere niet. O ja, GTC 1 ging donderdagavond al op bezoek bij Vined 1 in Heerde. Die uitslag was op vrijdagavond nog niet bekend. Niet iedereen is zo open en snel met het verwerken van wedstrijden …
Team 5 speelde een moeizame wedstrijd in Dalfsen en dat kwam grotendeels door de jonge Jery aan Dalfser kant. Waar hij in Kampen zijn drie wedstrijden nog verloor, daar was hij ditmaal een (te) groot ‘sta in de weg’. En dat verwacht je toch eerder van de boomlange Jos (knipoog). Jery won zijn drie enkelpartijen en had ook nog eens een behoorlijk aandeel in de winst in het dubbel; samen met Jos versloeg hij Robin en Sebastian in vijf games.
Na het dubbel stond het 2 - 2. Na het dubbel speelden beide teams ‘haasje-over’. Via 2 - 3, 4 - 3 en 4 - 5 werd het uiteindelijk 5 - 5. En het wedstrijdformulier overziend moet ik constateren dat die puntendeling voor DTV ’84 3 niet gestolen is. Daarmee laat team 5 dure punten liggen tegen de nummer laatst. Pas deze zondag werd duidelijk dat de wedstrijd Vined 1 - GTC 1 in 6 - 4 is geëindigd. Daardoor is de spanning bovenin weer wat toegenomen. Zie hieronder.
GTC 1 7 - 43
Kampenion 5 7 - 42
Vined 1 7 - 39
Dit in de wetenschap dat Vined de beide concurrenten al 2x heeft ontmoet en dat Kampenion 5 en GTC 1 elkaar nog een keer in Kampen ontmoeten. Dat worden nog spannende weken.
Op vrijdag 16 november krijgt team 5 weer een lastige uitwedstrijd te verwerken. Het gaat dan op bezoek bij Harderwijk 1.
2e klasse: Batfighters 1 - Kampenion 6; uitslag 4 - 6
Dick Hoekman, Jackie van der Meulen en Guido Wessels tegen Hettie Kamphorst, Gerrit Ruijter en Arjen Koops
Jackie 3, Dick 2 en dubbel 1; Guido 0
Team 6 is na zes wedstrijden koploper en het heeft 4 punten voorsprong op nummer 2 De Brug 5. Afgelopen vrijdag stond het voor de lastige uitwedstrijd tegen Batfighters 1. Omdat Jomar Schilder ‘materiaalproblemen’ had, speelde Jackie in zijn plaats en dat pakte - met alle respect voor Jomar - ’niet verkeerd’ uit.
Na het dubbel stond team 6 op een 1 - 3 voorsprong. Dick (tegen Hettie) en Jackie (tegen Gerrit) wonnen hun partijen overtuigend, maar Guido was kansloos tegen ‘noppie’ Arjen die dit seizoen weer vaker voor Batfighters in actie komt nu het 2e klasse speelt. In het dubbel versloegen Dick en Jackie in een wisselvallige partij Hettie en Arjen in vijf games.
Na het dubbel wist Guido, die wat last van zijn arm had, zijn niveau helaas niet of nauwelijks te verhogen. Hij verloor zijn twee resterende partijen. Dick versloeg Gerrit in vijf games, maar was kansloos tegen Arjen. Jackie en Arjen zorgden voor de spannendste partij van de avond. Het begin was van beide kanten wat wisselvallig, maar daarna waren beiden steeds meer aan elkaar gewaagd: 5 - 11, 11 - 5, 4 - 11 en 11 - 8. De beslissende 5e game was de spannendste en het was uiteindelijk Jackie die na 11 - 13 de gelukkigste was. In de laatste partij van de avond versloeg Jackie tegenstander Hettie in vier games.
Zo boekte team 6 een zwaarbevochten 4 - 6 zege op Batfighters 1. Het behaalde daarmee ook een maximaal resultaat. Het won de drie vijfpitters waarvan één - die tussen Jackie en Arjen - met nipt verschil.
De feestvreugde werd achteraf nog wat vergroot toen bekend werd dat achtervolger De Brug 5 de punten had gedeeld met plaatsgenoot De Veluwe 4 waardoor team 6 zelfs nog een puntje is uitgelopen. Het heeft dan ook nog steeds de beste papieren voor de titel.
Op vrijdag 16 november ontvangt team 6 Trias 5.
2e klasse: Smash ’70 4 - Kampenion 7; uitslag 7 - 3
Sietse Wagteveld, invaller Jan Ringenier en Marijke van Egmond tegen Ivo Tijssen, Joop van Weeghel en Bert Mensink
Marijke 2 en Jan R 1; Sietse 0
Team 7 staat al enkele weken laatste, maar het wist in de afgelopen twee wedstrijden heel knap 9 punten te pakken tegen koploper DTV ’84 2. Afgelopen vrijdag ging het op bezoek bij een andere sterke tegenstander: Smash ’70 4. Dat team is zelfs nog wat sterker geworden doordat Joop van Weeghel - voorheen bij team 3 in de 1e klasse - is toegevoegd.
De praktijk bleek met de theorie overeen te komen, want team 7 kwam aanvankelijk niet of nauwelijks in het stuk voor. Na het dubbel stond het 4 - 0 en daar viel niets op af te dingen. De vier partijen gingen (vrij) overtuigend naar Smash ’70 4.
Na het dubbel bood Sietse tegenstander Joop goed partij, maar laatstgenoemde won niettemin in drie games. Marijke zette haar team daarna op het wedstrijdformulier. Zij speelde tegen Ivo een meer dan puike partij en gaf haar tegenstander geen kans. En dat gaf Ivo na afloop ook volmondig toe. Waar zij ‘in het verleden’ aanvallend bij de 3e of 4e bal een fout maakte, daar bleef zij in deze partij aanvallend zelfs 6 á 7 maal achter elkaar foutloos. Marijke won ‘in straight games’. Chapeau! Jan verloor hierna ‘zoals mocht worden verwacht’ in vier games van Bert. Bert heeft meer in huis en zolang hij dat meeneemt, is Jan vrijwel kansloos.
In de laatste drie partijen deed team 7 dan toch nog wat terug. Eerst was Marijke twee games volmaakt kansloos tegen Joop: 3 - 11 en 2 - 11. En waar iedereen rekening hield met een snelle 0 - 3 nederlaag, daar stribbelde Marijke plotseling tegen. Zij won de 3e game met 7 - 11 en daarna de 4e met 8 - 11. De 5e game ging vrij gelijk op al stond Joop meestal aan de goede kant van de score. Hij had op 10 - 8 twee wedstrijdpunten, maar Marijke wist die knap met risicovol spel weg te werken en de game - en daarmee de partij - nog met 10 - 12 te winnen. Wat een partij. Sietse moest daarna tegenstander Bert feliciteren na drie games, al stond hij zeker niet slecht te spelen. In de laatste partij van de avond kwam Jan tegen Ivo knap van een 1 - 2 achterstand terug om vervolgens de 4e en 5e game toch nog vrij eenvoudig te winnen.
Zo verloor team 7 met 7 - 3 van Smash ’70 4 en het behaalde daarmee een vrijwel maximaal resultaat. Het won namelijk de twee gespeelde vijfpitters waarbij Marijke tegen Joop ook nog eens uit geslagen positie terugkwam en Jan tegen Ivo een 1- 2 achterstand in games wist om te buigen in een 3 - 2 zege.
Op vrijdag 16 november ontvangt team 7 Heino 4.
2e klasse: Kampenion 8 - Swift (D) 4; uitslag 5 - 5
Roelard Bos, Djengis van Nek en Simone Lieftink tegen Arjan Timmermans, Roy Ligt en Jaco Mol
Djengis 2, Roelard 2 en Simone 1
Team 8 draait als debutant goed mee in de 2e klasse. Het verloor in zes wedstrijden eenmaal (maar wel met maximale cijfers), speelde driemaal gelijk en het won tweemaal. Bij de 10 - 0 zeperd speelde het overigens met twee invallers uit een lagere klasse. Na zes wedstrijden heeft het een marge van 8 punten opgebouwd op plaats 5 die door Overa 1 wordt ingenomen. Afgelopen vrijdag kwam Swift (D) 4 op bezoek. De uitwedstrijd eindigde destijds in 5 - 5.
Na het dubbel stond het 1 - 3 voor Swift (D) 4. Roelard verloor in een close partij met 8 - 11 in de 5e game van Arjan, Djengis versloeg Roy in vier games en Simone moest in drie games haar meerdere erkennen in de sterke Jaco.
In het dubbel verloren Simone en Roelard in vier games van Arjan en Jaco.
De drie partijen na het dubbel gingen alle naar team 8. Djengis werkte tegen Arjan een 0 - 2 achterstand in games weg om vervolgens toch nog eenvoudig in vijf games te winnen. Roelard boekte hierna een keurige zege op de sterke Jaco die in de 2e klasse niet zoveel partijen verliest. De verschillen waren klein, maar het was Roelard die heel knap in drie games won. Simone was vervolgens in vier games net ietsje sterker dan Roy en boekte aldus haar eerste zege van het seizoen. Ze hikte daar al enkele keren tegenaan, maar nu was het dan zover. Zo stond het 4 - 3 voor team 8.
Net als in Deventer had Djengis ook ditmaal niet heel veel in te brengen tegen Jaco die dan ook in drie games won. Simone en Arjan waren twee games aan elkaar gewaagd, maar daarna wist Arjan wat meer afstand te nemen en in vier games te winnen. In de laatste partij van de avond stelde Roelard de puntendeling veilig door Roy in drie games - waarvan twee met nipt verschil - te verslaan.
Zo deelden beide teams dit seizoen voor de tweede maal de punten. Team 8 liep daarmee zelfs nog een puntje uit op Overa 1, want dat verloor met 6 - 4 bij nummer laatst Smash ’70 6. En ondergetekende was daar zelf getuige van, want die wedstrijd werd op de tafel naast Smash ’70 4 - Kampenion 7 gespeeld.
Op maandag 12 november gaat team 8 op bezoek bij aanstaand kampioen Warnsveld 1.
3e klasse: Heino 6 - Kampenion 9; uitslag 5 - 5
Jan de Vries, Jarno van den Heuvel en Bertil Oving tegen Frans Willemsen, Peggy van Gurp en Sip Hartman
Jan de V 2, Jarno 2 en Bertil 1
Team 9 lijkt als debutant na één seizoen al weer een stapje terug te moeten doen. Na zes wedstrijden staat het laatste en de achterstand op de ‘veilige’ 4e plaats bedraagt 6 punten. Die 4e plaats wordt bezet door Heino 6 en dat was afgelopen vrijdagavond de tegenstander. Wilde team 9 de kans op handhaving wat vergroten, dan moest in ieder geval worden gewonnen.
Welnu, Jan wist weliswaar de openingspartij overtuigend van Frans te winnen, maar daarna gingen vier partijen op rij naar Heino 6. Jarno verloor in vier games van Peggy en Bertil in evenveel games van Sip.
In het dubbel kwamen Jan en Jarno tegen Peggy en Frans nog wel terug van 1 - 2 naar 2 - 2, maar zij zagen de tegenstanders in de beslissende game afstand nemen.
Na het dubbel moest Jan zijn meerdere erkennen in de sterk spelende Peggy die ‘in straight games’ won. Daarna kwam team 9 nog wel terug in de wedstrijd. Bertil versloeg Frans in drie games, terwijl Jarno in vier games net wat sterker was dan Sip. Zo stond het 4 - 3.
Ook Bertil moest zich gewonnen geven tegen Peggy die deze avond vrij eenvoudig ongeslagen bleef. Bertil won nog wel de 1e game, maar daarna ging Peggy erop en erover. Zo stond het dus 5 - 3 voor Heino 6 en was een Kamper zege niet meer mogelijk. Jan boekte hierna een overtuigende driegames zege op Sip: hij stond in totaal slechts 9 punten af. Ik vermoed dat zijn tegenstander na de wedstrijd zijn naam eer aan deed. In de laatste partij van de avond had Jarno het lastig tegen Frans. Daar leek het aanvankelijk nog niet direct op, want Jarno won zowel de 1e als de 2e game zij het met nipt verschil. Frans sleepte de 3e game er echter met 16 - 14 uit en won ook de 4e game. In de beslissende game was het toch Jarno die aan het langste eind trok.
Zo eindigde de wedstrijd in een gelijkspel: 5 - 5. En daarmee schiet team 9 eigenlijk niets op, omdat de afstand van 6 punten in stand bleef.
Op vrijdag 16 november ontvangt team 9 Vined 2.
4e klasse: Harderwijk 3 - Kampenion 10; uitslag 7 - 3
Martijn Haanappel, Jannick van den Broek en Ernst van den Broek tegen Pieter Berkelaar, Joep van den Berg en Anne Kooistra; Rob Nijland kwam alleen in het dubbel uit
Jannick 2 en Ernst 1; Martijn 0
Debutant team 10 is bezig aan een vrij aardig seizoen. Vier teams staan bovenin dicht bij elkaar en team 10 is er daar één van. Afgelopen vrijdag ging het op bezoek bij koploper Harderwijk 3.
Het werd een heel moeizaam avondje voor team 10. Mogelijk ligt de Veluwse grond de Kampenaren niet, want ook in Nunspeet al kreeg het billenkoek. Zo erg werd het ditmaal niet, al zag het daar enige tijd wel naar uit.
Na het dubbel stond het 4 - 0 voor de koploper. Een 4 - 0 achterstand voor een Kamper team zagen we helaas te vaak deze week. Martijn kwam tegen Pieter sneu weg na 15 - 13 in de beslissende 5e game. Jannick (van Joep) en Ernst (van Anne) verloren hun partij in vier games. En ook in het dubbel verloren de broers Ernst en Jannick in vier games van Anne en Rob.
Toen Martijn na het dubbel ‘in straight games’ van Joep verloor, pakten donkere wolken zich samen boven de Kampenaren op die Veluwse grond. Ernst zette zijn team daarna op het wedstrijdformulier door Pieter in vijf games te verslaan. Jannick had hierna vrij goed het oog in het materiaal en spel van Anne. Hij kwam nog wel met 2 - 1 achter, maar wist de 4e en 5e game heel knap te winnen. Waar het trainen tegen de toen met noppen spelende Jomar al niet goed voor is. Zo stond het 5 - 2.
Ernst (in vier games) en Martijn (in drie games) verloren vervolgens van respectievelijk Joep en Anne waarna Jannick - opnieuw in vijf games - net wat sterker was dan Pieter. Pas in de beslissende 5e game wist hij wat afstand te nemen.
Team 10 leed dus een 7 - 3 nederlaag bij koploper Harderwijk 3. Veel meer zat er ook niet in, want het won drie van de vier vijfpitters. De rol van team 10 in de strijd om de titel lijkt nu vrijwel uitgespeeld. Het moet zelfs nog ‘even vol aan de bak’ om nummer vijf Emmeloord 3 op afstand te houden.
Op vrijdag 16 november komt datzelfde Emmeloord 3 naar Kampen. Wellicht dat team 10 dan definitief afstand weet te nemen.
5e klasse: Heino 9 - Kampenion 11; uitslag 8 - 2
Gerard Wessels, Henny Boxman en Alice Ringenier tegen Wesley Freriks, Frank Bom en Iwan Oosterlaar
Alice 1 en Henny 1; Gerard W 0
Team 11 staat al weken op een 2e plaats achter koploper Heino 9. Afgelopen vrijdag ontmoetten beide teams elkaar in Heino. Wilde team 11 nog aanspraken maken op de titel, dan moest er gewonnen worden.
Welnu, die zege zat er vrijdagavond niet in. Nee, de verschillen waren niet heel groot - zeker in de eerste vijf partijen niet - maar de spelers aan Heinose kant waren net wat doortastender, slagvaardiger zo je wilt. Na vijf partijen stond het 4 - 1, maar dat had ook 3 - 2 of 2 - 3 kunnen zijn. Gerard en Henny verloren hun eerste partij in vier games van respectievelijk Wesley en Frank, terwijl Alice tegen Iwan knap van een 2 - 0 achterstand terugkwam om de partij nog in vijf games naar zich toe te trekken.
In het dubbel namen Gerard en Henny tegen Frank en Wesley een 1 - 2 voorsprong, maar zij wisten die niet te verzilveren. De gastheren kwamen terug tot 2 - 2 en waren in de beslissende game de gelukkigsten na 12 - 10. Na het dubbel verloor Gerard met 11 - 9 in de beslissende 5e game van Frank en toen stond het dus 4 - 1.
Daarmee hadden de teams - zo bleek achteraf - de spannendste partijen ook wel achter de rug, want tot een vijfpitter kwam het niet meer. Aan Kamper kant wist alleen Henny nog een keer tot winst te komen; hij versloeg Iwan ‘in straight games’. De andere vier partijen gingen in vier games naar Heino 9.
Zo leed team 11 een duidelijke 8 - 2 nederlaag bij koploper Heino 9 dat daarmee für ein Vorentscheidung sorgte. Das kann man wohl sagen nun die Salländer 10 Punkte Vorsprong genommen haben. Maar de spelers van team 11 slapen daar prima om. Beter leuk bovenin de 5e klasse meeballen dan ‘geveegd worden’ in de 4e. Ik kan me er iets bij voorstellen. Kampen heeft genoeg bezems.
Op dinsdag 13 november ontvangt team 11 Hoonhorst 2.
De competitie gaat nu de beslissende fase in. Sommige teams strijden voor de titel en andere voor handhaving. Weer andere zijn al vrijwel zeker van de titel, handhaving of zelfs degradatie. We blijven het volgen. Komend weekend hoop ik mij weer te melden.
Met sportieve groet,
Jan Ringenier,
wss Kampenion
Er was de afgelopen week geen regulier programma in zowel de landelijke als de afdelingscompetitie. Dat had enerzijds te maken met de najaarsvakantie en anderzijds met de Masters die dit weekend in Leiden worden / werden gehouden. Alleen team 2 kwam in actie. Op verzoek van tegenstander Blauw-Wit 2 werd de onderlinge wedstrijd verzet van vrijdag 19 naar vrijdag 26 oktober. Hier volgt een verslag.
Hoofdklasse: Kampenion 2 - Blauw-Wit 2; uitslag 7 - 3
Thomas Niemeijer, Robin Lieftink en Jordy ten Have tegen Menno Littel, Harry Wanschers en Linsey Preuter
Robin L 3, Jordy 2 en Thomas 2
Halverwege het seizoen ligt team 2 op schema. Het staat op kop en heeft al meer dan 10 punten voorsprong op de achtervolgers. Afgelopen vrijdag kwam nummer voorlaatst Blauw-Wit 2 op bezoek.
Twee weken geleden won team 2 de onderlinge ontmoeting in Almelo met liefst 1 - 9, maar die cijfers waren wat geflatteerd. Zo gemakkelijk als de uitslag doet vermoeden, kwam die ruime zege namelijk niet tot stand. Het was dan ook zaak om deze tegenstander geconcentreerd tegemoet te treden.
De start van team 2 was in ieder geval goed. Thomas speelde tegen Menno heel actief en heel dwingend en ook nog eens in een hoog tempo. Menno kreeg eigenlijk nauwelijks de tijd om zijn anti topspin rubber in stelling te brengen. Thomas won eenvoudig in drie games. Robin had het daarna heel lastig tegen Harry die vrije iedere bal aanvalt alsof het zijn laatste actie kan zijn. In de 1e game was Robin kansloos. Daarna kreeg hij steeds meer ballen terug en ging Harry meer fouten maken. Hoewel het bepaald niet eenvoudig ging, won Robin drie games op rij. De verschillen waren klein, maar dat weet binnenkort niemand meer. Jordy had het vervolgens lastig tegen Linsey. Linsey brengt veel ballen terug en vaak met veel backspin. Dan is het zaak om op de juiste bal te komen en dat ging nog te vaak mis. Jordy verloor met 9 - 11 in de 5e game.
In het dubbel bracht team 2 Robin en Thomas achter de tafel en zij namen het op tegen Harry en Menno. Het was goed te zien dat de tegenstanders beter op elkaar ingespeeld waren dan het Kamper duo. Ook hier waren de verschillen niet groot, maar stond het na vier games 1 - 3 in Amelo’s voordeel. Zo stond het weer gelijk: 2 - 2.
Na het dubbel speelde Robin twee games sterk tegen Menno. Hij was zo vast als de Nederlandsche Bank ‘in betere tijden’ en wat Menno ook probeerde, hij kwam er niet langs. En omdat Robin zich ook niet verleiden om ‘gekke dingen’ te doen, won hij de 1e en 2e game vrij eenvoudig. In de 3e game was er meer spanning, maar die wist Robin er met 11 - 9 uit te slepen. Thomas had daarna aanvallend meer dan voldoende in huis - en gelukkig ook meegenomen - om het wat passieve spelletje van Linsey te doorbreken. De 1e game won hij nipt en de 2e ruim. De 3e ging met 7 - 11 naar Linsey, maar in de 4e was het Thomas die met dezelfde cijfers won. Jordy was daarna in vier games net wat sterker dan Harry. Jordy speelt 10x liever tegen actieve spelers als Harry dan tegen een Linsey of een Menno. Heerlijk de snelheid van de ballen van de tegenstander gebruiken en lekker counteren. Zo stond het 5 - 2.
In de achtste partij waren Robin en Linsey behoorlijk aan elkaar gewaagd. Waar Thomas en Jordy snel de aanval kiezen, daar neemt Robin minder risico. Daarnaast is Robin verdedigend / blokkend sterk. En dus mogen we ervan uitgaan - ondergetekende was inmiddels naar huis gegaan - dat het een tactische partij werd. De verschillen waren - als vermeld - klein, maar Robin won wel in drie games waarvan de 2e en 3e nipt. Jordy mocht het toen opnemen tegen Menno van wie hij in Almelo nog verloor. Ook nu ging het bepaald niet van een leien dakje. Hij nam weliswaar een 1 - 0 voorsprong, maar zag Menno de 2e en 3e game winnen. Menno was in de 4e game dichtbij de zege, maar zag Jordy ontsnappen na 17 - 15. In de beslissende game was Jordy ‘los’, of was de pijp bij Menno leeg, of een combinatie van beide. Jordy won in ieder geval met ruime cijfers. In de laatste partij van de avond had Thomas het meer dan lastig tegen Harry. Beiden zijn heel aanvallend ingesteld en ik vermoed dan ook dat er niet al teveel rally’s te zien zijn geweest. Waar Thomas iets meer spin in de ballen legt, daar slaat Harry vlakker en harder. Dat bleek in deze partij het meest effectief; Harry won de beslissende game namelijk met ruim verschil.
Team 2 boekte in mijn ogen met de cijfers 7 - 3 een regelmatige zege op Blauw-Wit 2. Op die uitslag valt ook niet zoveel af te dingen. De gasten wonnen twee van de drie vijfpitters, waarvan één met nipt verschil. Naar wat ik heb begrepen was Blauw-Wit 2 content met de 3 punten.
Na zes wedstrijden heeft team 2 nu een voorsprong van 15 punten (!) op Swift (D) 1. Buurman Bosman/Wezep 1 staat op 16 punten en de andere teams staan op nog grotere afstand. Team 2 kan zich vast gaan opmaken voor de landelijke 3e divisie.
Komende vrijdag komt Swift (D) 1 naar Kampen.
Het volledige programma voor komende week ziet er als volgt uit:
Vrijdag 2 november:
Kampenion 2 - Swift (D) 1
Kampenion 3 - Blauw-Wit 1
Kampenion 4 - Heino 1
DTV ’84 3 - Kampenion 5
Batfighters 1 - Kampenion 6
Smash ’70 4 - Kampenion 7
Kampenion 8 - Swift (D) 4
Heino 6 - Kampenion 9
Harderwijk 3 - Kampenion 10
Heino 9 - Kampenion 11
Zaterdag 3 november:
Kampenion 1 - Disnierats 1
Komend weekend hoop ik mij weer te melden.
Met sportieve groet,
Jan Ringenier,
wss Kampenion
Net als in de voorjaarscompetitie heeft Kampenion vijf jeugdteams ingeschreven voor de najaarscompetitie. Eerlijk gezegd hadden we dat vooraf niet verwacht en dus kon de vereniging al een succesje boeken voordat de competitie begon. Het was hier en daar wel wat passen en meten, maar met de medewerking van een ieder gingen we ervan uit dat we het seizoen zonder al teveel problemen moeten kunnen doorkomen. Ik neem de prestaties van de teams met je door.
Team 1 Bert Beks, Jarno van den Heuvel en Jomar Schilder
Landelijk C Argus 2, Assen 1, Blauw-Wit 1, DTS 1, GTTC Groningen 1, Kampenion 1, SMD 1 en De Treffers ’70 2
Vooraf was het lange tijd niet zeker of Kampenion een team in de landelijke competitie kon inschrijven. En dat terwijl we de afgelopen seizoenen zijn verwend met een 1e team in landelijk A en een 2e team in landelijk C. Gelukkig kon en wilde Bert Beks op de valreep zijn rentree maken waardoor we met hem, Jarno en Jomar toch nog een team in landelijk C konden inschrijven.
Het team is ingedeeld in een poule van 8 teams waarin een ieder eenmaal tegen elkaar speelt. Na zeven wedstrijden wordt de balans opgemaakt. De bovenste vier teams spelen dan om promotie en de onderste vier teams ‘voor de lol’. Degradatie is immers niet direct aan de orde in het geval het team niet heel erg wordt gewijzigd (lees verzwakt).
Bert had begrijpelijk enkele wedstrijden nodig om zijn ritme weer te hervinden. De laatste weken pakt hij zijn partijtjes mee. Hij heeft zijn niveau weten te verbeteren, mede omdat hij vaster is dan in de eerste wedstrijden. Jarno winst precies de helft van zijn gespeelde wedstrijden te winnen. Ik denk dat hij daar zelf - met mij - iets meer van had verwacht. Maar Jarno gaat vrijwel altijd uit van zijn eigen spel en op de lange termijn gaat dat ongetwijfeld zijn vruchten afwerpen. Een competitie is immers slechts korte termijnwerk. Routinier Jomar behoort tot de betere spelers in de poule. Dat is overigens meteen ook zijn valkuil. Jomar vindt van zichzelf dat hij iedere wedstrijd moet (kunnen) winnen, maar tafeltennis is geen wiskunde en bovendien is Jomar geen robot. Gelukkig niet.
Team 1 kwam tot nu toe zesmaal in actie en die wedstrijden leverden twee zeges, twee puntendelingen en twee nederlagen op. Het staat na die zes wedstrijden op een 4e plaats met 32 punten. Daarmee heeft het een voorsprong van 5 punten op Assen 1 opgebouwd. Gelet op het programma in de zevende speelronde mogen we aannemen - maar zeker is dat dus niet - dat team 1 vierde blijft en dus in de promotiepoule terechtkomt. Dan speelt het nog drie pittige wedstrijden. Maar als de drie Musketiers geconcentreerd en met voldoende ritme die wedstrijden ingaan, moeten zij hun puntjes kunnen blijven meepakken.
De stand na zes wedstrijden:
De Treffers '70 2 6 - 43
Blauw-Wit 1 6 - 36
SMD 1 6 - 34
Kampenion 1 6 - 32
Assen 1 6 - 27
GTTC Groningen 1 6 - 24
DTS 1 6 - 24
Argus 2 6 - 20
Op zaterdag 3 november speelt team 1 de uitwedstrijd tegen nummer twee Blauw-Wit 1 in Almelo. Het is dan zaak om in ieder geval een aantal punten mee te pakken. Concurrent Assen 1 ontvangt dan koploper De Treffers ’70 2. En we mogen er toch vanuit gaan dat zij geen grote zege weten te behalen.
Team 2 Ernst van den Broek, Jannick van den Broek en Luuk Regterschot
Hoofdklasse DTV ’84 1, Heino 1, Kampenion 2, De Toekomst 1, De Veluwe 1 en Trias 1
Team 2 eindigde het vorig seizoen - als team 3 - als nummer 2 in de 1e klasse. Omdat in de Hoofdklasse een aantal teams ‘verdween’, kreeg het een plek in die klasse toegewezen. Natuurlijk keken onze jongens in het begin wel een beetje tegen die Hoofdklasse op. Maar halverwege het seizoen kunnen we constateren dat dit niet nodig was.
Allereerst omdat die Hoofdklasse er door het vertrek van enkele sterke teams / spelers bepaald niet sterker op is geworden. Maar in de tweede plaats omdat Ernst, Jannick en Luuk zelf ook een aardig balletje kunnen slaan en prima kunnen meekomen.
Na de eerste drie wedstrijden had ik zelfs het idee dat team 2 titelkandidaat zou zijn. Na goede resultaten tegen DTV ’84 1, Heino 1 en Trias 1 nestelde het zich doodleuk aan kop. Maar in de vierde wedstrijd verloor het in Lochem van De Toekomst 1 en een week later deelde het de punten met ‘de nieuwe koploper’ De Veluwe 1 en met die puntendeling mocht het de handen dichtknijpen na een 1 - 4 achterstand halverwege.
Ik zit regelmatig met ‘wat schizofrene gevoelens’ naar (vooral) Ernst en Jannick te kijken. Voor de jongere lezers: ik zit de ene keer met bewondering en de andere keer met verbijstering naar (vooral) Ernst en Jannick te kijken. Beiden zijn pure rallyspelers en het lijkt hen niet uit te maken of zij nu een partij winnen of verliezen. Dat is aan de ene kant hun grote kracht. Zij slaan op 9 - 10 dezelfde bal als op 1 - 1. Maar het kan tegelijk een valkuil zijn. Soms is het verstandiger om net ietsje anders te spelen, net ietsje minder aanvallend. Maar wellicht geldt voor hen hetzelfde als voor Jarno: op de lange termijn hebben zij hier het meeste aan.
Luuk zit duidelijk anders in elkaar. Hij vindt het vervelend om te verliezen. Hij beheerst veel slagen, maar het is de kunst om bij je eigen slagen te kijken welk effect je tegenstander in de bal legt. Daar moet je je eigen slagen op aanpassen, anders ‘vliegen de ballen de ene keer van je batje af en haalt die een andere keer het net niet eens’.
Maar geloof me, het komt helemaal goed met deze drie Musketiers.
Nee, daarmee bedoel ik niet dat team 2 dit seizoen nog wel even kampioen wordt. Ik schat de kansen van De Veluwe 1 toch wat hoger in. Maar waar hebben we het over? Team 2 speelt dit seizoen voor het eerst Hoofdklasse en het doet prima bovenin - want een 3e plaats - mee. Geweldig toch?
De stand halverwege het seizoen:
De Veluwe 1 5 - 32
De Toekomst 1 5 - 29
Kampenion 2 5 - 28
DTV '84 1 5 - 24
Heino 1 5 - 21
Trias 1 5 - 16
Op zaterdag 3 november gaat team 2 in Dalfsen op bezoek bij DTV ’84 1. Dat team heeft de sterkste speler uit de competitie in het team. Maar daar moeten de drie niet van in de war raken. Tegen de andere twee spelers zijn namelijk punten te pakken.
Team 3 Jonathan Dekker, Maurits Koers en Joost Lok
3e klasse GTC 1, Kampenion 3, NTC Leogang 2 en 3, Smash ’70 3 en TT Zwolle 1
Bij team 3 - het team 4 van vorig seizoen - is Matthijs Lambregtse gestopt. Dat team kwam uit in de 2e klasse en het had zich officieel ook in die klasse gehandhaafd. Jonathan had echter aangegeven liever 3e klasse te spelen. Maurits maakte het niet zo heel veel uit. Maar omdat het team werd aangevuld met Joost Lok - die met zijn team Kampenion 5 kampioen werd in de 5e klasse (!) - leek het ons inderdaad het beste om het team in de 3e klasse in te delen.
En dat is een goede keuze gebleken. Het team presteert goed in die 3e klasse; het staat halverwege het seizoen op een 3e plaats. Er had zelfs meer in gezeten, want het moet tweemaal met slechts twee spelers aantreden. En ‘toevallig’ ook nog eens tegen de twee teams die net boven team 3 staan: Smash ’70 3 en GTC 1. De verschillen zijn gelukkig nog klein, want de achterstand op koploper Smash ’70 3 bedraagt slechts 3 punten.
Als team 3 in de tweede helft van het seizoen gewoon compleet kan aantreden, dan zie ik nog wel (kampioen)kansen voor het team. Maar eigenlijk moeten Jonathan, Joost en Maurits daar helemaal niet mee bezig zijn. Gewoon lekker proberen te ballen en dan aan het eind van het seizoen maar zien op welke plaats je bent geëindigd.
De stand halverwege het seizoen:
Smash '70 (H) 3 5 - 30
GTC 1 5 - 28
Kampenion 3 5 - 27
TT Zwolle 1 5 - 24
NTC Leogang 2 5 - 22
NTC Leogang 3 5 - 19
Op zaterdag 3 november ontvangt team 3 buurman TT Zwolle 1.
Team 4 Yoram Eysbroek, Henrico Leusink en Hielke Schilder
4e klasse Dronten ’74 1, Kampenion 4, Staphorst 3, Torenstad 3, De Veluwe 4 en Zwartsluis 2
Team 4 is (grotendeels) het team dat het afgelopen seizoen kampioen werd in de 5e klasse. Van dat team speelt Joost dit seizoen in team 3 en dat betekende dat Hielke en Yoram met hun tweeën overbleven. Gelukkig wilde Henrico Leusink na enkele seizoenen van afwezigheid wel weer competitie spelen. En natuurlijk schreven wij het team in de 4e klasse in.
Team 4 trof het niet in het begin van het seizoen, want het moest de competitie starten met een uitwedstrijd bij het sterke Staphorst 3 en de week erna ging het in Zutphen op bezoek bij het taaie Torenstad 3. In totaal werden dan ook slechts 3 punten gepakt. Gelukkig gingen de boys daarna beter spelen en … ook meer punten pakken. Dat kwam mede doordat Henrico vanaf wedstrijd 3 ging scoren. Hij moest duidelijk weer even wennen.
Het was - ook gezien de sterke tegenstanders - voor het hele team in het begin even wennen, maar het lijkt erop dat team 4 nu zijn puntjes blijft meepakken.
Voorlopig houdt het in ieder geval Dronten ’74 1 ruim achter zich en dus hoeft het niet bang te zijn voor degradatie. Dat is een geruststellende gedachte.
De stand halverwege het seizoen:
Staphorst 3 5 - 37
De Veluwe 4 5 - 31
Torenstad 3 5 - 30
Zwartsluis 2 5 - 25
Kampenion 4 5 - 19
Dronten '74 1 5 - 8
Op zaterdag 3 november ontvangt team 4 koploper Staphorst 3. Een voordeel heeft het: minder punten pakken dan in de uitwedstrijd is niet mogelijk!
Team 5 Eline Boomsma, Sanne van den Broek en Martijn Looman
Startersklasse Emmeloord 3, Kampenion 5, Smash ’70 4, Staphorst 5 en TT Zwolle 3
We zijn blij dat Kampenion een vijfde team heeft kunnen inschrijven. En mede omdat het team (grotendeels) uit debutanten bestaat. Eline Boomsma en Martijn Looman hebben nog niet eerder competitie gespeeld, terwijl Sanne van den Broek - inderdaad het jongere zusje van Ernst en Jannick - vorig seizoen reserve stond bij team 5.
Maar debutanten of niet, team 5 draait meteen prima mee in de Starterklasse. Zoals wellicht bekend telt een wedstrijd in deze klasse de helft minder partijen dan in de andere klassen, namelijk vijf. Bovendien kan hier 3 tegen 3, 3 tegen 2, 2 tegen 3 en 2 tegen 2 worden gespeeld. Dat biedt wat meer mogelijkheden en met die wetenschap hebben we het team ook ingeschreven.
Team 5 speelde tot nu toe vier wedstrijden. Het won er daarvan drie en het verloor eenmaal - ietwat geflatteerd - van Smash ’70 4. Maar een week erna won het wel heel knap van koploper Staphorst 5. Martijn maakte toen zijn debuut. De jonge dames van team 5 - Eline en Sanne - wonnen precies de helft van hun partijen. Dat is heel knap. Martijn deed eenmaal mee en won zijn beide enkelpartijen. Wat verder opvalt, is dat team 5 alle vier de dubbelpartijen wist te winnen. Driemaal deden de beide jongedames dat - girl power ! - en eenmaal Sanne met Martijn. Dat zijn belangrijke punten.
Halverwege het seizoen is het spannend bovenin. Staphorst 5, Kampenion 5 en Smash ’70 4 staan binnen 3 punten van elkaar. Dat wordt ook een leuke tweede competitiehelft. Veel plezier!
De stand halverwege het seizoen:
Staphorst 5 4 - 14
Kampenion 5 4 - 13
Smash '70 (H) 4 4 - 11
Emmeloord 3 4 - 7
TT Zwolle 3 4 - 5
Op zaterdag 3 november ontvangt team 5 de buren van TT Zwolle 3.
Ongeveer halverwege het seizoen kunnen we stellen dat de vijf teams goed presteren. Geen enkel team staat op een degradatieplaats en de teams 2, 3 en 5 doen ‘doodleuk’ bovenin mee. Niet zenuwachtig worden, jongens en meisjes. Houd het plezier in het spelletje vast. Dat is het belangrijkste. Veel plezier en succes!
Jan Ringenier,
wedstrijdsecretariaat
Kampenion
In week 42 stonden de returnwedstrijden van vorige week op het programma. De reden daarvan heb ik vorige week uitgelegd. Duidelijk werd opnieuw dat de ene week de andere niet is. De wedstrijden kregen nu vaak een andere uitslag / winnaar. In de landelijke competitie was er geen regulier programma en team 1 had dus vrijaf. De wedstrijd van team 2 tegen Blauw-Wit 2 is - op verzoek van de tegenstander - uitgesteld naar vrijdag 26 oktober. De negen wedstrijden leverden zes zeges, één puntendeling en twee nederlagen op. Ik neem de wedstrijden weer met je door.
Hoofdklasse: Kampenion 3 - Effekt ’74 1; uitslag 10 - 0
Gerben Wolterink, Bas de Vries en invaller Danny Bruins tegen invaller Rick Luiken, Gert-Jan Arends en Peter Waenink
Bas 3, Danny 3, Gerben 3 en dubbel 1
Vorige week ontmoetten beide teams elkaar in Wierden. Team 3 leed toen een duidelijke nederlaag: 8 - 2. Vrijdagavond waren beide teams op een aantal plaatsen gewijzigd. Zo verving aan Kamper kant invaller Danny ‘marathon- en triatlonman’ Gertjan Wessels die zondag 21 oktober de marathon van Amsterdam liep. Bij Effekt ‘74 1 waren er zelfs twee mutaties: kopman Ramon Henning en Lars Hubbelmeijer waren afwezig en zij werden vervangen door Peter Waenink en invaller Rick Luiken.
Het werd een gedenkwaardig avondje voor beide teams al denken zij daar vast niet op dezelfde wijze aan terug.
Team 3 begon prima aan de wedstrijd. Na het dubbel stond het op een - niet verwachte - 4 - 0 voorsprong. Gerben had het in de openingspartij twee games lastig tegen invaller Rick, maar bij een 1 - 1 stand wist Gerben vervolgens enigszins afstand te nemen. Bas speelde daarna tactisch een sterke wedstrijd tegen Gert-Jan. Laatstgenoemde wist er nog wel een beslissende 5e game uit te slepen, maar die won Bas met ruim verschil. Ook Danny en Peter waren twee games aan elkaar gewaagd. En ook hier was het de Kamper speler die bij een 1 - 1 stand in de 3e en 4e game wat afstand wist te nemen.
In het dubbel versloegen Bas en Gerben in vier games de tegenstanders Gert-Jan en Peter.
Na het dubbel veranderde er verrassend genoeg nauwelijks iets. Bas versloeg invaller Rick in vier games en Gerben zag tegenstander Peter na een 2 - 0 achterstand weliswaar terugkomen tot 2 - 2, maar in de beslissende game wist Gerben weer afstand te nemen. Danny nam tegen de sterke Gert-Jan knap een 1 - 0 en 2 - 1 voorsprong. De 4e game ging met ruime cijfers naar Gert-Jan, maar de 5e game was weer spannend. Het was uiteindelijk Danny die de game verrassend met 11 - 9 naar zich wist toe te trekken. Zo stond het liefst 7 - 0.
Bas boekte in de achtste partij een ‘regelmatige’ 3 - 0 zege op Peter. Danny toonde zich daarna ‘in het bal van de invallers’ net wat sterker dan Rick. Danny won met 11 - 7 in de 5e game. In de laatste partij van de avond zette Gerben ook nog eens de spreekwoordelijke kers op de taart door Gert-Jan ‘in straight games’ te verslaan.
Je hebt soms van die avonden dat je niet lijkt te kunnen verliezen en je hebt soms van die avonden dat het lijkt of je niet mag winnen. Het zal duidelijk zijn welke beschrijving deze avond op welk team van toepassing is. Team 3 boekte een ‘belachelijke’ 10 - 0 zege op koploper Effekt ‘74 1. Dat ziet haar titelkansen in één keer verbleken. De Kampenaren doen goede zaken in de strijd om handhaving. Zij hebben nu een voorsprong van 10 punten op de nummers 5 en 6. En schreef ik vorige week nog dat er door de stand van zaken in de 3e divisie mogelijk twee teams in de Hoofdklasse degraderen, inmiddels ben ik erop gewezen dat er ook twee teams ‘naar boven gaan’. Waarvan akte!
Op vrijdag 2 november ontvangt team 3 met Blauw-Wit 1 de nieuwe koploper.
Promotieklasse: Kampenion 4 - Rijssen 1; uitslag 7 - 3
Danny Bruins, Hans de Vries en Nick Kuipers tegen Linsey Beker, Niels Otten en Niek Slagers
Danny 2, Hans 2, Nick 2 en dubbel 1
Team 4 hield vorige week nummer laatst Rijssen 1 met een puntendeling op afstand: namelijk 7 punten. Afgelopen vrijdag ontmoetten beide teams elkaar in Kampen. Het was voor team 4 zaak om tenminste weer een gelijkspel af te dwingen. De Kampenaren speelden in dezelfde samenstelling als vorige week en dat betekende dat Danny Bruins een druk avondje had omdat hij dus ook inviel in team 3. Bij Rijssen was er één mutatie: Linsey Beker speelde in plaats van Jan Dirk Otten. Oftewel, Niels had niet zijn broer maar zijn partner meegenomen.
Team 4 ging geconcentreerd van start. Danny en Linsey waren aan elkaar gewaagd en dan is een 5e game een logische ontknoping. In die beslissende game was Danny net wat sterker: 11 - 8. Hans boekte daarna een regelmatige 3 - 0 zege op Niels. Wat Niels ook probeerde, Hans had meestal een (beter) antwoord. Tegenstanders als Niels liggen Hans wel. Nick had het vervolgens meer dan lastig tegen bijna naamgenoot Niek. In de 1e en 2e game was hij zelfs volmaakt kansloos. Nick wist de 3e game te winnen waarna de 4e game gelijk op ging. Toch was het Niek die met 12 - 14 ontsnapte.
In het dubbel waren Danny en Nick enerzijds en Niek en Niels anderzijds aan elkaar gewaagd. Het kwam tot een 5e game en die ging met 11 - 7 naar de Kampenaren.
Hans won hierna overtuigend de 1e game van Linsey, maar die sloeg hard - zowel letterlijk als figuurlijk - terug. Zij won de 2e en 3e game ruim. In de 4e game vocht Hans zich terug tot 2 - 2, maar Linsey was in de beslissende game duidelijk slagvaardiger. Danny had het hierna ook moeilijk met Niek die zijn forehand op een aparte manier slaat. Danny won nog wel de 1e game, maar daarna was het Niek die driemaal met 9 - 11 won. Nick bracht zijn team weer op voorsprong door Niels in vier games terug te wijzen: 4 - 3.
De laatste drie partijen gingen alle in vier games naar team 4. Hans vond wel het antwoord op het spel van Niek. Twee games waren beiden aan elkaar gewaagd, maar daarna wist Hans het verschil te maken. De partij tussen ‘fluwelen’ Nick en ‘boem boem’ Linsey was een botsing tussen stijlen. Het bekeken spelletje van Nick bleek vrijdagavond effectiever; hij won in vier games. In de laatste partij van de avond waren Danny en Niels twee games aan elkaar gewaagd: 12 - 10 en 10 - 12. Daarna wist Danny het verschil te maken. Na afloop moet hij zich ongeveer hetzelfde hebben gevoeld als Gertjan Wessels na de finish van de marathon van Amsterdam. Maar met 5 uit 6 en een aandeel in het gewonnen dubbel kan hij terugkijken op een prima avond.
Team 4 boekte dus een nuttige 7 - 3 zege op Rijssen 1. Omdat Smash ‘70 2 opnieuw met ruime cijfers van De Brug 3 verloor, heeft team 4 in twee weken tijd - naar we mogen aannemen - definitief afstand genomen van de laatste twee plaatsen.
Op vrijdag 2 november komt Heino 1 op bezoek.
2e klasse: Vined 1 - Kampenion 5; uitslag 3 - 7
Simon van der Woude, Sebastian Holzapfel en Robin Makkink tegen Hans Speek, Eric van Leeuwen en Harm Rekers
Robin M 3, Sebastian 3 en dubbel 1; Simon 0
Vorige week deelden de beide titelkandidaten in Kampen de punten: 5 - 5. Daarmee was de derde titelkandidaat - GTC 1 - degene die er voorlopig spreekwoordelijk met het been vandoor ging. Afgelopen donderdag ging team 5 in Heerde op bezoek bij Vined 1. Beide teams traden ongewijzigd aan.
In de openingspartij wist Simon tegen Hans een 0 - 1 en 1 - 2 voorsprong net niet te verzilveren. In de 4e game had hij winstkansen, maar het was Hans die ontsnapte na 12 - 10. Ook de beslissende game was bloedstollend en opnieuw was het Hans die de gelukkigste van de twee was wat tafeltennis betreft: 13 - 11. Sebastian en Eric waren hierna drie games aan elkaar gewaagd getuige de cijfers 11 - 9, 10 - 12 en 11 - 13. In de 4 game wist Sebastian afstand te nemen. Robin leek daarna op een eenvoudige zege af te stevenen in zijn partij tegen Harm. Maar daarna raakte hij het spoor bijster. Harm won de 3e game ruim en de 4e game nipt. Via de ringtone van een bewaakte spoorwegovergang wisten Sebastian en Simon teamgenoot Robin weer op het juiste spoor te krijgen: 5 - 11.
In het dubbel toonden Robin en Sebastian zich sterker dan Eric en Harm. Zo stond het 1 - 3.
Drie partijen later stond het 2 - 5. Simon kreeg onvoldoende vat op het topspinspel van Eric en verloor ‘in straight games’. Robin sleepte tegen Hans de 1e game er nipt uit, maar was in de 2e game volslagen kansloos. Daarna speelde hij duidelijk minder wisselvallig en gaf hij Hans eigenlijk geen kans meer: 6 - 11 en 6 - 11. Sebastian en Harm speelden vervolgens een heel close partij. Na 11 - 8, 9 - 11, 7 - 11 en 11 - 9 kun je nauwelijks van krachtsverschil spreken. Dat was ook in de 5e game zo, maar het was Sebastian der am letzten lächelte nach 9 - 11.
Robin wist Eric donderdagavond duidelijk meer tegenstand te bieden dan de week ervoor toen hij er vrij kansloos in drieën afging. Eric nam weliswaar een 1 - 0 en 2 - 1 voorsprong in games, maar Robin kwam knap terug tot 2 - 2. In de 5e game was er weer meer spanning, maar ook nu lachte de Kamper speler het laatst: 8 - 11. Simon bleef helaas ook in zijn derde partij zonder zege. Hij pakte tegen Harm nog wel de 3e game, maar Harm herstelde zich sterk in de 4e game en won die ruim. In de laatste partij van de avond was het de beurt aan Sebastian en Hans. Net als hun partij in Kampen was die ook donderdagavond spannend. Uiteraard moest er een beslissende 5e game worden gespeeld en net als in Kampen was het Sebastian der die Nase am Ende vorn hatte nach 6 - 11.
Zo boekte team 5 een keurige 3 - 7 in het hol van de leeuw, het hol van Van Leeuwen zo je wilt. Het was een zeer spannende wedstrijd. Vijf wedstrijden gingen over de volle vijf games en team 5 won er daar vier van. Dan moet je tevreden zijn met deze uitslag.
De titelstrijd lijkt zich te gaan toespitsen tussen team 5 en GTC 1 dat een knappe 2 - 8 zege boekte bij Bosman/Wezep 2 en twee punten voorsprong heeft op de Kampenaren. Maar ook de rol van Vined 1 is nog niet uitgespeeld.
Op vrijdag 2 november gaat team 5 op bezoek bij DTV ‘84 3.
2e klasse: Wijk 16 1 - Kampenion 6; uitslag 6 - 4
Jomar Schilder, Guido Wessels en Dick Hoekman tegen Marcel Lutgerink, invaller Remco Emens en Sven Eijkelenkamp
Dick 3x en Guido 1x; Jomar 0
Vorige week vrijdag deed team 6 prima zaken. Zelf versloeg het concurrent Wijk 16 1 met 7 - 3, terwijl De Brug 5 - de andere concurrent - met 6 - 4 onderuit ging bij nummer laatst Trias 3. Afgelopen maandag al moest team 6 in Deventer op bezoek bij Wijk 16 1. Op papier zouden Dick, Guido en Jackie spelen. Jackie kon echter niet weg op het werk en dus werd Jomar op de valreep opgetrommeld. ‘En het kwam deze avond niet meer goed met Jomar’. Hij fungeerde als ….ehm trommel. Hij kreeg namelijk wat slagen te verwerken.
Na het dubbel stond team 6 op een teleurstellende 3 - 1 achterstand. Jomar was twee games (meer dan) gelijkwaardig aan Marcel, maar daarna maakte die het verschil. Guido verloor onverwacht van invaller Remco die zelf 3e klasse speelt. Na vier games stond het 2 - 2, maar Remco pakte door in de beslissende game. Dick en Sven maakten er een mooie partij van. Ook hier stond het 2 - 2 na vier games, maar hier was het Dick die in de beslissende game een gaatje wist te slaan.
In het dubbel wonnen Guido en Jomar de 1e game met ruim verschil, maar daarna kwamen Marcel en Sven op stoom om de partij nog in vier games te winnen.
Toen Jomar na het dubbel in vier games van invaller Remco verloor, leek team 6 op een ruime nederlaag af te stevenen. Dick bracht zijn team weliswaar wat dichterbij via een keurige viergames zege op Marcel, maar Guido moest in vier games zijn meerdere erkennen in Sven. Zo stond het 5 - 2 voor Wijk 16 1.
Dick had hierna geen moeite om Remco te verslaan. Hij won ‘in straight games’. Jomar moest ditmaal - de week ervoor won hij nog - zijn meerdere erkennen in Sven die in drie games won. In de laatste partij van de avond was het de beurt aan Guido en Marcel. Guido nam overtuigend een 0 - 2 voorsprong, maar zag Marcel de 3e en 4e game met nipt verschil naar zich toe trekken. De beslissende game was een thriller. De game ging ‘in de verlenging’ en net op het moment dat je aan strafballen dacht, trok Guido die game - en daarmee de partij - met 16 - 18 naar zich toe.
Zo werd het toch nog 6 - 4 waar menigeen wellicht met 7 - 3 rekening had gehouden. Dat kon nog wel eens een heel belangrijk puntje blijken te zijn. Team 6 houdt Wijk 16 1 nu op 7 punten achterstand. De Brug 5 liep wat in en staat nu nog 4 punten achter.
Op vrijdag 2 november gaat team 6 op bezoek bij Batfighters 1 in Elburg.
2e klasse: DTV ’84 2 - Kampenion 7; uitslag 5 - 5
Marijke van Egmond, Rick Bolks en Sietse Wagteveld tegen Cees Lindenburg, Robin Agteres en Debbie Matenaar
Sietse 2, Marijke 1, Rick 1 en dubbel 1
Vorige week vrijdag wist team 7 heel knap 4 punten af te snoepen van koploper DTV ‘84 2. Afgelopen vrijdag ontmoetten beide teams elkaar in Dalfsen. De Kampenaren deden dat in dezelfde samenstelling. Bij DTV ‘84 2 werd de ene dame - Dionne Damman - ingewisseld voor de andere: Debbie Matenaar.
Om direct maar met de deur de accommodatie aan de Doorbraak in Dalfsen binnen te vallen: team 7 speelde opnieuw een sterke wedstrijd.
In de openingspartij ondervond Marijke dat Cees deze avond beter op dreef was dan de vorige week toen hij zijn drie partijen verloor. Marijke moest zich ditmaal in vier games gewonnen geven. Rick was vervolgens keurig vier games gelijkwaardig aan kopman Robin, maar zag zijn tegenstander in de beslissende game afstand nemen. Sietse bracht zijn team terug in de wedstrijd door Debbie in drie games terug te wijzen.
In het dubbel namen Marijke en Sietse het op tegen het ‘koningskoppel’ Cees en Robin. Zij dubbelden al samen ‘toen van Marijke nog geen spoor te bekennen was’. Maar dat zegt uiteraard niets. Integendeel. Marijke en Sietse wonnen het dubbel heel knap in vier games. Zo stond het weer gelijk: 2 - 2.
Drie partijen later stond het 4 - 3. Marijke boekte eerst een keurige viergames zege op de sterke Robin die alleen de 1e game wist te winnen. Ook Sietse ondervond vervolgens dat Cees deze avond in betere doen was. Sietse won nog wel de 1e game, maar zag Cees daarna de regie overnemen. Cees won de 2e game nog nipt, maar nam daarna wat meer afstand. Rick wist vervolgens een 0 - 1 en 1 - 2 voorsprong tegen Debbie niet over de streep te trekken. De verschillen waren klein, maar het was Debbie die de 4e en 5e game won: 11 - 8 en 11 - 9.
Sietse boekte hierna een keurige zege op de sterke Robin. Hij won de 1e game ruim en de 2e nipt (11 - 13). In de 3e game moest Robin mogelijk wat forceren en dat pakte voor hem niet goed uit: 8 - 11. Marijke verloor daarna het damesonderonsje tegen Debbie. Het begin was nog goed, maar het ging daarna per game minder. Debbie won ‘in straight games’. In de laatste partij leek team 7 opnieuw op een 6 - 4 nederlaag af te stevenen. Tegen de sterke Cees kwam Rick met 0 - 1 en 1 - 2 achter te staan. Wat er daarna gebeurde ‘mag de lieve wasvrouw weten’, maar feit was dat Rick helemaal ‘los’ was. Hij won de 4e en 5e game met ruim verschil: 2 - 11 en 3 - 11.
Zo presteerde team 7 in Dalfsen zelfs nog wat beter dan in Kampen. Het hield koploper DTV ‘84 2 op een 5 - 5 gelijkspel. Dat mag je een prima resultaat noemen. De spelers van team 7 leren snel en passen zich steeds beter aan het niveau van de 2e klasse aan.
Op vrijdag 2 november speelt team 7 de uitwedstrijd bij Smash ‘70 4.
2e klasse: Kampenion 8 - Overa 1; uitslag 7 - 3
Jan Ringenier, Djengis van Nek en Roelard Bos tegen Leendert Korstanje, Sander de Greef en Jan Willem Aalderink
Djengis 3, Jan R 2 en Roelard 2
Team 8 en tegenstander Overa 1 stonden vrijdagavond voor een heel belangrijke wedstrijd. Beide teams beconcurreren elkaar in de strijd om plaats 4. Vorige week deelden de teams de punten in Almen. Team 8 had zich nu tot doel gesteld om in ieder geval tot winst te komen en wat verder afstand te nemen dan de 4 punten verschil vooraf.
Net als in Almen toonde Jan zich in de openingspartij duidelijk sterker dan tegenstander Leendert. Ook nu stond Jan geen game af. Djengis had daarna zijn handen meer dan vol aan Sander die de vorige week niet meedeed. Sander nam een 0 - 1 en 1 - 2 voorsprong, maar Djengis knokte zich terug tot 2 - 2. In de beslissende game wist hij zijn niveau nog wat op te krikken en wist hij alsnog het verschil te maken: 11 - 5. Roelard moest daarna tegen Jan Willem de 1e game nog aan de tegenstander laten, maar zijn drukvolle spel bleek Jan Willem uiteindelijk toch te machtig. Roelard won in vier games.
In het dubbel bracht team 8 ditmaal het duo Djengis/Roelard in plaats van Djengis/Jan achter de tafel, mede omdat Djengis en Jan vorige week kansloos waren. Het maakte de tegenstander allemaal ‘geen moer’ uit. Het duo Jan Willem/Sander won in drie games. Zo stond het 3 - 1.
Drie partijen later stond het 5 - 2. Djengis had ditmaal beter het oog in het spel van tegenstander Leendert die - eerlijk is eerlijk - ook minder op dreef was dan vorige week. Djengis kwam nauwelijks in de problemen en won ‘in straight games’. Jan had het daarna lastig tegen Jan Willem. De 3 - 0 zege was geflatteerd en de cijfers 16 - 14, 11 - 4 en 15 - 13 tonen dat ook aan. Roelard moest daarna in vier games zijn meerdere erkennen in Sander die af en toe ‘wereldballen’ sloeg en Roelard goed onder druk hield.
Van de laatste drie partijen wist team 8 er nog twee te winnen. Djengis bleef ook in zijn derde partij ongeslagen. Dat ging tegen Jan Willem overigens niet eenvoudig getuige de cijfers 11 - 8, 11 - 9, 8 - 11 en 16 - 14. Maar ik vermoed dat Djengis daar prima om heeft geslapen. Roelard bracht Leendert daarna diens derde nederlaag van de avond toe; Roelard won ‘in straight games’. In de laatste partij van de avond ‘zwijnde’ Jan tegen Sander nog in de 1e game: 11 - 9. Daarna wist Sander het varkentje echter beter te wassen. Hij won drie games op rij met sterk spel en werd dan ook de verdiende winnaar.
Niettemin mag team 8 tevreden zijn met de 7 - 3 zege op concurrent Avero 1. Het vergrootte de voorsprong daarmee tot 8 punten en bovendien is het onderlinge resultaat in het voordeel van de Kampenaren. Dat moet voldoende zijn in de resterende vier wedstrijden. Beide teams ontmoeten immers nog dezelfde vier tegenstanders.
Op vrijdag 2 november komt Swift (D) 4 naar Kampen.
3e klasse: Dronten ’74 2 - Kampenion 9; uitslag 7 - 3
Jan de Vries, Jarno van den Heuvel en Bertil Oving tegen Rick Holwerda, Peter Mourits en Gerard Soede
Bertil 1, Jan de V 1 en Jarno 1
Team 9 heeft het moeilijk dit seizoen. In de eerste competitiehelft speelde het eenmaal gelijk en verloor het viermaal. Vorige week kwam in de laatste wedstrijd van de eerste competitiehelft ‘concurrent’ Dronten ‘74 2 op bezoek, maar dat team bleek met 1 - 9 veel te sterk. Dat is ook weer niet zo verwonderlijk, want in de sterkste samenstelling spelend, behoort het zelfs tot de sterkere teams in de poule.
Afgelopen vrijdag ging team 9 op bezoek bij Dronten ‘74 2. Bij aankomst bleek de tegenstander zonder Karla Bouwers en met Gerard Soede te spelen. Dat bood - met alle respect - wellicht mogelijkheden.
In de praktijk bleek dat nog niet mee te vallen. Rick Holwerda - die ook nog eens inviel bij Dronten ‘74 1 - bleek voor de drie spelers een forse maat te groot.
Tegen Peter Mourits lagen er weliswaar wat meer winstkansen - Bertil ‘schopte’ het tot een vijfpitter - maar die kansen werden niet benut. Ook Peter won driemaal.
Zelfs tegen Gerard moesten de drie Musketiers vol aan de bak. Uiteindelijk wonnen zowel Bertil, Jan als Jarno in vier games.
Ook het dubbel ging in vier games naar Dronten ‘74 2. Jan en Jarno moesten Peter en Rick feliciteren.
Tem 9 verloor dus ditmaal met de cijfers 7 - 3 en de waarheid gebiedt te ‘schrijven’ dat er ook niet veel meer inzat. En dus staat team 9 (helaas) terecht op een degradatieplaats.
Op vrijdag 2 november gaat team 9 op bezoek bij Heino 6.
4e klasse: TT Zwolle 10 - Kampenion 10; uitslag 2 - 8
Martijn Haanappel, Jannick van den Broek en Ernst van den Broek tegen Eddy Huberts en Patrick Aardendonk
Ernst 2, Jannick 2 en dubbel 1; Martijn 0 - TT Zwolle speelde met twee spelers.
Op één uitwedstrijd bij NTC Leogang 4 na - die met 8 - 2 verloren ging - is promovendus team 10 bezig aan een goed seizoen in de 4e klasse. Vorige week vrijdag nam het - in ieder geval voorlopig - afstand van de degradatieplaatsen na een 8 - 2 zege op TT Zwolle 10. Afgelopen vrijdag wilde het bij voorkeur definitief afstand nemen via diezelfde tegenstander.
De Zwollenaren werkten in de aanloop in ieder geval gedeeltelijk mee, want zij speelden met slechts twee spelers. Maar in de wedstrijd zelf vochten Eddy en Patrick voor wat zij waard waren. Het werd zeker geen walk-over voor team 10.
Martijn verloor zijn beide enkelpartijen. Tegen Eddy in vier games en tegen Patrick in drie games. Het was dan ook niet de avond van Martijn.
Ernst had het ook lastig. Vooral zijn partij tegen Eddy was er één waarvoor Alfred Hitchcock het scenario had kunnen schrijven. Hoe vaak kom je nu de volgende cijfers tegen: 16 - 18, 19 - 17, 9 - 11, 11 - 9 en 9 - 11. Ernst won dus heel nipt. Zijn partij tegen Patrick deed daar niet heel veel voor onder getuige de cijfers 11 - 9, 3 - 11, 10 - 12, 12 - 10 en 9 - 11. Bijzonder dat Ernst - als jeugdspeler - beide partijen eruit wist te slepen; zijn tegenstanders spelen immers al jaren seniorencompetitie.
Jannick versloeg Patrick keurig in vier games. Tegen Eddy had hij het lastiger. Ook zij speelden een vijfpitter en Jannick won de beslissende game uiteindelijk met 9 - 11.
In het dubbel versloegen Ernst en Jannick hun tegenstanders Eddy en Patrick in drie games. Inderdaad, dat is een forse trendbreuk. ‘Gelukkig’ had de 3e game weer iets ‘vertrouwds’: die wonnen de broers met 18 - 20.
Team 10 behaalde al met al een zwaarbevochten 2 - 8 zege op TT Zwolle 10. Het neemt daarmee verder afstand van de degradatieplaatsen. Sterker nog, het mengt zich zelfs in de titelstrijd. Met nog vier wedstrijden te gaan, staan vier teams binnen 3 punten van elkaar. Team 10 is er daar één van. Wel is het zo dat Bosman/Wezep 4 en Harderwijk 3 op papier een wat eenvoudiger programma hebben, omdat zij al 2x tegen elkaar hebben gespeeld en team 10 2x tegen de nummer laatst.
Op vrijdag 2 november gaat team 10 op bezoek bij Harderwijk 3 dat dus ook in de top vier staat.
5e klasse: Smash ’70 9 - Kampenion 11; uitslag 1 - 9
Jeroen Heldoorn, Henny Boxman en Alice Ringenier tegen Ronald Samson, Jetty Haverkamp en Samantha van de Bosch
Henny 3, Jeroen 3, Alice 2 en dubbel 1
Vorige week dinsdag deelden beide teams de punten in Kampen. Afgelopen dinsdag troffen zij elkaar in Hattem. Beide teams speelden met twee andere spelers dan de vorige keer. Bij team 11 speelde Jeroen in plaats van Marco en Alice in plaats van Rense.
Na het dubbel stond team 11 op een 1 - 3 voorsprong. Henny ontsnapte in de openingspartij tegen Ronald aan een nederlaag. Hij kwam van een 2 - 1 achterstand in games terug tot 2 - 2 en won de beslissende game met ruim verschil. Jeroen won daarna overtuigend van Jetty in drie games. Alice nam vervolgens tegen Samantha knap een 1 - 2 voorsprong, maar daarna bleek Samantha de betere; zij won de 4e en 5e game overtuigend.
In het dubbel toonden Henny en Jeroen zich in vier games wat sterker dan Samantha en Ronald.
Na het dubbel ging het beter en beter met team 11. Partij na partij werd gewonnen. En de spelers kwamen eigenlijk niet meer in de problemen. Alleen Alice (tegen Jetty) en Jeroen (tegen Samantha) verloren nog een game. De andere partijen gingen in drieën naar team 11.
Zo won team 11 met de cijfers 1 - 9 in Hattem van Smash ’70 9 waar het in Kampen die tegenstander nog een puntendeling moest toestaan. Het kan verkeren.
Door die ruime zege is het nu ruim tweede en het liep het één puntje in op koploper Heino 9.
Op vrijdag 2 november gaat het op bezoek bij datzelfde Heino 9.
Komende week is er geen regulier competitieprogramma. Alleen team 2 komt op vrijdag 26 oktober in actie, thuis tegen Blauw-Wit 2. Er is dus volop gelegenheid om ook een balletje ‘vrij te slaan’. Voor de spelers van team 2 - en de tegenstanders - is het ook wel zo prettig als er wat volk is in de zaal.
Komend weekend hoop ik mij te melden met een verslag van de wedstrijd van team 2.
Met sportieve groet,
Jan Ringenier,
wss Kampenion